Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Snibbig egodraakje!

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, September 03, 2016 22:47:43

Mijn matrashoes vroeg of ze vervangen kon worden na zoveel trouwe dienstjaren.

“Je hebt me vrij aardig weten te verslijten. Ik wil onderhand wel eens met de VUT.”

Nou ja...daar heeft ze wel een punt. Het was niet altijd makkelijk met m'n gedraai.
Dus ik ga naar mijn vaste adresje waar je als klant met een goed gevoel de deur uitloopt.
Een oud besje op leeftijd kwam naar beneden toen ik net op het punt stond om weer te vertrekken aangezien verder niemand was en begon te vermoeden dat de winkel verlaten was voor een luchtaanval.

-“Hallo, wat kan ik voor u doen?”

Ik wilde zeggen: “Eerder die trap aflopen.”, maar hield het netjes en antwoordde dat ik een matrashoes zocht.

-“En hoe oud is uw matras?”

Huh? Zijn haar batterijen van haar gehoorapparaatje leeg of zo? Dus ik zeg weer: “Nee, ik zoek geen matras maar een matrashoes.”

-”Ja maar dan moet ik wel weten hoe oud uw matras is, want misschien is die niet meer goed.”

Ik herhaalde mijn vraag, en kreeg wederom dezelfde tegenvraag.

'Wel alle gloeiende beddenlakens nog aan toe!' raasde het in mijn hoofd. 'Hoe weet jij nou of mijn matras niet meer deugt of niet? Hoe weet jij nou welk soort ik heb, en hoe vaak het gebruikt is? Waarom luister je niet?'
Lichtelijk geïrriteerd over zoveel ondeskundigheid maakte ik voor een derde keer duidelijk dat mijn matras PRIMA is, en dat ik alleen een HOES wil, en GEEN MATRAS!

Kennelijk viel het haar op dat ik die woorden iets harder uitsprak dan de rest van de zin.
“Wel rustig blijven he?” antwoordde het snibbige egodraakje op leeftijd.
Ah mooi. Dan zijn haar batterijen dus niet leeg.

In gedachten begon ik haar te wurgen. Haar stoffelijk overschot zou ik vervolgens netjes in een matrashoes te wikkelen en later op de avond verzwaard met een stapel matrassen dumpen in het kanaal.
Helaas het was te druk in het winkelcentrum...

Gelukkig kan je tegenwoordig veel online bestellen zonder dat draken met valse kunstgebitten je behandelen alsof je een idioot bent.
Nog mooier; het wordt gratis thuis bezorgt!

Dag de Vries in Malden. Het was me een waar ongenoegen.


Wat de toeschouwers aan de waterkant de reddingsduikers niet tegen elkaar hoorden zeggen;
"Jezus wat een akelig mens."
--"Kom we dompelen haar nog een keer onder. We nemen het zekere voor het onzekere."


  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.