Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Berlijn, stad van kunst, cultuur, graffiti en afval.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, August 14, 2016 20:08:45

De laatste dagen mocht ik mijzelf gast van de oud historische stad Berlijn noemen.

Berlijn heeft enorm veel te bieden aan bezienswaardigheden.

Berlijnse haast.

Berlijners hebben altijd haast. De verkeerslichten springen in een rap tempo weer op de volgende kleur. Bij oversteekplaatsen met het logo van het 'ampelmannetje' in het verkeerslicht krijg je 'ampel' de tijd om de overkant te halen. Het zal de Berlijnse automobilisten een Duitse curryworst wezen; vol overgave trappen zij het gaspedaal in en scheuren met wat geluk met piepende banden de hoek om. De opgefokte Berlijnse claxon heb je in alle toonsoorten, en dat willen ze graag laten horen. Je moet er even aan wennen. Verder zijn Berlijners zeer aanspreekbaar en altijd hulpvaardig.

Opvallend is ook hun bewuste keuze voor hun uiterlijk. Alles kan en alles mag. Vrijwel alles wordt normaal gevonden. Loop je graag met glittertjes op je gezicht rond of stap je met een vol overgoten lichaam vol verf van een 'verffeestje' van de Hare Krishna zo de U-bahn in? Het mag. Niemand kijkt er vreemd van op. Zelfs niet als honden in een soort pyjamajasje door het park lopen met hun baasje. Overigens waren het niet alleen honden die in een pyjamabroek liepen...
Menige dame toont graag hoe strak haar jurkje om haar string zit, zodat het bijna een sport wordt om het motiefje van de string te 'lezen'. Nee, Berlijn is niet saai te noemen.

Berlijnse pluspunten.

Met een dagkaart van €7,- is alles middels openbaar (bus tram enz) verkeer goed en snel te bereiken. Hou er rekening mee dat de deuren na ongeveer 30sec weer sluiten. Ook het openbaarvervoer heeft haast. Controle is er niet of nauwelijks. Zwartrijders moeten daar zeer gelukkige mensen zijn.

Het eten in de supermarkten is belachelijk goedkoop vergeleken met Nederland.

Restaurantjes zijn over het algemeen redelijk betaalbaar.

Berlijners zijn vriendelijk en hulpvaardig te noemen al stralen ze dat niet altijd uit.

Berlijnse minpuntjes.

Berlijn is overigens net zo groot als de provincie Utrecht. Je ziet dan ook overal enorme projecten.

Hartje centrum ziet de stad en netjes uit, en is er zelfs wat politie ter been te bespeuren.

Echter 15 minuten buiten hartje centrum begin je je af te vragen waarom sommige stations nooit een sopje krijgen. Vieze muren, vieze trappen en een vieze urinelucht komen je tegemoet. Handig voor een blinde die het veel van zijn reukvermogen moet hebben, maar zeer onaantrekkelijk voor toeristen wiens reukorganen nog niet zijn aangetast.

Het zwerfvuil was voor mij een soort verbazing van een categorie 'der erste klasse'.
Overal, werkelijk overal ligt afval en zie je oerlelijke graffiti.
Dat Berlijners zeer vindingrijk zijn, bleek uit het onderhoud van hun plantsoenen. In plaats van cacaodoppen deponeert daar men naar hartenlust dorpjes van bierflessen. Want ja, alcohol drinkt men er gewoon al wandelende met de fles in de hand op straat.

Helaas liggen de parken en grasvelden dan ook vol met doppen, hele en kapotte flessen, en met wat geluk vind je er een naald. Fietsen parkeer je gewoon IN het plantsoen. Daar doet niemand moeilijk over. Mijn tip is dan ook deze; loop niet op slippers op het grasveld.

Ik begrijp dit on-Duitse beleid niet. Hun kinderen moeten er toch opgroeien?

Bedelaars zijn een strontvervelende dagelijkse aanwezigheid. Kom je de supermarkt uit, sta je voor een stoplicht, of wacht je op een perron? De kans is groot dat je door een bedelaar wordt aangesproken. Ons gemiddelde lag op 4 keer per dag. Voor €20 euro wensen ze je alle geluk namens Boeddah, Allah, Hermann Goerring of wie dan ook, of ze vragen je gewoon of je even hun avondeten wilt betalen. Helaas...in geen 20 jaar ga ik zulke gasten iets geven. Het gaat je ook flink irriteren op den duur. Mijn vriendelijke glimlach met een beleefd “Nee sorry.” veranderde na verloop van tijd dan ook in een bars “NEIN!”.

Ik kan me goed voorstellen dat vrouwen Berlijn in de avonduren niet meer de straat op gaan. Met name in de wat mindere buurten zie je dan veel buitenlanders samenscholen (met de bekende fles in de hand) die geen woord Duits spreken en je zowat uitkleden met hun ogen.

Ook op de perrons zie je vaak een beeld van voornamelijk donker getinte mannen die prullenbakken doorzoeken, of lopen ze in groepjes zogenaamd onopvallend bij je in de buurt te kijken wat je eventueel in je tas zou kunnen hebben.
Als je je tas duidelijk tussen je benen in zet, lopen ze meteen verder. Het zegt al genoeg.
Containers zijn absoluut vreemde voorwerpen voor een Berlijner. Ze denken waarschijnlijk dat het een soort vorm van stadskunst is terwijl deze echt bedoeld zijn om daar afval in te deponeren.
Vuilniszakken liggen sierlijk opengereten in onwillekeurige volgorde nààst de containers.
Het maakte me triest; Degradatie van een zo mooie stad met zoveel historische waarde.

Als Berlijn niet verder naar een veredeld soort modern ghetto wil afzakken, dan zal de gemeente haar burgers rap moeten gaan opvoedden. Desnoods met harde nationalistische hand.
Nederlandse bewoners die ik sprak, wisten ook al te melden dat zij 'hun' Berlijn de laatste 5 jaar zagen afglijden naar een smerige niet prettig aanvoelende stad. “Berlijn is haar mooie energie kwijtgeraakt.”

De wc's zijn overigens ronduit smerig. Voor die euro mag je toch een schoon toilet verwachten.
Waar zijn de wc-dames gebleven van vroeger? Zo'n moeke die achter een tafeltje met een breinaald aan de gang is terwijl jij even van haar naar citroen ruikende geurende toilet gebruik maakt?
Met pensioen? Uitgestorven? Geen wol meer? Hoe dan ook, ik mis haar, en haar schone toiletten.

Maar 'nun' even naar de heel prettige zijde van de stad die een beertje als mascotte heeft.
Berlijn heeft talloze bezienswaardigheden voor jong en oud.
Ik ga ze niet allemaal uitvoerig beschrijven. Het zou afbreuk doen aan de werkelijke ervaring.
Plekken als deze moet je ruiken, zien en voelen.

Unterwelten.

Absolute aanrader, en niet zo bekend voor veel toeristen.
Onze Nederlandse gidse wist veel mooie verhalen en feiten in je verbeelding tot leven te wekken tijdens de ruim 90 minuten durende reis onder de grond door diverse kamers en gangen. Deze schuilkelder/ bunker die Berlijn ooit zo rijk was in hoge aantallen rond 1944, is èèn van de laatst overgebleven intacte, wat hem zo interessant maakt.

Berlijnse Dom.

Een pompeus bouwwerk van de kerk waar een beetje water al teveel gevraagd is. Water is een eerste levensbehoefte van de mens waar je recht op hebt. Echter de Duitse kerk laat je gewoon verrekken. Een beleid dat ze al eeuwen niet wensen te veranderen, terwijl je € 7,- hebt betaald om al die ellendige trappen te bestijgen. Wat mij betreft kunnen ze naar de hel gaan, ook al was het uitzicht op zich wel aardig te noemen.

Brandenburger Tor.

De enige overgebleven stadspoort van Berlijn. Stamt uit 1734.
Vreemd om hier veel nationaliteiten te horen en door elkaar te zien lopen, terwijl dit jarenlang niet mogelijk was door de Berlijnse muur. Gewoon even bezoeken, onderdoor lopen, en 'ohhhhh' roepen.

Reichstag.

Helaas was de wachtrij aan de kassa 90 minuten, en daar kwam nog een wachttijd bij voordat je naar binnen kon. Vooraf reserveren is een must. Er was geen Nederlandse beschrijving voorhanden helaas. Aan “Tut mir leid.” had ik geen boodschap.

Joods herdenkingsmonument.

Midden in het centrum liggen 2711 betonblokken, (die in afmetingen variëren) wat het gehele monument voor alle Joodse slachtoffers moet vertegenwoordigen.
Deze zijn met een speciale laag behandeld tegen graffiti.
Opvallend detail is, dat de de producent van de 'anti graffiti laag' tijdens de holocaust mede eigenaar was van het bedrijf dat zyclon-B produceerde waarmee Joden vergast werden.
Daarbij is het een beetje jammer dat men het monument niet voor een bredere gedachte heeft geplaatst; voor alle slachtoffers van het nazi regime.

Potsdammerplatz.

Prachtig plein rond 1900. Helaas volledig verwoest door de 2de wereldoorlog. Na de scheiding door de muur, bleef de herbouw aan 'Oost Duitse' zijde volledig stil liggen. Inmiddels is het plein glorieus te noemen met haar moderne gebouwen.

Topographie des Terrors.

Een modern museum staat exact op de plek waar zich tijdens de 2de wereldoorlog de beruchte martelkamers van de Gestapo en de SS zich bevonden.

Het museum geeft uitvoerig inzicht in het systeem en handelswijze van de SS. Het beeldmateriaal is bijzonder te noemen, omdat het vanuit Duits oogpunt is genomen.

Vlak naast het museum is nog een stuk Berlijnse muur intact gebleven, waar men veel foto's en informatie heeft geplaatst.

Checkpoint Charlie.

De 3de controlepost (en meest bekende) die men moest passeren als men van Oost naar West wilde reizen.
Figuranten staan er in uniform bij. Je kan samen met hen op de foto, en velen maken daar gebruik van.

Mauerpark.

Openbaar park, waar alleen op zondag een soort markt is en bandjes komen spelen.
Het park ligt aan de rand waar de Berlijnse muur doorheen liep.
De kraampjes alleen al zijn minstens apart te noemen. Je kunt er items uit de jaren 50 en 60 vinden. Het is te vergelijken met een grote vlooienmarkt waar een zeer ontspannen sfeer heerst.
Alleen erg jammer dat het gras vol bierdoppen, glas en andere zooi ligt, en de zitplaatsen überhaupt geen uitnodiging zijn om te gaan zitten. Daar moet je echt een portie lef voor hebben.

Bernauer Strasse.

Aan deze weg ligt een stuk park met een deel van de oude Berlijnse muur. Je kan er goed zien hoe de muur was opgebouwd, en welke versperringen erachter lagen.
Op de hoek van de straat staat een uitzichttoren , die je een idee geven hoe de uitkijkposten over het terrein keken. De toren is vrij toegankelijk.
In het stukje park staat een modern stuk muur met daarin foto's en beschrijvingen over mensen die de vlucht naar het Westen niet overleefden als eerbetoon.

Tempelhofer Feld.

Nu een groot park, waar natuur, vrijheid en veel soorten recreatie mogelijk zijn. Er liggen twee betonnen banen in. Het waren de landing en startbanen van de 'luchtbrug' van de Geallieerden die na de oorlog de West Duitse bevolking (2 miljoen) voorzagen van voedsel nadat het Oosten de stad hermetisch middels de 'Berlijnse muur' afsloot. Iedere halve minuut landde er 320 dagen lang een vliegtuig. Voor en tijdens de oorlog werd het ingericht als werkkamp en later concentratiekamp voor politieke vijanden van de N.S.D.A.P.
Onder de oude luchthaven ligt een betonnen bunker waar de Wehrmacht veel filmmateriaal opsloeg. Helaas is dit door de Russen allemaal verloren gegaan.
Je kunt er fietsen huren om een rondje te maken over de oude start en landingsbanen van weleer, of gewoon te voet. Een plek om even stil bij te staan als je haar geschiedenis kent.

Even rekening mee houden bij een Berlijns bezoek;

– Je kunt niet overal pinnen.

– Niet alle automaten accepteren elk soort creditcard.

– Neem zelf wat water mee voor onderweg.

– Openbare wc's zijn een gruwel. Laat deze links liggen.

– Automobilisten zijn geen heer in het verkeer.

Uiteraard heeft Berlijn nog veel meer te bieden. Talloze musea zijn in dit korte verslag niet meegenomen, alsmede ook de beroemde Berlijnse Zoo.

Om alles te bezoeken heb je aan een korte week niet genoeg. Ik moet dus nog een keer terug.



  • Comments(3)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Irma Mon, August 15, 2016 13:16:21

Haha zo als het is, maar ik heb genoten!!

Posted by Shasja Mon, August 15, 2016 12:20:18

Duidelijk. Goed geschreven.

Posted by marcel pg Sun, August 14, 2016 21:39:01

Mooi geschreven.