Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Yoyoshi

Gesprekken met overledenen.Posted by Marco Pothuizen Sat, June 20, 2015 20:15:48

Het is alweer een tijdje geleden dat Irma en ik naar de film 'Pearl Harbor' keken.De film was al enige tijd aan de gang, de hoofdrolspelers waren geïntroduceerd, en het waargebeurde doemscenario voor de vloot in Pearl Harbor zou zojuist gaan plaatsvinden. We zagen hoe talloze Japanse aanvalsgolven systematisch met een pijnlijke doeltreffendheid de schepen die voor anker lagen onder vuur namen en grote schade toebrachten. Luchtafweer was er nauwelijks van Amerikaanse zijde, en de Amerikaanse toestellen kregen geen kans om op te stijgen doordat de vliegvelden bestookt werden. Slechts een enkele soldaat wist het vuur te beantwoorden.

De verliezen aan Japanse zijde waren dan ook te verwaarlozen.

Ineens voelde ik een koude windvlaag naast me. Die koude temperatuur bleef hangen, wat voor mij maar een ding kan betekenen.
“Wie staat er naast mij?” vroeg ik Irma.
Ze keek, en vertelde dat het een Japanse piloot was. Al snel raakte ze in gesprek met hem.
-”Hij heet Yoyoshi.” zei Irma. Hij deed destijds mee aan de aanval.
“Ow, dat is wel bijzonder.” zei ik. “Hoe heeft hij het ervaren?”
Yoyoshi vertelde dat hij het schip wist te torpederen, maar daarbij zelf ook geraakt werd.

Mijn vliegtuig werd zwaar beschadigt. Zelf was ik ook geraakt door stukken granaatscherven.” vertelde hij rustig.

Op dat moment liet hij mij voelen waar hij geraakt was. Aan mijn linkerzijde voelde ik de drie plekken waar de scherven zijn lichaam waren binnengedrongen.

Ik zou het vliegdekschip nooit meer kunnen bereiken, en aan een overgave dacht ik niet. Daarom stuurde ik mijn vliegtuig op het schip af, waar ik tegen te pletter sloeg. Een mooie eervolle dood, vond ik toen.”

“Dus eigenlijk was je de allereerste kamikaze piloot?” vroeg ik hem.

Hij lachte. “Ja, zo zou je het ook kunnen zien.” zei hij.

“Hoe kijk je er nu op terug?” wilde ik nog weten.

Wij hadden geen keus. We moesten wel.”

Ik begreep hem, en knikte.
Samen met Yoyoshi keken we de film af, waar het chauvinisme vanaf droop. Jammer.
Daarna namen we afscheid van een bijzondere man; Yoyoshi, de eerste kamikazepiloot van Japan tijdens de tweede wereldoorlog.

Meer weten over de mogelijkheden van gesprekken met overledenen?
kijk dan op; www.geneotsa.nl



  • Comments(3)//blog.marco-pothuizen.nl/#post99