Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Mensen knuffelen elkaar te weinig.

Gezondheid/ Dier/ Natuur.Posted by Marco Pothuizen Sun, January 25, 2015 20:08:46


Laatst liepen Irma en ik door een park waar de sneeuw nog volop aanwezig was. In de zomer zie je daar mensen picknicken, sporten, wandelen of gewoon genieten van de oude statige bomen.

Nu waren er slechts drie honden te zien. Zij renden alsof zij voor het eerst buiten waren. Rollend door de sneeuw hadden ze het grootste plezier. Het leek veel op een spel dat kinderen ‘tikkertje’ noemen. Soms kwamen ze verkeerd terecht. Een lik van de ander moedigde dan de omvergelopen hond aan om verder te spelen.

En toen realiseerde ik me iets. Een vermogen, neen, eerder een soort onwil, dat bij de mens het sociale gedrag volledig heeft overgenomen; het niet meer spontaan knuffelen of troosten van een soortgenoot.

Op het internet ben ik wat tests gaan zoeken met betrekking tot sociale experimenten. Hoe sociaal is de mens nog eigenlijk? Het resultaat was schrijnend. Hieronder zal ik drie voorbeelden geven.

Test 1. In een soort veredelde hamburgertent, gaat een persoon zitten met een dienblad waarop een cola, wat friet en een hamburger liggen. Daarna vraagt hij aan de naaste bezoeker of deze zijn dienblad even in de gaten wil houden omdat hij naar de wc moet. Na een minuutje schuift zijn teamgenoot, verkleed als hongerige zwerver aan, en begint van zijn dienblad te eten. Zelfs als de ‘zwerver’ aangeeft dat hij al dagen niets heeft gegeten en smeekt wat te mogen nemen, wordt hij in de meeste gevallen van het dienblad afgehouden. Een enkeling gaf zijn eigen hamburger, en nog zeldzamer was het aanbod om wat voor hem te bestellen.

Test 2. Op straat ligt een zwerver te slapen. Naast hem staat een bakje, waarin wat geld ligt. Dan komt er een jonge dame, gekleed in een strak t-shirt langs en grijpt het geld uit het bakje. Ze loopt door. Diverse omstanders zien het gebeuren, maar niemand die er iets van zegt. Ze draaien zich om en lopen verder. Slechts eenmaal na een half uur spreekt iemand de ‘dievegge’ aan om te vragen of ze het geld wil terugleggen.

Test 3. ‘Free hugs’ . U kent dit fenomeen beslist. Veel mensen zijn toch bang voor die onvoorwaardelijke gratis ‘hug’. Gelukkig zijn er ook genoeg spontane passanten die het weten te waarderen.

Hoe kan het dat mensen zo ongevoelig reageren op de zichtbare ellende van een ander?

Een eenvoudig gebaar, een knuffel…hoeveel zou dat in waarde betekenen voor de ander?

Ik denk dat het van onschatbare waarde is. Laten we elkaar daarom wat meer knuffelen. Meer elkaar helpen. Meer er voor elkaar zijn…Misschien dat we dan wat meer bij de puurheid van de dieren komen, die ver boven de asociale mensen staan.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post70