Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Sinterklaas spreekt recht

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, October 09, 2018 19:10:38

De kleine Carloz hoorde Sinterklaas zeggen; “Kleine ondeugende man, kom eens vanachter die deur vandaan. Ik zal jou eens een geheim gaan vertellen.”
Carlozje wilde eigenlijk de andere kant oplopen, maar zijn vader nam hem op de schouder mee en zette hem voor Sinterklaas neer, die inmiddels in een luie stoel was gaan zitten bij de brandende openhaard.

“Jonge knaap” zo begon de Sint, “Luister goed. Want wat ik je nu ga vertellen is een geheim dat slechts weinigen weten. Je vader, één van mijn meest gewaardeerde pieten kent het geheim ook.”

Sinterklaas tilde zijn staf even op.

“Deze staf is geen gewone staf. Het is een toverstaf!”

Sinterklaas draaide een keer met de staf en meteen lag er een berg pepernoten, chocolade letters, marsenpijn, en taai taai poppen voor zijn voeten.

-“Wow!!!” wist kleine Carlozje nog uit te brengen met ogen zo groot als schoteltjes, maar daar bleef het dan ook in eerste instantie bij. Toch stelde hij al snel een heel logische vraag.
-”Maar als u kunt toveren….waarom komt u dan met de stoomboot?”

De goedheiligman begon te vertellen nu hij zeker wist dat de kleine ondeugd hem aandachtig zou aanhoren na dit kleine tovertruukje.

“Natuurlijk kan ik mij samen met alle pieten zo naar Spanje toveren en andersom, maar dat doe ik bewust niet.

Tradities zijn tradities en daar heeft iedereen zich aan te houden. De mensen zijn nu eenmaal gewent dat ik op mijn trouwe witte schimmel over de daken heen rijd, en mijn pieten van een laagje witte verf gaan schminken is gewoon lachwekkend en discriminerend. Ze zijn nu eenmaal zwart en zullen dat ook blijven ondanks onzinnige protesten van een paar mensen die nog nooit een pakje hebben gekregen omdat ze zich niet gedragen hebben, of nog nooit hebben gewerkt.”

Ondertussen nam Sinterklaas een slokje van zijn neergezette chocolademelk. “Lekker hoor” zei hij, en knikte als bedankje naar pietje Verliefd.

“Als ze zich het aankomende jaar weer gaan gedragen, dan, ja dan, komen ze weer in het grote Sinterklaasboek te staan. Tot die tijd kunnen ze de roe krijgen! Deze Sint is wel eeuwen oud, maar nog lang niet gek. Sint hoort en weet alles!”

Carlozje vroeg: “Hoe kan dat dan Sinterklaas? U bent de rest van het jaar toch in Spanje?”

Sinterklaas knikte.

“Dat klopt. Maar mijn pieten hebben veel nationaliteiten. Daar zitten ook ex Stasi en KGB pieten bij. Die hebben besloten hun leven te beteren en voor mij te komen werken. Zo kunnen ze hun oude beroep dus eigenlijk gewoon blijven uitoefenen.”

'Verrek' klonkt het in het hoofd van Carlozje.'Zo flikt ie dat dus. Zo kan ie iedereen het hele jaar in de gaten blijven houden'.

“Dus jongen….onthoud goed..IK zit in Spanje, maar mijn oren en ogen zijn dankzij deze pieten hier in Nederland. Gedraag je dus het hele jaar door netjes!”

Carlozje knikte instemmend en beloofde zich voortaan als een brave leerling te gaan gedragen.
Vader Carloz en moeder Verliefd kusten elkaar van blijdschap en strooiden van vreugde een berg pepernoten over Sinterklaas heen.
Sinterklaas glimlachte, en liet Carlozje beloven dit geheim nooit te zullen delen. Daarna mocht hij een wens doen.

Carlozje dacht diep na en zei….”Vrede op Aarde, en voor alle kinderen op z'n minst een paar pepernoten.”

Op dat moment ging de voordeurbel.
Moeders opende de deur en zag dat het Mark Rutte samen hand in hand met Pechtold was.

“Niemand wil ons meer hebben.” stamelde een grienende Pechtold “En we willen Sinterklaas om vergeving vragen voor ons compleet gestoorde gedrag en beleid van de laatste jaren.”

Moeders keek hen streng aan. “Zo kinderhaters, dus nu hebben jullie wèl tijd om Sinterklaas even op te zoeken. Kom maar mee, hij is bezig om pepernoten uit zijn kopje chocolade te vissen.”

Op het moment dat Rutte en een slaafse Pechtold binnentraden stormden wat ex-KGB pieten naar binnen. Rutte en Pechtold kregen meteen een zak over hun hoofd en werden vervolgens in de boeien geslagen.

“Goed werk jongens!” zei Sinterklaas, “Mijn chocolade zou echt niet meer smaken als ik hun leugenachtige gezichten had moeten aanzien.”

–“Wat moeten we met deze volksverlakkers doen Sinterklaas?” vroeg een ex-KGB piet “Mag ik ze naar een oud heropvoedingskamp sturen in Siberië?”

“Welja, dat lijkt me wel een toepasselijke straf. Levenslang in een koude isoleercel op water en brood. Dan weten ze meteen wat ze heel veel Nederlanders hebben aangedaan.”

Rutten en Pechtold werden samen in èèn grote jute zak afgevoerd, waar het paard van Sinterklaas nog eerst van tevoren even een flinke drol in deponeerde.

-“Das nog altijd beter dan hùn adem.” knikte KGB piet.

“Vergeet de dagelijks straf van de roe niet!” riep Sinterklaas nog vanuit de kamer.

En zo geschiedde. Nederland had er weer een feestdag bij en een mooi traditioneel feest voor de kinderen bleef voortbestaan.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post161