Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

De deur die steeds vanzelf open ging.

Gesprekken met overledenen.Posted by Marco Pothuizen Sat, January 30, 2016 13:33:53


Alvorens hier een fatsoenlijke uitleg over gegeven wordt, zal ik u eerst even met wat andere informatie vervelen.

Mijn leven is niet bepaald doorsnee te noemen. Regelmatig gaan er bij mij lampen vanzelf aan en uit, verplaatsen voorwerpen zich, of besluit de tv dat het genoeg is geweest en springt dan op de 'stand-by'. Horloges geven andere tijden aan of stoppen met het aangeven van de tijd, en de accu van mijn auto loopt ook sneller leeg dan de bedoeling is. Horloges draag ik daarom niet meer. De klok in de woonkamer hangt er voor het gezellige 'tik-tak' geluid, maar heeft verder eigenlijk geen functie.

Het zij zo. Ik ben er ondertussen aan gewent. Hoe dat zo komt? Ach, ik ben een gezegend mens omdat er veel overleden mensen bij me zijn. Veel van hen waren ooit familieleden uit een of meerdere vorige levens. Daarnaast komen er ook oude vrienden, of onbekenden en zelfs vijanden op bezoek. Het geeft soms vreemde situaties. Situaties zoals hierboven beschreven.

De voordeur stond regelmatig open, terwijl ik 100% zeker wist deze goed te hebben dichtgetrokken. In de zomer kon me dat niet zoveel schelen, maar naarmate we richting herfst gingen, bleef het ritueel zich herhalen. De enige remedie was de deur op slot te draaien. Deed ik dat niet, dan kon je er een weddenschap op afsluiten dat ie weer een keer open zou staan. Ik vroeg op een gegeven moment aan Irma wie dat nu steeds flikte. En waarom? Het duurde even voordat ze zag wie ervoor verantwoordelijk was. Voor mij was het een verrassend antwoord.

“Ik zie een vrouw in een Duits uniform uit de tweede wereldoorlog met een kindje.” zei Irma, en haar gesprek met Helga begon.

“Ieder keer als jij thuis kwam, vluchtte ze naar buiten met haar dochtertje.”

Het verwarde me. Waarom gaat iemand mij opzoeken, en vlucht vervolgens weg?

“Jij was in een vorig leven Amerikaans soldaat, en hebt tegen de Duitsers gevochten. Maar ze ziet jou ook als iemand die haar naar het Licht kan brengen.
In de oorlog behoorde zij tot de 3700 Duitse vrouwen die gevangenen bewaakte. Dat deden ze met heel harde hand. Sommige vrouwen zijn er later ook voor veroordeeld. 21 van hen werden opgehangen. Zij wist dat ze fout was.
Helga's dochtertje was alles voor haar. Haar onzekerheid over hoe ik zou reageren, zorgde voor haar vluchtgedrag als ze bij je binnen was.”

Ah, kijk, daar kan ik wat mee. Toch blijft het knap dat ze dan mijn voordeur steeds wist open te gooien terwijl ze allang dood was.

Irma en Helga spraken nog wat met elkaar, en daarna zorgde Irma ervoor dat ze samen met haar dochtertje naar het Licht konden gaan.

Vanaf die dag is de voordeur gewoon dichtgebleven.

Meer weten over Irma en haar werk als medium/ paragnost? Neem dan een kijkje op www.geneotsa.nl





  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post128