Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Mook en haar geschiedenis

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Mon, August 20, 2018 14:01:55

Mook is voornamelijk bekend van ‘de slag op de Mookerheide ‘ die in het jaar 1574 plaatsvond. Nederlandse staatstroepen onder leiding van de broers Lodewijk en Hendrik van Nassau (de jongere broers (van Willem van Oranje) vochten in de 80-jarige oorlog daar tegen de Spanjaarden en werden gruwelijk in de pan gehakt.

Volgens een oude legende waren sinds de slag op donkere avonden boven moerassen aan de voet van de heuvel vaak blauwe vlammetjes te zien. De toenmalige bevolking meende dat dit de zielen van de overledenen waren die geen rust konden vinden. Na de bouw van een heel klein kapelletje voor hen zijn de vlammetjes verdwenen.

Wie kent de uitdrukking ‘hutje op de hei ‘ niet? Inderdaad, van Mook. Vanwege de ligging zo ver van de bewoonde wereld.

De Mookerheide is nu onder beheer van natuurmonumenten. Zij hebben er prachtige wandelroutes laten aanleggen, waar je onder andere Schotse Hooglanders kunt bewonderen.

Uitzicht van boven...

Maar hoe is de Mookerheideheuvel van ongeveer 80 meter hoog eigenlijk ontstaan? Die is gevormd door de ijstijd een kleine 300.000 tot 130.000 jaar geleden. Ook in de Plasmolen een dorpje verderop is dat nog terug te vinden. Zeer de moeite waard die route eens lopen.

Niet alleen tijdens de 80-jarige oorlog is er fel gestreden op deze heuvel. Tijdens operatie ‘Market Garden’ hebben talloze heldhaftige strijders hier, en in de regio hun leven gegeven in de strijd tegen het fascisme.

Mook heeft daarom ook een klein geallieerd kerkhof tegenover het burgerkerkhof liggen. In Groesbeek is een klein museum te vinden dat voornamelijk over de strijd in deze regio gaat

Op de stenen zonder naam, horen de namen van John Harrison (1) en Adam Patwick (2) te staan.

Mook is door de eeuwen heen een belangrijke ‘overlaad plaats’ geweest, waar veel goederen hun vervoer over water vonden. Vlak bij de kerk was een kade waar zelfs een heus ‘waaggebouw’ te vinden was. De kerk staat er nog.
....en het haventje van vergane glorie....

Onder andere zand, zout, kalk, grind, hout, wijn, bier, vis, groenten, fruit werden in Mook gelost en middels karren naar Nijmegen verder vervoerd. Mook was in die tijd de dichtsbijzijnde aanlegplaats van de Maas voor Nijmegen en daardoor een belangrijk dorp. Passagiers die naar het zuiden moesten van kwamen vaak per koets vanuit Nijmegen.


De opening van van de spoorlijn Nijmegen-Venlo in 1883 en het Maas-Waalkanaal in 1927 zorgden ervoor dat Mook als ‘overslagplaats’ niet meer interessant was.

In de jaren 80-90 werd de kleine haven voor recreanten toegankelijk gemaakt. Industrie, winkels en andere bedrijven zijn nauwelijks aanwezig, wat het toerisme een belangrijke bron van inkomsten heeft gemaakt.

Wellicht is het ook wel even leuk om te vermelden dat de vierdaagselopers tweemaal (op donderdag en vrijdag) door het dorpje trekken. Vrijdag is dan een heerlijk dag om urenlang wandelaars aan te moedigen en lollies uit te delen.

En och ja...mocht u eens een ufo willen zien. Op de Mookerheide en omgeving zijn er diverse gesignaleerd. Nee, heus waar. Ook ik heb getuige mogen zijn.

Dank voor het lezen, en wellicht de volgende keer meer over deze regio.

Met vriendelijke groet,

Marco.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post159

De soldaat die zijn hart volgde en zijn plicht vergat.

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Sun, May 28, 2017 15:24:01

Karl-Heinz Rosch. Een van de vele namen die er op de Duitse begraafplaats in Ysselsteyn terug te vinden is. Ruim 32.000 slachtoffers van de zoveelste onzinnige oorlog.
Als je daar bent, dan overvalt je een stilte van respect door de enorme aantallen gedenkstenen gelegen in een glooiend landschap die elk een eigen verhaal hebben.

Over Ysselsteyn zal ik nog een artikel schrijven. Hoe ze daar zijn gekomen, en hoe door de band van oude vijanden later zovele onbekende graven later toch een naam hebben gekregen.

Karl-Heinz Rosch is de enige Duitse soldaat uit de tweede wereld oorlog die een Nederlandse onderscheiding heeft gekregen. Karl was als kind ongewenst en werd daarom door zijn grootvader opgevoed. Na zijn eindexamen gymnasium werd hij verlicht om het Duitse leger te dienen.
Karl werd op 17 jarige leeftijd in de omgeving van Goirle gestationeerd om daar een stuk artillerie te bemannen.
Het echtpaar Tilsdonk die twee kinderen (Jan en Toos) hadden, hadden een paar dagen daarvoor in de boerderij een nieuw onderkomen gevonden nadat hun eigen woning vernietigd was.
Zij wisten te vertellen dat Karl een rustige jonge man was en als droom had boswachter te worden.

Op 6 oktober werd het stuk geschut door de geallieerden aangevallen. Jan en Toos, 4 en 5 jaar speelden zich van geen gevaar bewust samen op de binnenplaats.
De soldaten renden allen naar het stuk geschut, maar Karl niet. Hij volgde zijn hart en nam beide kinderen onder de armen om ze samen met hun ouders in de schuilkelder van de boerderij te brengen.
Daarna rende hij naar zijn kameraden die al bij het geschut waren. Precies op de plek onderweg daar naartoe waar de kinderen zojuist nog speelden, werd Karl getroffen door granaatscherven. Hij was op slag dood. In november zou hij 18 jaar geworden zijn.

Karl werd daarna begraven bij de boerderij. In 1947 werd hij herbegraven op de Duitse begraafplaats in Ysselsteyn. De ouders en de kinderen overleefden de strijd.
Na de oorlog kon de grootvader van Karl het graf niet verzorgen omdat deze achter 'het ijzeren gordijn' leefde.

Op 8 oktober 2008 werd in Riel (gemeente Goirle) een bronzen standbeeld geplaatst naar aanleiding van zijn reddende actie. Er waren zowel voor als tegenstanders voor dit initiatief.
Het beeld is geheel betaald door privegelden, omdat de Nederlandse overheid er geen geld voor zei te hebben. (?)
De gemeente wilde niet meewerken aan de oprichting en plaatsing van het beeld, en daarom is het het in de voortuin van een woning aan de dorpsstraat geplaatst.
Zowel de Duitse als Nederlandse pers waren getuige van de onthulling, alsmede de twee halfbroers van Karl Heinz en de geredde kinderen Jan en Toos Tilsdonk.

De plaquette luidt;

'KARL-HEINZ ROSCH
MEISSEN 3 OKTOBER 1926 - GOIRLE 6 OKTOBER 1944
KARL-HEINZ BEHOEDDE TIJDENS GEALLIEERDE BESCHIETINGEN TWEE GOIRLESE KINDEREN VOOR DE DOOD.
HIJZELF KWAM DAARBIJ OM HET LEVEN.
HIJ IS TIJDELIJK BEGRAVEN GEWEEST OP HET ERF VAN DE BOERDERIJ OP HET HOOGEIND.
LATER IS ZIJN STOFFELIJK OVERSCHOT OVERGEBRACHT NAAR
DE DUITSE OORLOGSBEGRAAFPLAATS IN YSSELSTEYN (LIMBURG)

DIT BEELD IS EEN EERBETOON AAN HEM EN ALLEN DIE HET GOEDE DOEN IN KWADE TIJDEN.'

De laatste zin is dan ook juist datgene waar het om gaat.

Als iedereen zijn hart werkelijk zou kunnen volgen, zouden oorlogen snel uitsterven…



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post150

Thanksgivingday. Het feest van slachtpartijen.

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Sun, July 17, 2016 15:07:29

Als ik u vraag waar thanksgivingday voor staat, dan beantwoord waarschijnlijk met: “Een nationale feestdag van de V.S. die familie en vrienden samen vieren, waarbij veel gegeten wordt, en voornamelijk kalkoen op het menu staat. Deze dag wordt gevierd als eerbetoon toen de Native Indians en kolonisten gezamenlijke hun eerste oogst deelden.”

Zoals zo vaak dient de geschiedenis herschreven te worden. We gaan even terug naar de tijd.

In 1614 voeren Engelse 'ontdekkingsreizigers' terug naar hun vaderland met aan boord Patuxet Indianen die ze in de huidige V.S. als slaaf gevangen hadden genomen. Zij die wisten te ontsnappen kregen als kadootje de pokken die de blanken hadden meegenomen.
In Engeland hoorden pelgrims van de rijke natuurlijke omgeving en dat daar slechts een paar 'wilden' leefden. Het duurde dan ook niet lang voordat de eerste pelgrims wederom neerstreken in het gebied waar eerder slaven werden buitgemaakt.
De enige overlevende die zij daar aantroffen was een Patuxet die Squanto heette en de Engelse taal machtig was. Hij leerde de nieuwkomelingen hoe ze moesten jagen, vissen, wat daar eetbaar was en hoe ze er mais konden verbouwen om te overleven Tevens speelde hij een belangrijke rol als tolk tussen de Engels sprekenden en de Wampanoag Nation (Indianen).
Aan het einde van het jaar na de oogst hielden de pelgrims een groot feest waarbij Squanto en de Wampanoag werden geëerd.


In Engeland hoorde men nog meer mooie verhalen vol beloftes. Velen volgden. Allerlei pluimage streek er neer. Diverse soorten gelovigen, moordenaars, boeren, avonturiers en gelukszoekers.
Zij zagen geen hekken of afscheidingen en vonden daarom dat het aan hen toebehoorde. Steeds meer land werd ingenomen, sterke jonge Natives werden tot slaaf gemaakt, en de rest werd uitgemoord.

Echter de Pequot Nation had het verdrag van Patutex nooit erkend en bood felle weerstand wat uiteindelijk tot een van de bloedigste oorlogen zou worden tussen blanken en Native Indians.
In 1637 hadden 700 leden van de Pequot stam zich verzameld voor hun grote jaarlijkse 'thanksgiving', Zij eerden onder andere hun Schepper en de natuur met hun feest.
In de vroege ochtenduren werd de slaperige stam omsingelt door de Engelsen en Nederlandse huurlingen.
Alle mannen werden naar buiten geroepen. Massaal werden ze neergeschoten, gestoken, of doodgeknuppeld. De in angst verkerende vrouwen en kinderen die in de hutten bleven, verbrandden levend nadat hun hutten waren aangestoken. Niet een van de 700 leden overleefde de moordpartij.
Een dag later verklaarde de Britse Gouverneur 'a day of thanksgiving'.

Na de 'glorierijke overwinning' volgden tal van andere dorpen hetzelfde lot. Vrouwen en kinderen van 14 jaar en ouder werden tot slaaf gemaakt. Wat jonger was werd meteen vermoord.
Vele schepen keerden zo huiswaarts met ruim 500 slaven per schip in het ruim.
Om de overwinningen zeil bij te zetten loofden de kolonisten premies uit voor Indiaanse scalpen.

Wegens vele overwinningen op rij op de Pequot Indians riepen de kerken een tweede 'thanksgivingday' uit “over de Heidense wilden”.
Tijdens dat feest werden Native Indians onthoofd, waarbij hun hoofden als voetbal door de straten werden getrapt.
Zelfs de vriendelijke Wampanoag stam met wie een verdrag van vrede was afgesloten onderging de moordpartij. Hun stamhoofd werd eveneens onthoofd. Zijn hoofd werd op een paal in Plymouth gespietst waar het vervolgens 24 jaar op bleef staan.

De gekte nam steeds grotere vormen aan; na elke 'overwinning' op een stam werd een nieuwe 'thanksgivingday' uitgeroepen en gevierd met het afhakken van lichaamsdelen.
George Washington herstelde dit enigszins, door tenslotte voor één dag te kiezen, en deze gezamenlijk te vieren.

Abraham Lincoln --Abraham Lincoln was de 16de president van de Verenigde Staten. Hij diende van 1861 tot aan zijn dood in 1865.---(de uiteindelijke afschaffer van de slavernij) maakte er een officiële nationale feestdag van tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. Echter deze stuurde op dezelfde dag een groot leger naar de hongerlijdende en weerloze Sioux in Minnesota om hen uit moorden, en in reservaten te plaatsen.

Thanksgiving…een feestdag van de Amerikanen om moordpartijen, slavernij, en verraad te herdenken op een volk dat alleen wilde helpen en dankbaar was voor het leven dat ze daarvoor konden leven zoals ze dat al eeuwen eerder deden.





  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post140

Eervol in het licht gezet.

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Tue, May 05, 2015 17:33:18


4 mei 2015 was het dan eindelijk zo ver.

Heel de geallieerde begraafplaats in Mook werd letterlijk liefdevol in het licht gezet.
Op iedere grafsteen hebben we een theelichtje weten te plaatsen.
De theelichthoudertjes hebben we met medewerking van ijssalon Clevers in de Plasmolen bijeen verkregen.
Zij bewaarden de lege houdertjes voor ons, nadat we hen vertelden waarom we ze graag wilden hebben. Dank daarvoor!
Thuis moesten we die natuurlijk wel allemaal 'even' van het resterende kaarsvet en het ijzeren plaatje op de bodem ontdoen, zodat er een nieuw waxinelichtje in kon. Menig avond zijn we er zoet mee geweest.

We hebben besloten de kaarsjes nà de ceremoniële plechtigheden en de 2 minuten stilte te plaatsen.
Rond 20.45 uur gingen we aan de slag. Van tevoren hadden we de houdertjes al netjes in dozen opgestapeld, zodat we er makkelijk op elke steen eentje konden plaatsen.
Gelukkig hielpen Alexia (mijn zusje) en haar zoon Enzo uit Kranenburg (D) mee met aansteken.
Het duurde geen 45 minuten voor alles netjes brandde.

Irma schoot kort na de ceremonie een fotograaf aan, met de vraag of hij straks wat foto`s wilde maken als het wat donkerder was. Erik vond het een geweldig leuk initiatief en wilde graag zijn medewerking verlenen. Hij beloofde later de foto`s te mailen.

Terwijl we bezig waren raakten we in gesprek met wat meer mensen die daar nog liepen. Een man vond het een enorm mooi gebaar, en zei: “Dit moet de burgemeester weten. Ik ga hem bellen.”

De schemering viel in en hoe donkerder het werd, hoe mooier het resultaat werd. In de verte zagen we een groepje mensen aan komen lopen. Het was inderdaad de burgemeester, die zeer spontaan met ons een gesprek over ons initiatief begon.
En ach, laten we wel eerlijk wezen; Mook heeft toch maar even netjes de landelijke primeur gehaald. Mijn stille hoop is dat er nu ook meer mensen dit gebaar zullen gaan overnemen.
Aan de burgemeester zal het niet liggen. Hij plaatste op facebook een artikel met een paar foto`s over onze actie.

Auto`s die voorbij reden minderden vaart. Ook zij zullen wel verbaasd gekeken hebben. Heel grappig om te zien.

Na een uur bliezen we de kaarsjes uit. Vervolgens moesten we nog een kwartiertje wachten om het kaarsvet te laten stollen. Daarna ruimden we in het donker alles op. (excuses als we iets over het hoofd hebben gezien).

We hebben hiermee onze belofte aan John Harrison en alle andere soldaten op het kerkhof ingelost om alle grafstenen van een lichtje te voorzien.

Misschien klinkt dat een beetje vreemd, maar als u hier klikt dan zal het u duidelijk worden.

Liefs Marco & Irma.






  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post85

Ufo`s in de middeleeuwen

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Fri, April 03, 2015 11:55:11

‘Gewoon’ wat plaatjes van schilderijen. Uit verschillende delen van de wereld, door talloze eeuwen heen, met een hoofdonderwerp; ufo`s.

1. Dit schilderij is geschilderd door Domenico Ghirlandaio (1449-1494). Rechtsboven hangt een ufo in de lucht. Een man met een hond eronder kijken er naar.


2. Hieronder een schilderij uit 1350.

Mensen die in een vliegende bol zitten?

3. Onderstaande afbeelding kan worden teruggevonden in het boek “Le Livre des bonnes Moeurs”, door Jacques Legrand, in het museum Chantilly Condé`s . Sommige mensen zeggen dat het een ballon is. Alleen waren er nog geen ballonnen in 1338 uitgevonden…

4. “Summers Triumph” uit 1538. In de cirkel is een ufo getekend.

5. Door Maselino da Panicale. Uit 1423.

Wat hadden ze vroeger veel fantasie he die schilders. Nee, dan ga ik liever akkoord met de verklaringen van de UAAF. Veel logischer en makkelijker ;-)

Mijn vraag aan u als lezer is dan ook deze; Waarom schilderde men vroeger wel ufo`s, en wordt nu alles ontkent? Doeken waren een vrij kostbare aangelegenheid. Dus de opdrachtgever moest er bewust voor gekozen hebben. Gelukkig kan de overheid dit soort dure stukjes geschiedenis niet in de doofpot stoppen.


  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post83

Kotsnieuws en de immer voortdurende leugens vanuit de media.

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Thu, July 31, 2014 10:47:55

Kotsnieuws is nieuws dat nooit eens een positieve lading zal krijgen. Natuurlijk weten we het al langer; De media bepaald hoe we de wereld mogen zien. En de media staat onder het welziende oog en goedkeuren van onze regering. En jawel, onze regering zit weer grotendeels onder de knoet van de immer oorlogszuchtige V.S. Hun regering heeft zelf ook weinig in te brengen, omdat zij weer wordt geleid door een aantal grote, rijke familie concerns die het wereldse beleid bepalen. U duizelt een beetje? Och, hoeft niet hoor, dit proces is al eeuwen gaande. Ik zal het middels een voorbeeldje in een notendop toelichten.

Hebt u zich wel eens afgevraagd waar al het geld vandaan kwam dat Hitler nodig had om een geheel nieuwe oorlogsindustrie op te starten? Om nieuwe wegen aan te leggen waar later zijn tanks makkelijk richting de grenzen overheen zouden rollen? Laat dat nou uit het nachtkastlaatje van diezelfde rijke Amerikaanse concerns zijn gekomen…

Waarom? Heel simpel. Het is namelijk niet de porno industrie waar zij rijk van worden, maar de wapenindustrie! Het liefste zien zij flinke oorlogen waarvan zij beide zijden kunnen sponsoren.

Na de eerste wereldoorlog brak voor hen een slappe tijd aan. Dan ga je rondkijken. Zie je ineens een woest kijkende man met een heel verkeerd snorretje dat kan lullen als de beste. ”Bingo. Die moeten we hebben.” Er werd een adelaartje op de goudstaven geslagen en voila, het circus kon beginnen.

Japan (bondgenoot van Duitsland) stuurde tot hun grote vreugde de vloot naar Pearl Harbor. Diverse meldingen van spionnen, agenten en zelfs een radarmelding werden bewust genegeerd. Gevolg; Boem, bijna de gehele vloot weg, de bevolking van de VS zwaar over de zeik, en een roep naar wraak dankzij een perfect draaiende media. Wraak die wederom een enorme wapenindustrie zou gaan betekenen. Burgers en soldaten werden heldhaftig de dood in gestuurd (een mensenleven is toch geen fuck waard) en de concerns zagen hun macht toenemen. Alleen hadden ze zich een beetje verkeken op de enorme voorsprong die de Duitse wetenschappers hadden. Voorsprong bij aandrijvingen, raketten, en het ontwikkelen van een atoombom. Dus werd in allerijl binnen 2 jaar een invasie gepland die dat weer moest tegengaan. D-day werd een succes. De gevangen genomen Duitse geleerden kregen geen straf maar het fantastische aanbod om in Amerika verder te werken aan raketten die hen weer een voorsprong op de Russen moest geven. Want ja, ook de Russen boden gevangen genomen geleerden hetzelfde. Veel Duitsers maakten daar dan gebruik van. Ontnuchterend he? Dat het helemaal niet belangrijk was om zo snel mogelijk een deel van Europa te bevrijdden van de Nazi`s, maar dat het uiteindelijk ging om de knapste koppen van de wereld zo snel mogelijk ‘onder eigen beheer’ te krijgen. Voor de verbeteringen van …wapens!

Een soortgelijk foefje herhaalde zich talloze malen in de wereld. Soldaten die de eer kregen goedkoop te mogen sneuvelen in onder andere Korea, daarna Vietnam, en nog wat andere wereldse attractieparken van de immer alles bepalende rijke concerns. Zo konden zij gratis wapens uittesten en hun voorraad weer zien slinken, wat meer productie betekende.

Wist u bijvoorbeeld dat de top van de legerleiding in Vietnam destijds het bevel gaf om bepaalde belangrijke doelwitten NIET aan te vallen? Dat de vietcong daardoor steeds rake klappen kon uitdelen aan het leger van de VS? Natuurlijk had de VS die oorlog met hun technologische voorsprong kunnen winnen. Maar ze mochten het niet...want soldaten kosten geen moer, en wapens moeten verkocht blijven worden. De media liet uiteraard een geheel ander plaatje zien. Een heel eenvoudig maar simpel concept bleef de wereldse bevolking zand in de ogen strooien.

Maar… als de media TOEN een vals beeld schetste…Yep, u begrijpt het al. Het is nu niet anders. We worden voorgelogen, bedrogen, en volledig tam gemaakt. Als schapen worden we zo nu en dan naar de slachtbank van de oorlogsindustrie gebracht zonder dat u het weet (wilt weten).

Dan nu even terug naar de titel. Kotsnieuws is inderdaad nieuws waar je als eerlijk mens van moet kotsen. Leugens van de media, en hun immer negatieve nieuwsverspreidingen van oorlogen. Kotsende nieuwtjes die steeds vanuit onze regeringen voorgekauwd naar buiten komen om burgers tot de perfecte moderne slaaf te houden.

Ik stel bij deze voor om massaal alle negatieve ellende van de wereld te negeren. Niet meer mee te gaan in de hetze van ellende. Niet meer te reageren op uitlokkingen, racisme en oorlogen. Laat de media zich maar gaan richten op de mooie dingen van het leven.
U denkt dat het moeilijk is om het nieuws een jaar lang eens NIET te volgen? Of onmisbaar? Helaas. Uiteraard heb ik het zelf al uitgetest. Bewust een jaar lang geen tv gekeken, geen nieuws via de radio aangehoord, of een krant gelezen.
Ik bleek helemaal NIETS gemist te hebben, want er was niets veranderd. Nog steeds oorlogsnieuws, nog steeds schandalen van poilitici, banken enz. Zelf voelde ik me vrolijker van binnen. En erg vreemd is dat op zich niet, aangezien negatieve prikkels mij niet meer bereikten...

De mens heeft twee kanten in zich. Een allesvernietigende, en mooie liefdevolle creatieve kant.

Zolang we met de huidige media mee blijven gaan, dat wil zeggen hun leugens blijven aanhoren en geloven, is een ‘aards paradijs’ onmogelijk te creëren. Je kan hen niet verslaan met vrolijk nieuws en de waarheid, maar je hebt wel de mogelijkheid hen te negeren...

Ik wens u allen nog een heel mooie energie volle dag!

www.marco-pothuizen.nl



  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post45

De fabeltjes krant en het Nederlandse volk.

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Mon, June 23, 2014 22:45:00

--Een verhaal uit 2013---

Na een paar dagen gemorrel in het grote dierenbos over de oneerlijke verdeling van het bos, steekt Bea haar ravenkop met nieuw hoedje uit `t nest van een hoge boom, vol gejatte schatten van het volk.
“Nu is het genoeg geweest hoor” kraste ze met lelijke stem tegen de dieren, terwijl haar hebberige glinsterende oogjes eens goed opnam wie er wat riep. Ze keek aandachtig of er zich niet een nieuwe Pim Fortuyn onder haar onderdanen bevond. Want Pims liet de raaf door ratten opruimen.
“De opstand is voorbij, ga maar naar huis. Het begint kouder te worden en jullie hebben je dasje niet om. Straks ben je te ziek om je uitkeringspapiertje in te leveren.”

- “Muueeuh”, antwoordde er een stem boven de massa uit. “Maar wij hebben werk ! Hebben helemaal geen uitkering !”

“Oh, das prachtig om te horen!” zei Bea Raaf luidkeels. Vervolgens met zeer gedempte stem: “Want jullie werken voor mij. Hoe meer jullie werken, des te rijker ik wordt!” Van pure blijdschap scheet ze even over de rand. Precies boven op de kop van een muisje dat gedwongen vrijwilligerswerk moest doen om een stukje kaas te krijgen aan het eind van de maand.
-"Dank uwe raafheid! Het is mij een eer!" piepte ze, terwijl ze de poep van haar hoofdje veegde.

Wezel Willem Alexander luisterde aandachtig mee onder de vlerk van de grote, boze, raven koningin. Zijn kleine nakomelingetjes smiespelde hij dan ook zachtjes in het oor: “Sssssstt ! Lach maar lief naar het domme koek happende volk daar beneden. Trappen ze al generaties lang in.
Pappie zal ze dadelijk wel even verder uitzuigen, en jullie een eigen paleisje geven met gouden spiegeltjes.”
-” Tweeterde tweet.” Klonk het vrolijk, vanuit het half uit het ei stekende nageslacht, dat nu al verdorven stonk naar materiële wellust.

Het is maar goed dat de dieren dat allemaal niet konden horen. Want dan hadden ze waarschijnlijk de boom omgezaagd, die stelende familie al hun veren uitgetrokken, er diepvrieskuikens van gemaakt, en het bos uit verjaagd. Daar naartoe, waar ze ooit vandaan zijn gekomen; het naburige grote Duitse woud, waar dikke, bierdrinkende, hangbuikzwijnen hun leraren waren.
Eigenlijk hebben die dieren helemaal geen raven koningin nodig. Zij hebben heel lang, zonder zulk vreemd stelend volk, goed kunnen leven in hun bos. Het bos heette toen ook anders. Men noemde het, 'republieken-woud'.
Alleen de mol met een klein groepje intellectuelen zijn zich daar van bewust, maar ze kunnen de massa daarvan niet het inzicht geven. Dus doen de overigen intellectuelen ook maar alsof ze het net als de mol, niet goed zien allemaal, en keren huiswaarts...diep in de grond om niet ontdekt te kunnen worden, al gaat dat in de toekomst moeilijker worden eens iedereen gechipt rondloopt.

Ondertussen spelen de kleine maxima-raafjes met hun zojuist ingenomen gouden voorwerpen, en verheugen zich op de dag, dat ze net als hun ouders volop mee kunnen doen aan de rooftochten die men daar 'belasting heffen' noemt. Hun vleugeltjes waaieren dapper mee, als pappa het hen voordoet. Ja, nog even en ze kunnen uitvliegen, waarbij het volk hen dan weer evenzo dom toejuichen zal, als ze bij hun eerste vlucht naar beneden suizen, om daar meteen een paar zakken te rollen, en als heldinnen op hun nestje van gouden takjes terug te keren.
“Hoera, hoera” roepen de meest domme bosbewoners dan, hun traantjes van onnozel geluk wegpinkende. “Zijn ze niet geweldig ?”

Helaas kan ik hem niet vinden...de olifant die letterlijk dat verhaaltje uitblaast ten gunste van de hardwerkende, en eerlijke dieren van het grote dierenbos.
Tot die tijd zullen we het moeten blijven doen met: “Oogjes dicht, snaveltjes toe, en morgen gezond weer op. “


'Schapen spion- Job'



  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post32

Hunebedden. Zin en onzin.

(Valse) Geschiedenis.Posted by Marco Pothuizen Thu, April 10, 2014 15:33:00

De zin en onzinverhalen over de zwerfkeien.

Hunebedden hebben me altijd wel weten te interesseren. Nu ben ik als gevoelsmens eens heel rationeel die lompe dingen onder de loep gaan nemen, en kwam tot een geheel andere conclusie dan de wat door professoren en archeologen als de ultieme waarheid wordt verkondigd.

Eerst som ik voor het gemak even op wat ons altijd is voorgeschoteld door onze geschiedenisboekjes en onze ‘geleerden’.

1. Hunebedden zouden grafkelders zijn van een boerenvolk dat ca 5400jaar in die streek (Drenthe) woonden.
2. Hunebedden zouden een rituele, ceremoniële functie of territoriale functie hebben gehad.
3. De bouwers waren geen Hunen of Hunnen, maar worden het Trechterbekervolk genoemd, naar de vorm van het meest voorkomende soort aardewerk dat zij maakten, en werd aangetroffen in diverse hunebedden.

Het Trechterbekervolk scheen ook in zuid Scandinavië voor te komen.
4. In Drenthe zijn ongeveer 52 hunebedden gevonden. In Groningen drie, Friesland een, en in Overijssel twee.
5. Hunebedden (beter gezegd de stenen) zouden middels een ijstijd vanuit Scandinavië zijn gekomen. Vooral uit het huidige Zweden en Finland.
6. De zwaarste zwerfkei die tot nu toe gevonden is weegt 44 ton.
7. De keien met een vlakke zijde zouden zijn geselecteerd voor het maken van hun grafkelders.
8. De keien zouden middels houten rollers, touwen en mankracht worden verplaatst.
9. Hunebedden zouden op plekken liggen waar een hoge mate van energie zou zijn, omdat de energiebanen van de Aarde daar zouden samen komen.

Nu je deze opsomming leest heb daar toch wat moeite mee…Ik zal punt voor punt ook onderbouwen waarom.

1. Indien het werkelijk allemaal grafkelders waren …waarom zijn er dan niet in alle hunebedden restanten gevonden van skeletten, maar wel van bekers en hun inhoud? Het lijkt me dat plunderaars niet de beenderen maar juist de bekers zouden meenemen.
2. Dat is slechts een gissing. Geen enkel feit wijst daarop. In mijn ogen zijn de bouwwerken gebruikt door het Trechterbekervolk als schuilplaats. Immers als je de bovenkant zou afdekken met stammen en dichten met leem en gedroogd gras heb je een dicht dak. De stenen houden langer en meer de warmte vast als je binnen een vuurtje hebt. Daarnaast boden ze meer bescherming tegen de grotere roofdieren. Ook was men in die tijd aardig onder de indruk van de bliksem en het onweer. Hunebedden geven je dan een perfecte schuil gelegenheid. (Bliksem slaat in de hogere objecten zoals bomen eromheen. )
3. Men neemt aan dat het Trechterbekervolk de hunebedden heeft gemaakt. Maar daar ben ik het niet mee eens. Het trechterbeker volk was namelijk niet in staat om de stenen te verplaatsen. ( Zie punt 6)
4+5. Indien de stenen inderdaad middels de ijstijd vanuit Scandinavië zijn gekomen…(geografisch gezien liggen Friesland en Groningen BOVEN Drenthe)…waarom zijn daar dan niet meer hunebedden gevonden? (op drie na in Groningen). Dat is toch op zijn minst opmerkelijk te noemen. Waarom zijn er dan tevens in de kop van Noord-Holland, of op de Waddeneilanden geen hunebedden gevonden? Immers dat was toch de grenshoogte van de ijstijd?
6. De zwaarste zwerfkei weegt 44ton! Dat is zelfs iets meer als een Churchilltank uit de tweede wereldoorlog!

En dat hebben een paar boeren kilometers ver naar èèn punt getrokken met wat balken en gevlochten touwen? Op een drassigegrond? Heuveltje op, heuveltje af? Zonder handschoenen, goed schoeisel, hulpmiddelen, en scheppen? Waar haalden ze in godsnaam die honderden mensen vandaan om ruim 40ton te kunnen verplaatsen? De families waren in die tijd klein. Men leefde in zeer kleine groepen. De hoeveelheid mensen is in ieder geval organisatorisch onmogelijk bij elkaar te krijgen in die periode. Daarbij had men wel wat andere zaken aan het hoofd. Namelijk: “Heb ik vanavond te eten?” Welnee, we leggen gewoon geen wintervoorraad aan. Want slepen met keien is veel belangrijker…
7. De keien zijn aan een kant vlak. Dat is zeer vreemd te noemen. Hoe kwam dat zo? Het Trechterbekervolk had in die tijd namelijk geen gereedschappen om dat voor elkaar te krijgen. Met een vuursteentje kan je geen tonnenzwaar gesteente splijten…Wederom een bewijs, dat niet zij de hunebedden hebben gebouwd.
8. Onmogelijk. Houten rollers worden door het gewicht geplet, of de grond in worden gedrukt. Verplaatsing met rollertjes is daarom geen zinvol verhaal. En hoe laat je duizenden mensen eventueel zich als èèn werkende stuwende of trekkende kracht tegelijk samenwerken? Onzinnige theorieën allemaal dus.
9. Helaas onzin. Ik kan zelf goed energieën waarnemen, ermee werken, voelen en zelfs fotograferen. Bij het grootste hunebed was niets van een verhoogde energie waar te nemen, noch vast te leggen op een foto.

Conclusie tot nu toe.

1) Het Trechterbekervolk is niet het volk dat de hunebedden heeft gebouwd. De hunebedden waren er al vòòrdat zij zich in die streek vestigden.
2) Hunebedden waren geen grafkelders, maar konden dienen als schuilplaats, of zelfs voor de overwintering gebruikt worden, omdat de stenen beter de warmte vast hielden.

Kwamen de hunebedden dan alleen in het noorden van Nederland , Duitsland en polen voor?

Nee. Soortgelijke bouwwerken zijn ook aangetroffen in andere delen van Europa. Namelijk in Frankrijk, de Britse eilanden , Spanje, België, Corsica , Sardinië en Italië. Weliswaar met andere steensoorten en zonder ‘hoofdingang’ in het midden. Wie daar ooit mee is begonnen is mij nog niet duidelijk. Sommigen durven over gigantische mensen te spreken (teksten vanuit de kerk) met enorme krachten.

Letterlijk; "Barbarische en wreede Reusen, Huynen, Giganten, menschen van grauwelijcke Statuer, groote krachten en beestelijcke wreetheijdt, die God noch menschen gevreest hebben, maer geacht worden geboren te zijn tot verderf des menschelijcken geslachts"

Oké, stel dat zij hebben bestaan en hunebedden hebben gebouwd, dan kom ik toch met twee vragen.
1) Waarom is er niet een keer een skelet of bot van hen gevonden in een hunebed?
2) Waarom bouwden ze de hunebedden dan zo klein? Immers de maximale stahoogte binnenin was hooguit 1.75mtr. Onaangenaam klein voor een reus lijkt me. Dus ook die optie kunnen we afstrepen.

Dan hebben we nog de optie dat buitenaardsen hebben meegeholpen met het bouwen. Ook daar kan ik weinig mee op het moment. Hoewel er wereldwijd genoeg duidelijke bouwwerken zijn waarbij je hun inbreng niet kan uitsluiten, zie ik ze niet zo gauw een handje helpen bij creëren van hunebedden.
Of…zagen vanuit de lucht die stumpers daar lopen en dachten: ”Heej, weet je wat? We geven ze een solide basis, en dan redden ze het wel verder."

Geeuw...Tijd om naar mijn eigen hunebed te gaan.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post17