Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Wanneer ben je een goed mens?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, August 22, 2017 14:15:29

Een heel eenvoudige vraag. Toch bleek ik geheel uiteenlopende antwoorden te krijgen. Veel daarvan leken op het onderstaande.
“Wanneer je je vijanden overwint!”
“Als je altijd de waarheid spreekt.”
“Als je god volgt.”...”Als je anderen kunt overtuigen dat je de Islam/ Christelijke / Katholieke geloof moet volgen.”
“Als je ervoor zorgt dat je kinderen succesvol worden.”
“Wanneer je een ander iets geeft.”
“Als je geen kwaad spreekt over anderen.”

Eigenlijk is het veel eenvoudiger.

Je bent een goed mens als je onbaatzuchtig kunt leven. Iets doen voor een ander levend wezen (en daarmee bedoel ik ook de dieren en de natuur) zonder daar iets van terug te verwachten.
Met deze eenvoudige leefregel zou de Aarde een waar paradijs kunnen worden.
Natuurlijk zijn we al redelijk op weg daarnaartoe, al wil de media je anders doen geloven.
Alle overheden wereldwijd bombarderen jullie geest voortdurend met berichten dat het zo slecht gaat; Oorlogen, ellende, roof moord, de zoveelste mislukte oogst, vluchtelingen, crisis, depressies, overstromingen, bosbranden enz.
Waarom doen die overheden dat? Nou heel simpel… zij weten dat het menselijke brein is getraind om eerst al het negatieve nieuws te absorberen.
Dat is nog een overblijfsel vanuit de oertijd. Door van fouten te leren, en gevaren vroegtijdig te ontdekken leerde de mens zich te ontwikkelen, te overleven.

Juist die ingeprogrammeerde overlevingsdrang is hetgeen waar de media zo dankbaar op in speelt.
Geloof me…je kunt de negatieve berichten van de media missen als kiespijn. Sterker nog; je kunt de media totaal missen. Ik zal u dat uitleggen.

Beseft u wel dat er altijd al bosbranden zijn geweest? Dat er altijd overstromingen, tsunami's en vulkaan uitbarstingen zijn geweest? Zelfs allang voordat er Überhaupt een menselijk wezen op Aarde rondliep? Het zijn gewoon natuurverschijnselen! Meer niet. Net zoals de bliksem.
De mens heeft er altijd mee geleefd, en zal er altijd mee verder leven.
Oorlogen...ook al zo'n 'machtig wapen' van de media. Oorlogen zijn er al sinds de mensen elkaar tegenkwamen. Bizar en schaamteloos, maar het zijn feiten.
Zolang mensen zich door oorlogszuchtige leiders laten lijden, zal hun leiden een lijden worden.
Mislukte oogsten….zijn er ook altijd geweest. Toch wist men als menselijke soort altijd te overleven. Natuurlijk stierven er velen. Maar is dat systeem ook niet zo zichtbaar in de gehele natuur?
Diersoorten liepen in aantallen achteruit door een onverwachte natuurramp en herstelden zich later weer. Echter het soort bleef bestaan. Sinds het menselijke ingrijpen is deze balans volledig verstoord…helaas staan weinigen daar bij stil.

Onderzoeken van professoren aan de universiteiten zijn tot de conclusie gekomen dat onze veiligheid de laatste jaren nog nooit zo hoog is geweest in vergelijking met vroeger. Dat we meer voedsel hebben per persoon, gezonder zijn en daardoor langer leven... Feiten die de media niet willen openbaren.
Waarom bombardeert de overheid ons met negativiteit? Ze zouden evenzogoed leuke nieuwtjes kunnen brengen toch?
Ze doet dat om winst te kunnen maken dankzij uw ingeprogrammeerde systeem dat zich als eerste focust op gevaar en negativiteit. Want u bent slechts een nummer bij hen.
Winst door uw ziekte (negatief nieuws brengen maak mensen uiteindelijk ziek. Letterlijk).
Winst door u bij de aankomende geplande oorlog weer als pion te kunnen inzetten. Winst door u te leiden naar hogere premies en meer onkosten...

Men heeft uitgerekend dat het oplossen van de crisis die uiteindelijk naar de tweede wereldoorlog leidde minder zou kosten dan de oorlog zelf! De crisis bestond vroeger niet, en nu ook niet! U wordt gewoon bezeken! Crisis is een verzinsel door corrupte leugenachtige politici.

Zelf ben ik een levend bewijs dat de nieuwtjes van de overheid gemist kunnen worden.
Al ruim 9 jaar volg ik geen journaal, lees geen krant meer, en luister niet naar de negatieve omroepers. Nee, ik kies heel bewust meerdere andere bronnen en trek daar een gezonde conclusie uit.
Wat leverde dat mij op? Ik ben gelukkiger geworden. Wijzer. Denk meer zelf na over zaken.
Daarbij is mijn gevoel/ intuïtie meer naar de voorgrond getreden, en doe aan zelfontwikkeling.

Probeer het eens….volg geen negatieve journaals meer, lees geen door de overheid gemanipuleerde kranten, ban negatieve berichten uit uw leven, wees selectiever wat wel en niet bij u hoort, en leef eens wat onbaatzuchtiger.

Wanneer je ermee mag beginnen? Och, gewoon vandaag nog.

Niet geschoten is altijd mis. Ik beloof u dat het de moeite waard is.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post153

Mensen moeten elkaar meer aanraken in plaats van aan te kijken.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, March 19, 2017 14:09:57

Aanraking. Informatie aan gevoelens stromen binnen die ene fractie van een seconde bij de ander binnen. Prettig, verward, misselijk, verliefd, kwetsbaar, trots, het kan vele vormen hebben. Hoe weinig doen we er mee? Hoe vaak laten we het visuele deel niet overheersen? Ik denk dat we daar best eens wat meer stil bij mogen staan. Stil bij dat ene moment waarbij het ego of vooroordeel even langs de zijlijn wordt geplaatst.

Een tijdje terug bevond ik in de rij voor de kassa bij de supermarkt. Voor mij stond een jonge vrouw wat onhandig en zeer traag haar boodschappen in te pakken en af te rekenen. Een paar andere wachtenden zag ik vanuit hun ooghoeken een ergerlijke blik werpen. Hun 'kostbare tijd' ging verloren. Ik kon het haar niet kwalijk nemen. Zij was beperkt in haar verstandelijke vermogens en helaas wilde de motoriek ook niet echt mee werken.

Geduldig wachtte ik tot ze had betaald. Toen ik mijn schamele boodschapjes in een tas wegwerkte raakten we elkaar per ongeluk even aan.

“Oh sorry.” stamelde zij, en haar hoofd leek wel tussen haar schouders te verdwijnen.

In die ene korte seconde kwam een stortvloed van haar karakter bij me binnen aan gevoel. Wat een enorm lief wezen! Ik voelde niets dan onschuld en alleen maar moois. Het overdonderde mij. Ik legde mijn hand op haar schouder en zei: “Nee, mijn fout, sorry.” en lachte haar vriendelijk toe. Dat deed haar zichtbaar goed. Daarna keek ik de zo 'haastige, ik heb het enorm druk' mensen eens aan en walgde vervolgens nog meer van hun zelfingenomenheid. Wat een koude zielloze profielen stonden daar.

Aanraking is ook informatie delen. Vaak puur en niet vervuild. Bij levende wezens en dode. Meer daarover heb ik al eens beschreven in: Ervaring met aanraking van een vos.

Mensen zouden misschien eens moeten oefenen in geblinddoekt rondlopen? Dan zou er wel eens een nieuwe wereld kunnen opengaan.
Met vriendelijke geblinddoekte groet, Marco



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post149

Help, ik zie spoken.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, November 20, 2016 17:36:51

De telefoon gaat over. Een aardige overkomende vrouwenstem begint het gesprek.

Goedenmiddag, spreek ik met meneer Marco Pothuizen?”

– “Dat zou zomaar kunnen. Wie bent u?”

Ik ben Klaartje Zonnenstraal (even een fictieve naam genomen) van Eneco, en ik bel u omdat we u als loyale klant van Eneco een prachtig cadeau willen schenken ter waarde van €250,- “

– “Ach wat aardig. En hoe lang ben ik dan al klant bij jullie om als loyaal te worden bestempeld?”

Eh, dat weet ik niet meneer. Wij hebben geen inzage daarover.”

– “Maar hoe weet u dan dat ik een loyale klant ben?”

Er volgde even een korte stilte, maar Klaartje liet zich echter niet uit het veld slaan en ging verder.

Wij willen u Toon aanbieden. Een heel slimme thermostaat. Helemaal gratis! Op Toon kunt u perfect aflezen hoeveel u verbruikt, en wanneer u het verbruikt. Zo kunnen wij u helpen bij het voorkomen van onverwachte hoge bijbetalingen achteraf. Wij kunnen ook heel handig van hieruit alle nieuwe updates installeren!” klonk het enthousiast.

Het riep meteen wat vragen bij me op…

-”Dus uw slimme thermostaat is niet up to date? Da`s niet zo slim. En hoezo heeft u het over hoge bijbetalingen achteraf? Mijn verbruik is nog steeds nagenoeg hetzelfde. Dus verklaar mij eens waar die verhoging vandaan zou moeten komen dan? En is het ding helemaal gratis?”

Nee, uw thermostaat is helemaal up to date hoor. En als uw verbruik hetzelfde is als de eerdere perioden, dan zult u geen hoge nabetalingen krijgen.

Toon is inderdaad helemaal gratis op een kleine voorwaarde na.”

Aha, daar komt het kleine addertje onder uit het gras.

Er zit een maandelijks abonnement aan van slechts een paar euro. Hierdoor kunt u alle gegevens elke dag perfect aflezen.”

-”Dus als ik dat abonnement niet neem, dan kan ik niets aflezen, en is het eigenlijk hetzelfde als de thermostaat die ik nu heb. Maar jullie kunnen nog wel alle gegevens aflezen? ”

“…..eh ja, dat klopt….”

-”Wat is dan het nut ervan dat ik zo'n ding aanschaf?”

-”Meneer er zijn al 200.000 huishoudens die Toon hebben aangeschaft en er veel plezier aan beleven.”

-”200.000 sufferds dus.” reageerde ik lachend. “Heeft u trouwens alle klanten die destijds wèl voor Toon betaald hebben inmiddels hun geld al teruggeven? Het is toch vrij lullig te noemen dat zij er voor moesten betalen en u ze nu gratis weggeeft.”

Aan de andere kant van de lijn hoorde ik haar duidelijk slikken.

Eh nee meneer. Maar wij willen U wel dit gratis product geheel gratis laten installeren. Om u als loyale klant een plezier te doen.”

-”Weet u waar u mij een plezier mee kan doen? Geef Toon a.u.b. aan iemand die het graag wil hebben en het niet kan betalen. Immers u heeft het product al voor mij gereserveerd en ik wens het niet te gebruiken. We worden al genoeg gecontroleerd in het dagelijks leven. Daar heb ik geen controle van Eneco bij nodig. Wie zegt mij dat u deze gegevens niet doorverkoopt aan anderen, zodat zij precies weten wanneer ik wel en niet thuis ben en visite heb?”

Wij mogen geen gegevens aan derden verstrekken hoor.”

-”Ah ok. En is uw systeem dan beveiligd tegen hackers? Hoe lang en door wie is dat getest?”

Geen antwoord….

Het is jammer dat u er geen gebruik van wilt maken. Wellicht wilt u er nog even over nadenken, en kunnen we later nog eens terugbellen?”

Nice try beauty.

-”Nee, dank u. Ik wens u nog een fijne dag.”

Einde gesprek.

Welterusten Toon…



  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post144

Berlijn, stad van kunst, cultuur, graffiti en afval.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, August 14, 2016 20:08:45

De laatste dagen mocht ik mijzelf gast van de oud historische stad Berlijn noemen.

Berlijn heeft enorm veel te bieden aan bezienswaardigheden.

Berlijnse haast.

Berlijners hebben altijd haast. De verkeerslichten springen in een rap tempo weer op de volgende kleur. Bij oversteekplaatsen met het logo van het 'ampelmannetje' in het verkeerslicht krijg je 'ampel' de tijd om de overkant te halen. Het zal de Berlijnse automobilisten een Duitse curryworst wezen; vol overgave trappen zij het gaspedaal in en scheuren met wat geluk met piepende banden de hoek om. De opgefokte Berlijnse claxon heb je in alle toonsoorten, en dat willen ze graag laten horen. Je moet er even aan wennen. Verder zijn Berlijners zeer aanspreekbaar en altijd hulpvaardig.

Opvallend is ook hun bewuste keuze voor hun uiterlijk. Alles kan en alles mag. Vrijwel alles wordt normaal gevonden. Loop je graag met glittertjes op je gezicht rond of stap je met een vol overgoten lichaam vol verf van een 'verffeestje' van de Hare Krishna zo de U-bahn in? Het mag. Niemand kijkt er vreemd van op. Zelfs niet als honden in een soort pyjamajasje door het park lopen met hun baasje. Overigens waren het niet alleen honden die in een pyjamabroek liepen...
Menige dame toont graag hoe strak haar jurkje om haar string zit, zodat het bijna een sport wordt om het motiefje van de string te 'lezen'. Nee, Berlijn is niet saai te noemen.

Berlijnse pluspunten.

Met een dagkaart van €7,- is alles middels openbaar (bus tram enz) verkeer goed en snel te bereiken. Hou er rekening mee dat de deuren na ongeveer 30sec weer sluiten. Ook het openbaarvervoer heeft haast. Controle is er niet of nauwelijks. Zwartrijders moeten daar zeer gelukkige mensen zijn.

Het eten in de supermarkten is belachelijk goedkoop vergeleken met Nederland.

Restaurantjes zijn over het algemeen redelijk betaalbaar.

Berlijners zijn vriendelijk en hulpvaardig te noemen al stralen ze dat niet altijd uit.

Berlijnse minpuntjes.

Berlijn is overigens net zo groot als de provincie Utrecht. Je ziet dan ook overal enorme projecten.

Hartje centrum ziet de stad en netjes uit, en is er zelfs wat politie ter been te bespeuren.

Echter 15 minuten buiten hartje centrum begin je je af te vragen waarom sommige stations nooit een sopje krijgen. Vieze muren, vieze trappen en een vieze urinelucht komen je tegemoet. Handig voor een blinde die het veel van zijn reukvermogen moet hebben, maar zeer onaantrekkelijk voor toeristen wiens reukorganen nog niet zijn aangetast.

Het zwerfvuil was voor mij een soort verbazing van een categorie 'der erste klasse'.
Overal, werkelijk overal ligt afval en zie je oerlelijke graffiti.
Dat Berlijners zeer vindingrijk zijn, bleek uit het onderhoud van hun plantsoenen. In plaats van cacaodoppen deponeert daar men naar hartenlust dorpjes van bierflessen. Want ja, alcohol drinkt men er gewoon al wandelende met de fles in de hand op straat.

Helaas liggen de parken en grasvelden dan ook vol met doppen, hele en kapotte flessen, en met wat geluk vind je er een naald. Fietsen parkeer je gewoon IN het plantsoen. Daar doet niemand moeilijk over. Mijn tip is dan ook deze; loop niet op slippers op het grasveld.

Ik begrijp dit on-Duitse beleid niet. Hun kinderen moeten er toch opgroeien?

Bedelaars zijn een strontvervelende dagelijkse aanwezigheid. Kom je de supermarkt uit, sta je voor een stoplicht, of wacht je op een perron? De kans is groot dat je door een bedelaar wordt aangesproken. Ons gemiddelde lag op 4 keer per dag. Voor €20 euro wensen ze je alle geluk namens Boeddah, Allah, Hermann Goerring of wie dan ook, of ze vragen je gewoon of je even hun avondeten wilt betalen. Helaas...in geen 20 jaar ga ik zulke gasten iets geven. Het gaat je ook flink irriteren op den duur. Mijn vriendelijke glimlach met een beleefd “Nee sorry.” veranderde na verloop van tijd dan ook in een bars “NEIN!”.

Ik kan me goed voorstellen dat vrouwen Berlijn in de avonduren niet meer de straat op gaan. Met name in de wat mindere buurten zie je dan veel buitenlanders samenscholen (met de bekende fles in de hand) die geen woord Duits spreken en je zowat uitkleden met hun ogen.

Ook op de perrons zie je vaak een beeld van voornamelijk donker getinte mannen die prullenbakken doorzoeken, of lopen ze in groepjes zogenaamd onopvallend bij je in de buurt te kijken wat je eventueel in je tas zou kunnen hebben.
Als je je tas duidelijk tussen je benen in zet, lopen ze meteen verder. Het zegt al genoeg.
Containers zijn absoluut vreemde voorwerpen voor een Berlijner. Ze denken waarschijnlijk dat het een soort vorm van stadskunst is terwijl deze echt bedoeld zijn om daar afval in te deponeren.
Vuilniszakken liggen sierlijk opengereten in onwillekeurige volgorde nààst de containers.
Het maakte me triest; Degradatie van een zo mooie stad met zoveel historische waarde.

Als Berlijn niet verder naar een veredeld soort modern ghetto wil afzakken, dan zal de gemeente haar burgers rap moeten gaan opvoedden. Desnoods met harde nationalistische hand.
Nederlandse bewoners die ik sprak, wisten ook al te melden dat zij 'hun' Berlijn de laatste 5 jaar zagen afglijden naar een smerige niet prettig aanvoelende stad. “Berlijn is haar mooie energie kwijtgeraakt.”

De wc's zijn overigens ronduit smerig. Voor die euro mag je toch een schoon toilet verwachten.
Waar zijn de wc-dames gebleven van vroeger? Zo'n moeke die achter een tafeltje met een breinaald aan de gang is terwijl jij even van haar naar citroen ruikende geurende toilet gebruik maakt?
Met pensioen? Uitgestorven? Geen wol meer? Hoe dan ook, ik mis haar, en haar schone toiletten.

Maar 'nun' even naar de heel prettige zijde van de stad die een beertje als mascotte heeft.
Berlijn heeft talloze bezienswaardigheden voor jong en oud.
Ik ga ze niet allemaal uitvoerig beschrijven. Het zou afbreuk doen aan de werkelijke ervaring.
Plekken als deze moet je ruiken, zien en voelen.

Unterwelten.

Absolute aanrader, en niet zo bekend voor veel toeristen.
Onze Nederlandse gidse wist veel mooie verhalen en feiten in je verbeelding tot leven te wekken tijdens de ruim 90 minuten durende reis onder de grond door diverse kamers en gangen. Deze schuilkelder/ bunker die Berlijn ooit zo rijk was in hoge aantallen rond 1944, is èèn van de laatst overgebleven intacte, wat hem zo interessant maakt.

Berlijnse Dom.

Een pompeus bouwwerk van de kerk waar een beetje water al teveel gevraagd is. Water is een eerste levensbehoefte van de mens waar je recht op hebt. Echter de Duitse kerk laat je gewoon verrekken. Een beleid dat ze al eeuwen niet wensen te veranderen, terwijl je € 7,- hebt betaald om al die ellendige trappen te bestijgen. Wat mij betreft kunnen ze naar de hel gaan, ook al was het uitzicht op zich wel aardig te noemen.

Brandenburger Tor.

De enige overgebleven stadspoort van Berlijn. Stamt uit 1734.
Vreemd om hier veel nationaliteiten te horen en door elkaar te zien lopen, terwijl dit jarenlang niet mogelijk was door de Berlijnse muur. Gewoon even bezoeken, onderdoor lopen, en 'ohhhhh' roepen.

Reichstag.

Helaas was de wachtrij aan de kassa 90 minuten, en daar kwam nog een wachttijd bij voordat je naar binnen kon. Vooraf reserveren is een must. Er was geen Nederlandse beschrijving voorhanden helaas. Aan “Tut mir leid.” had ik geen boodschap.

Joods herdenkingsmonument.

Midden in het centrum liggen 2711 betonblokken, (die in afmetingen variëren) wat het gehele monument voor alle Joodse slachtoffers moet vertegenwoordigen.
Deze zijn met een speciale laag behandeld tegen graffiti.
Opvallend detail is, dat de de producent van de 'anti graffiti laag' tijdens de holocaust mede eigenaar was van het bedrijf dat zyclon-B produceerde waarmee Joden vergast werden.
Daarbij is het een beetje jammer dat men het monument niet voor een bredere gedachte heeft geplaatst; voor alle slachtoffers van het nazi regime.

Potsdammerplatz.

Prachtig plein rond 1900. Helaas volledig verwoest door de 2de wereldoorlog. Na de scheiding door de muur, bleef de herbouw aan 'Oost Duitse' zijde volledig stil liggen. Inmiddels is het plein glorieus te noemen met haar moderne gebouwen.

Topographie des Terrors.

Een modern museum staat exact op de plek waar zich tijdens de 2de wereldoorlog de beruchte martelkamers van de Gestapo en de SS zich bevonden.

Het museum geeft uitvoerig inzicht in het systeem en handelswijze van de SS. Het beeldmateriaal is bijzonder te noemen, omdat het vanuit Duits oogpunt is genomen.

Vlak naast het museum is nog een stuk Berlijnse muur intact gebleven, waar men veel foto's en informatie heeft geplaatst.

Checkpoint Charlie.

De 3de controlepost (en meest bekende) die men moest passeren als men van Oost naar West wilde reizen.
Figuranten staan er in uniform bij. Je kan samen met hen op de foto, en velen maken daar gebruik van.

Mauerpark.

Openbaar park, waar alleen op zondag een soort markt is en bandjes komen spelen.
Het park ligt aan de rand waar de Berlijnse muur doorheen liep.
De kraampjes alleen al zijn minstens apart te noemen. Je kunt er items uit de jaren 50 en 60 vinden. Het is te vergelijken met een grote vlooienmarkt waar een zeer ontspannen sfeer heerst.
Alleen erg jammer dat het gras vol bierdoppen, glas en andere zooi ligt, en de zitplaatsen überhaupt geen uitnodiging zijn om te gaan zitten. Daar moet je echt een portie lef voor hebben.

Bernauer Strasse.

Aan deze weg ligt een stuk park met een deel van de oude Berlijnse muur. Je kan er goed zien hoe de muur was opgebouwd, en welke versperringen erachter lagen.
Op de hoek van de straat staat een uitzichttoren , die je een idee geven hoe de uitkijkposten over het terrein keken. De toren is vrij toegankelijk.
In het stukje park staat een modern stuk muur met daarin foto's en beschrijvingen over mensen die de vlucht naar het Westen niet overleefden als eerbetoon.

Tempelhofer Feld.

Nu een groot park, waar natuur, vrijheid en veel soorten recreatie mogelijk zijn. Er liggen twee betonnen banen in. Het waren de landing en startbanen van de 'luchtbrug' van de Geallieerden die na de oorlog de West Duitse bevolking (2 miljoen) voorzagen van voedsel nadat het Oosten de stad hermetisch middels de 'Berlijnse muur' afsloot. Iedere halve minuut landde er 320 dagen lang een vliegtuig. Voor en tijdens de oorlog werd het ingericht als werkkamp en later concentratiekamp voor politieke vijanden van de N.S.D.A.P.
Onder de oude luchthaven ligt een betonnen bunker waar de Wehrmacht veel filmmateriaal opsloeg. Helaas is dit door de Russen allemaal verloren gegaan.
Je kunt er fietsen huren om een rondje te maken over de oude start en landingsbanen van weleer, of gewoon te voet. Een plek om even stil bij te staan als je haar geschiedenis kent.

Even rekening mee houden bij een Berlijns bezoek;

– Je kunt niet overal pinnen.

– Niet alle automaten accepteren elk soort creditcard.

– Neem zelf wat water mee voor onderweg.

– Openbare wc's zijn een gruwel. Laat deze links liggen.

– Automobilisten zijn geen heer in het verkeer.

Uiteraard heeft Berlijn nog veel meer te bieden. Talloze musea zijn in dit korte verslag niet meegenomen, alsmede ook de beroemde Berlijnse Zoo.

Om alles te bezoeken heb je aan een korte week niet genoeg. Ik moet dus nog een keer terug.



  • Comments(3)//blog.marco-pothuizen.nl/#post142

In het zonnetje gezet; Rik Bakker.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, June 21, 2016 20:32:16

In het zonnetje gezet; Rik Bakker.

Mensen schrijven over van alles en nog wat. Schrijven kan tenslotte iedereen. De meeste onderwerpen gaan vaak over een gebeurtenis die hen raakte, over een stukje oud zeer, hun grote liefde, hobby, of hun ongenoegen.
Slechts weinigen schrijven over anderen om hen een hart onder de riem te steken, terwijl dat minstens zo belangrijk is in de verharde wereld waar de woorden 'dank je', 'dat doe ik graag voor je', en 'zal ik je even helpen?' bijna zijn uitgestorven.

Ik ga middels dit artikel proberen een trend te zetten om anderen eens positief gevraagd dan wel ongevraagd wat meer te belichtten. Het is een klein druppeltje van positiviteit op een plaat van egoïsme dat het hart van de mensen zo verkilt de laatste decennia. U kunt zelf diverse redenen aanvoeren waarom u een bepaald persoon daarvoor uit kiest.

Mijn reden om Rik Bakker te belichtten, is omdat hij al zovele jaren geheel belangeloos in touw is voor diverse bedreigde diersoorten.
Ook heeft hij zich eerder ingezet voor stichtingen die met mensen te maken hebben, maar de klik hield op een bepaald moment op toen hij doorkreeg dat deze stichtingen niet geheel zuiver handelden.
Het ego tierde daar rond als een getroffen stier in de arena, en daar houdt Rik niet van. Bij hem moet alles zuiver van gevoel en geweten zijn. Daarom mag ik hem ook zo graag.
Rik zet zich met hart en ziel in. Dat doet hij middels zijn gave van het bespelen van de Native American Indian Flutes.

Hij heeft een eigen site (klik hier) waar u meer informatie daarover kunt vinden, alsmede een kanaal op you tube waar diverse video's zijn geplaatst om een indruk te krijgen, of om de updates te zien voor welk goed doel hij zich inzette.

Zijn bekendheid beperkt zich niet alleen tot zijn eigen regio. Hij heeft zelfs uitnodigingen en reizen naar Zweden gemaakt. Belangenverenigingen voor de bescherming van de wolven aldaar namen contact met hem op, en Rik mocht in de wildernis voor de wolven komen spelen. Het was een geheel unieke ervaring vertelde hij later.

Toch ben ik van mening dat hij wel meer erkenning mag krijgen voor zijn manier van in de wereld staan. Daar waar de overheid en gemeenten het vaak laten afweten is Rik bereid om op te komen voor de bedreigde en zwakke diersoorten.

Helaas hebben we een ernstig tekort aan dit soort helden en mogen er wat mij betreft meer Rik Bakkers geboren worden om de mensen bewust te maken van verborgen dierenleed, en de noodzaak om meer te doen voor onze dierlijke mede Aardbewoners wiens voortbestaan steeds meer wordt bedreigt.


Met vriendelijke groet, Marco Pothuizen



  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post138

De mensen lopen met boter op hun hoofd rond.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, March 12, 2016 18:41:11

Voor degenen die nog nooit van deze uitdrukking gehoord hebben, is hier de uitleg ervan; Wie boter op zijn hoofd heeft, kan dan misschien wel aanmerkingen hebben op anderen, maar is zelf ook bepaald niet onschuldig: er valt hem- of haarzelf ook wel het een en ander te verwijten.

Waarom ik hier over schrijf? Onlangs plaatste ik een artikel op mijn blog (klik hier), dat zeer confronterend genoemd mag worden. De reacties waren dan ook zeer divers te noemen. De ruggengraatloze Tim van Plazilla wist er geen raad mee, en verwijderde het binnen drie welgetelde uren zonder tegenbericht. Kennelijk mag je op jankzilla alleen maar braaf meedoen met de huichelachtige 'elite' maar mag je vooral geen confronterende waarheden plaatsen. Uiteraard heb ik het account daarop meteen vaarwel gezegd, aangezien ik liever niet in verband gebracht wil worden met 'denkers' die veel van een dodo weg hebben.

De reacties op het artikel via facebook, messenger en mail, liepen enorm uiteen; van 'geweldig dat je dit op deze manier onder de ogen brengt' , tot 'ik vind dit erg hard', en onder andere 'is dit wel geschikt voor de ogen van kinderen?'

Het laatste kan ik tot op zekere hoogte begrijpen. Echter, kinderen hebben tegenwoordig internet tot hun beschikking. Zij weten feilloos de sites te vinden waarop live executies worden geplaatst, waar mensen levend verbranden, geëlektrocuteerd worden, waar lichaamsdelen afgehakt worden, waar dieren mishandeld worden, en de meest vreselijke ongelukken en andere rampscenario's haarscherp in beeld worden gebracht. Ik begrijp dat ze dat opzoeken. Een kind is nu eenmaal nieuwsgierig.

Maar dan mogen ze van mij ook een stukje menselijke geschiedenis zien, en weten waar hun stukje vlees vandaan komt, zodat ze zelf erover kunnen gaan nadenken of ze nog wel medeschuldig willen zijn aan de 'boter op hun hoofd maatschappij van de volwassen'

Kijk, ik ben een eerlijk mens. Daarom beken ik u nu ook dat ik de barbecue vroeger ongeveer zowat de mooiste uitvinding vond die er ooit gedaan was. Hele kuddes moet ik hebben verslonden...maar ik wist niet beter toen, omdat de informatie over vlees eten er toen niet was, zoals die er nu is. Omdat de informatie over je eigen gezondheid, er toen niet was zoals ie er nu wel is. Daarom voel ik me min of meer verplicht deze informatie te delen. Ongeacht wat u er verder mee doet.

Bedenk wel, dat u later na het lezen van het artikel niet kunt zeggen; “Ich habe es nicht gewusst.", ......want uw ziel weet het wel degelijk.

Met vriendelijke groet, Marco



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post133

Bedelen in Nederland. Een modern tijdsbeeld. Maar is het strafbaar?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, March 05, 2016 18:57:47

Vroeger in mijn jeugdjaren zag je wel eens een bedelaar. Meestal was dat een man op leeftijd met een baard waar wat grijze haren woest krullend zijn gelaten gezicht verborg. Echter het was geen alledaags beeld.
De laatste jaren, maar vooral de laatste maanden, word ik regelmatig aangeklampt door een man die mij om geld vraagt.
Van nature uit ben ik iemand die alles en iedereen geluk, gezondheid en liefde gunt zolang het niet ten koste gaat van een ander.

In Nijmegen werden Irma en ik op een zonnige dag aangesproken door een jonge man. We schatten hem tussen de 25-30 jaar. “Excuseer mij. Maar heeft u misschien een kleinigheid over voor een dakloze?” We keken ietwat verbaast, omdat hij niet aan het prototype beeld van een zwerver deed.
Hij zag er redelijk netjes uit, was geschoren, stonk niet, en kon op een zeer fatsoenlijke wijze communiceren. “Ja, weet u, ik mag niet zomaar gaan bedelen. Dat is in Nederland verboden. Daarom spreek ik mensen op deze manier aan. Ik moet iedere nacht ongeveer € 4,- betalen voor een overnachting.”
We raakten wat in gesprek met hem. Hij vertelde graag over zijn leven, en het bleek een zoveelste pechvogel van de regels der overheid te zijn. U denkt nu als lezer; 'Dat zal mij nooit overkomen, maar vergis u niet daarin. Soms zijn vele factoren van onmacht een onafwendbaar lot, waar de overheid graag haar bezegeling geeft.
Ik keek in mijn portemonnee, haalde al mijn muntgeld eruit, en gaf het aan hem. “Helaas geen € 4,-, maar in ieder geval meer dan de helft voor wat je nodig hebt.”
Hij was er zeer blij mij. We wensten elkaar een mooie dag toe, en gingen verder.
We leven nu eenmaal in een tijd van 'pinnen'. Dat heeft zijn voordelen, maar helaas ook zijn nadelen. En zwervers hebben nu eenmaal geen pinautomaat op zak.

Ik besloot eens wat informatie op te snorren over bedelen.
In Nederland was bedelen tot 2000 nog strafbaar! Daarna is deze wet uit het wetboek geschrapt.
Echter…indien een gemeente een APV heeft (Algemene Plaatselijke Verordening) dan is het wèl strafbaar. Dit verschilt van gemeente per gemeente.
In zowel Canada als de V.S. is er onderzoek gedaan bij zwervers. Uit dit onderzoek kwam naar voren dat helaas ruim 30% van het bijeen gebedelde geld werd gespendeerd aan alcohol/ drugs/ en tabakswaren.
Dit blijkt ook in veel gevallen in de samenleving als excuus gebruikt te worden om juist niets te geven. Maar wie denkt de samenleving te zijn om daar over te (kunnen) oordelen?

Dan komt bij mij het volgende dilemma om de hoek kijken;
Ga ik nog geld geven in de toekomst? Of haal ik wat aan voedsel, als ik toch wat boodschappen moet doen en geef dat aan de dakloze?
Maar, is dat wel correct? Behoor je dat niet te vragen aan je medemens? Immers wij zijn allen gelijk , en op deze manier bepaal jij wat voor de ander goed is.
Laatst liep ik bijvoorbeeld de supermarkt in, en daar stond een dakloze met de welbekende krantjes in de 'aanbieding' voor € 1,50. Ik lees die dingen niet. Ik kies graag zelf uit wat ik wil lezen.
In de supermarkt besloot ik voor hem een blikje drinken mee te nemen, want ja, hij staat daar ook maar dorst te lijden toch?
Buiten bood ik het aan. Hij schudde nee, maar wilde wel geld hebben.

Later op de dag (ja deze oliebol was wat vergeten mee te nemen) liep ik weer naar binnen.
Wat verbaasde mij? Meneer telde zijn opgehaalde centjes bij elkaar, liep naar binnen, en haalde er zware shag met een blik bier van.
Ok, natuurlijk is dit maar een enkel geval op zich, en mag je nooit zo over het grote geheel gaan denken, maar toch gaf het mij een vreemd gevoel. Begrijpt u wat ik bedoel? Wie ben ik om te oordelen? Niemand.
Toch begint het bijna een bekend straatbeeld te worden in Nijmegen. Bij vrijwel iedere grote supermarkt of ingang van een winkelpassage staat er wel iemand te bedelen.
Soms irriteert me dat. Op de manier waarop ze het doen. Als mensen mij agressief benaderen, dan kan ik niet altijd vriendelijk terug doen.
Het plastic bakje met werd me haast tegen de neus geduwd door een man die Arabisch sprak.
Ik schudde 'nee' met mijn hoofd, omdat ik ook echt geen kleingeld meer bezat. Dat had ik namelijk net aan zijn 'collega' een straat verderop gegeven. Zijn blik was op z'n minst nors te noemen, en wat hij daarop zei klonk niet vrolijk. Het voelde agressief aan, zijn woorden drongen mijn aura binnen met een negativiteit waar de honden geen brood van lusten.
“Rot op klootzak.” zei ik op luidde toon. Mijn adrenaline peil schoot ver voorbij het maximale. Nog één woord van die lul, en ik was in staat om hem tegen de lantaarnpaal te pletten.
Kennelijk begreep ie het maar al te goed en draaide zich om.
Flap, weg was mijn naastenliefde voor de medemens. Binnen een seconde. Nu ja, dat wil zeggen voor dit medemens.
En toch...nu ik er zo over schrijf...denk ik...ik faalde. Ik had er boven moeten staan, en door moeten lopen.
Beiden hebben we er hopelijk van geleerd.

Tot slot kan ik begrijpen dat ik als man, heel anders tegen dit soort situaties aan kijk, dan een vrouw.
Vrouwen, kinderen en jeugdigen moeten zich wel degelijk bedreigt voelen door de agressievere bedelaars.

Wellicht had de overheid er beter aan gedaan deze wet niet te schrappen?



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post131

Rechts of realistisch?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, September 06, 2015 19:29:36

Stel u heeft een bedrijf. Op een dag komt daar een man binnenwandelen.
Hij spreekt uw taal niet, noch kan hij het schrijven. Tevens bezit hij geen diploma's, of geldende diploma's. Kortom u heeft geen klap aan deze 'werknemer'. Hij wil echter wel betaald worden, en op uw kosten een woning krijgen.
Voorts dient u voor gezinshereniging te zorgen, en moet u zich aan de regels van zijn geloof gaan houden. Immers, anders dan dat, zal dat als discriminatie of een soort van godslastering worden opgevat.

Nu is in principe ieder land een groot bedrijf. Zij het, dat het bestaat uit vele kleine onderafdelingen.
Echter het is een bedrijf.

Dan vraag ik me af waarom men mij rechts noemt, als ik zeg dat we geen klap aan asielzoekers hebben, en onze economie dusdanig onder haar reet trappen waar heel de bevolking jaar in jaar uit voor mag opdraaien.
Daarnaast vraag ik mij af waar de huidige vluchtelingen bedragen tussen €8000,- en €15,000,- weten neer te leggen om alleen al een overtocht te kunnen maken, envervolgens via landen als Italië, Griekenland en Roemenië door te stromen naar Duitsland en Nederland.
Laten we even een gemiddelde nemen van vijf personen per gezin. Dat grapje kost dus minimaal 40.000 Euries. Daarboven komen nog op, de treinreizen enz. Menig hard werkende Nederlander heeft dit niet...
Een dierbare vriendin vroeg mij: ”Maar wie betaald dit dan?” Kijk, dit zijn pas intelligente vragen.
Ikzelf vermoed dat IS (lees de rijke Arabieren) deze overtochten financiert. Zo zadelen ze Europa op met een enorme financiële strop, en zoals u weet worden oorlogen gewonnen door degene met de grootste financiële buffer. Tevens kan IS op deze wijze per ongeluk een paar terroristen op eenvoudige wijze Europa binnensmokkelen, om vervolgens aanslagen te plegen. Hoera, Europa heeft dan eindelijk de oorlog in huis gehaald.

Weet u wie er nu de grootste winnaar is in dit verhaaltje? De Arabische buurlanden die hun mede Arabieren de moord laten stikken. Arabieren die hetzelfde geloof aanhangen, en met dezelfde wetten leven.
Jazeker, de rijkste omringende landen laten Europa lekker financieel doodbloedden op den duur.
Woestijnen zijn groot. Tentenkampen zijn makkelijk op te zetten.
Voedsel en water kan eenvoudig vanaf zee worden aangevoerd.

Het is dus duidelijk dat de VN met als opperhoofd de V.S. absoluut niet van plan is om serieus in te grijpen.
Neen, Amerika heeft er alle belang bij dat Europa flinke deuken gaat oplopen. Zo kunnen zij straks weer tegen een 'fatsoenlijk vriendenprijsje' een tweede soort 'Marshallplan' voorleggen.
Obama lacht, Europa huilt, en de Arabieren zijn de uiteindelijke winnaar.

Maar ach ik ben in de ogen van linkse geiten-wollen-sokken-breiers een soort fascist, als ik zeg dat we de grenzen moeten sluiten en het eigen volk eerst moeten helpen.
Mag ik dan bij deze een voorstel doen?
Dat iedere Nederlander die meent dat we ze wel moeten binnenlaten daar extra belasting voor laten betalen? Dat ze er eentje per gezin in huis nemen?
Degenen die aangeven tegen de asielaanvragen te zijn zullen die extra belastingaanslag dan niet hoeven te betalen.
Want laten we eerlijk zijn; blèren dat we moeten helpen en anderen voor de kosten laten opdraaien vind ik tamelijk asociaal. Wees dan een vent en draai er zelf voor op!
Ben benieuwd hoeveel linkse grootmuilen er ineens een stuk gematigder gaan worden.

Tot slot even een korte opmerking over het feit dat men mij hard en koud noemt, omdat ik eerst aan mijn eigen volk denk, en op deze manier aan het algemene belang van de mensheid denk.
Als we terugkijken naar de laatste 5000 jaar geschiedenis van het Midden-Oosten, dan zien we 5000 jaar alleen maar oorlog!
Europa en Azië hebben in die tijd redelijk daar iets van opgestoken. Echter het wil bij dat domme in het Midden-oosten wonende volk maar niet doordringen dat vrede meer opbrengt!
En moet ik mij dan verantwoordelijk voelen voor hun zelf gecreëerde ellende?
Dacht van niet.

Ach ja....de kreet 'immigratie is een mensenrecht' ....klopt dat werkelijk?
Waar staat dat beschreven? Nergens!
Immigranten die hun cultuur willen opdringen, hun wetten, en hun geloof.Als dat allemaal mag en niet verkeerd is....waarom betalen we dan oude koloniale landen???
Daar waar wij binnendrongen als migranten, en onze cultuur, ons geloof, en onze wetten oplegden?
Degenen die zich ertegen verzette werd gestraft. Nu eeuwen later menen sommigen dat we dat nog steeds moeten afbetalen.
Kortom....immigratie is GEEN recht maar een GUNST, en dan dien je je naar de wetten van een land te gedragen en ongewenste culturen achter je te laten.
Heb je daar geen zin in? Keer dan om....blijf lekker daar.



  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post108

Wat zijn recensies vandaag de dag nog waard?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Fri, February 06, 2015 13:02:21

Helemaal niets!

Eerder heb ik al eens een artikel geschreven over reviews. http://schrijf.land/242/de-wereld-van-list-en-bedrog-achter-review-en-recensie Reviews die een consument zand in de ogen strooien om de meest waardeloze producten aan te schaffen.

Bij filmrecensies is dat al niet veel anders. Ik heb diverse malen bij verschillende video-promo`s, of korte documentaires over geschiedenis, een geheel andere visie gegeven, dan de boodschap die een regisseur van zijn film wilde laten zien.

Binnen 24 werden de commentaren verwijderd! Nee, men wil geen visies waarvan mensen wakker geschud kunnen worden. Over de slag op Grebbenberg bijvoorbeeld zijn tal van documentaires gemaakt. Uiteraard zijn allen die voor onze vrijheid streden en stierven helden. Dat zij totaal geen enkele kans hadden en gewoon opgeofferd werden als het ware, mag niet gezegd worden. Wat al helemaal als een soort heiligschennis wordt gezien, is een opmerking richting het koningshuis. Ja, zij hadden hun vertrek goed geregeld. In no time zaten de landverraders in Engeland, om vanuit een veilige bunker daar heldhaftig de ‘strijd voort te zetten’. De rest van de familie werd in Canada ondergebracht. Ver weg van alle ellende en gevaar. Nu blijkt uit bronnen dat ons koningshuis en meer rijke families twee dagen voordat de Duitse troepen Nederland binnenvielen hun centjes van de bank haalden en het hazenpad kozen. Toeval? In dit geval geloof ik daar niet zo in. Zeer zeker niet als je de bloedlijn van de ‘Oranjes’ even kritisch onder de loep neemt. In feite zijn het gewoon Duitsers die ooit ‘de Nederlandse staat kwamen helpen tegen de Spaanse overheersers’ . Punt is…ze zijn zelf gebleven, en bombardeerden zichzelf tot staatshoofd. Ongevraagd nog wel.

Hoe dan ook, de censuur van nu is niet veel anders als die van de nazi`s destijds.’ Je mag zeggen wat je denkt, maar we verwijderen het daarna even snel’. Zeer democratisch, zeer effectief.

Bij ‘Fury’ http://blog.marco-pothuizen.nl/#post67 heb ik het nodige commentaar onder een promotievideo gegeven. Gelukkig was ik niet de enige die goed kon onderbouwen dat de film qua feiten een zooi was. Maar u raadt het al; alles wat niet pro V.S. is wordt verwijderd. Met een granaat die door Fury zelf lijkt te zijn afgeschoten.

Nu begin ik langzamerhand toch redelijk de kots van dat arrogante land te krijgen. Om meerdere redenen. Er zal nog een artikel verschijnen, waarin aantoonbaar wordt gesteld dat de VS een wolf in schaapskleren is, die u als een slaaf laat handelen en denken.

Kortom, geloof op voorhand niets. Onderzoek zelf. Voel zelf. Oordeel zelf.



  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post73

De zieke wereld van aliassen op het internet.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, January 31, 2015 21:06:49

U kent ze wel. Zielige figuurtjes zonder eigenwaarde, die onder een valse naam, alias, of een absurde sprookjesnaam een account aanmaken op bijvoorbeeld facebook, een schrijversforum of andere club waar iedereen lid kan worden.

Vervolgens kom je overal hun meestal hersenloze commentaren tegen. Bij dat soort accounts denk ik dan; ‘Goh wat sneu, dat je met een minderwaardigheidscomplex rondloopt, omdat je moeder geen verschil zag tussen jou en een bloemkool die op tafel lag. Dat zij per ongeluk de bloemkool in de wieg legde en jij de vuilnisbak van binnen mocht bekijken.’

Je enige redding was natuurlijk dat een bloemkool geen herrie maakt. Maar jij, ja verdomd, was toen al enorm bedreven in het zinloos blaten, waardoor je er weer uitgehaald werd. Zo`n jankende vuilnisbak wil niemand naast zijn deur. Ieder mens wil van zijn nachtrust genieten.

Laatst vernam ik zelfs dat er ‘mensen’ zijn die bewust de naam van een ander gebruiken, en commentaren geven bij hùn kennissen en vrienden! Mijn god…hoe ziek ben je dan eigenlijk? Laffaards! Vieze achterbakse, laag bij de grond wonende wormen zijn het, die nog geen toegang tot het Trollenrijk krijgen vanwege hun misdadige gedrag.

Ook bedienen zij zich graag van meerdere accounts, zodat ze zichzelf op die manier altijd kunnen ondersteunen in hun ziekelijke gedrag en visie, bij een eventueel weerwoord van iemand met verstand of het bezitten van een moraal.

Wat ik nog minder kan begrijpen…waarom staan dit soort ‘sociale media’ het toe dat men onder valse namen een account mag aanmaken?

Het is maar wat makkelijk om onder de naam ‘Allesweter’, Heilig verklaarde’ of wat dan ook even lekker je gal te spuien, en ergens tegen aan te schoppen.

Vroeger op school had je ook van die kleine ettertjes. Zij stonden dan achter anderen verscholen met de grootste bek. Bij een directe confrontatie, bleken het gewoon zakken stront te zijn, die het liefst ter plekke bij hun moeder terug in de baarmoeder kropen, om van daaruit verder te stoken. Zulke moeders herkende je dan aan hun ongemakkelijke loopje.

Natuurlijk zijn er mensen die gewoon een alias gebruiken om hun beroemdheid even te willen ontvluchten. Ik vergeef het jullie…over jullie gaat dit stukje dan ook niet.



  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post72

Nespresso. Valse beloftes en leugens i.p.v. koffie.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Wed, December 24, 2014 21:08:16

Nespresso –

Iedereen kent `m ondertussen wel. De reclame waarin good old George Clooney zijn kop en charme gebruikt om Nespresso aan te prijzen. We moeten het hem nageven. Dat doet ie geweldig. Ruim een maand terug hebben wij per toeval kennis mogen maken met een afdeling van BCC te Zwanenveld waar ook wat Nespresso producten te verkrijgen waren.

En ja, zelfs als een suffige thee leut zoals ik vond de koffie lekker ruiken. Mijn vriendin als rasechte koffie-terriër begon al om Clooney te roepen. Voor mij het sein om zo`n ding aan te schaffen.
We hadden geluk. Bij deze verkoop zat een korting van € 70,- aan koffie bij. Die zou dan later (na het invullen van de bon) naar je thuis worden opgestuurd. Extra aantrekkelijke belofte is de 24uurs service die je als klant genieten mag. Bestel je koffie, dan heb je die de volgende dag in huis.

Niets van dit alles dus!! Godgloeiende nog aan toe! Wat een vieze valse beloftes van Nespresso.

Als klant mail je alles netjes door. Vervolgens krijg je een week lang niets te horen. Dus namen we zelf even kontact op. Goh, wat krijg je dan voor een antwoord?

-“Eh nee, we hebben niets kunnen openen in de bijlagen. Daarom heeft u nog geen koffie ontvangen.”

Briljante stomme koe! Komt het dan niet in je op om meteen even terug te reageren dat je de bijlage niet kan openen? Nee, zo slim zijn ze bij Nespresso niet.
Dus ga je als voorbeeldig klant overal kopieën van maken en stuur je het per post op naar het door hen opgegeven hoofdkantoor adres te Amsterdam.
Er wordt je gewoon zand in de ogen gestrooid. Wat blijkt nu? Het hoofdkantoor te Amsterdam is helemaal geen hoofdkantoor. De post die je daar naartoe stuurt gaat van Amsterdam ongeopend naar Brussel.
Opgelost denkt u? Welnee. Die sufferds daar besteden het uit aan een bedrijf dat in Leuven zit. Uw post legt een heerlijke wereldreis af voordat met het openen van uw enveloppe begonnen wordt.
Ondertussen ben je dan wel drie volle weken verder, en heb je je voor een cursus ‘thee-drinken’ aangemeld.

Koffie is er nog steeds niet. Wel de meest slimme opmerkingen waarop zeer zeker een nobelprijs gaat vallen. Namelijk deze: “ U kunt ook even naar Arnhem rijden om daar wat koffie te kopen.”
Welja, waarom niet even naar Leeuwarden of zo? Het moge duidelijk zijn dat er hoop is voor veel ongeschoolden met een iq dat net genoeg is om niet naast de plee te pissen. Bij Nespresso hebben ze werk voor je.

Update; Nu val je werkelijk van je stoel af. Jawel, de koffie is bezorgt na amper 5 volle weken. Door een distributiekantoor uit ............Veghel!!!!! Nespresso.....u verdiend werkelijk een boom vol gouden eikels, aangezien u niet op het idee bent gekomen om een eenvoudig mailtje meteen naar Veghel door te sturen.

Als klap op de vuurpijl blijkt de gratis koffie niet gratis thuis bezorgt te worden zoals beloofd werd in de winkel. Nee, een acceptgiro van 4,60 euro mag worden voldaan.

Onbegrijpelijk dat jullie product nog op de markt is.

Nespresso…u kunt mijn koffie rug op!




  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post60

Vlamingen...heerlijke humor.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, August 10, 2014 11:12:54

De Vlaamse regering is het stijgende aantal klachten over lawaaierige kinderen grondig beu, en gaat daarom het krijgen van kinderen verbieden.

In een Aalsterse wijk mag voortaan niet meer op straat gevoetbald worden. Dat komt omdat een bejaard koppel door het lawaai van de kinderen hun televisie niet meer kan horen. Het Meldpunt Irritante Kinderen van de Vlaamse Overheid krijgt dagelijks tientallen vergelijkbare oproepen binnen van geïrriteerde burgers. Daar wil de nieuwe regering nu iets aan doen door kinderen te verbieden. Geen kinderen, geen frustraties, meent de regering.

‘Kinderen kosten de maatschappij bakken geld, tijd en ergernis’, aldus minister-president Geert Bourgeois (NVA). ‘En niet alleen omdat ze zo druk zijn en zoveel lawaai maken. De overlast die veroorzaakt wordt door kinderen is eindeloos: de kosten van het kindergeld wegen heel hard op ons overheidsbudget, kinderen bezorgen de automobilisten die hen doodrijden levenslange trauma’s, ze zijn de oorzaak van overbevolking en ze zijn een makkelijk slachtoffer van misbruik, wat de maatschappij nogmaals veel geld kost voor het veroordelen, behandelen en opsluiten van pedofielen. Ook het verkeer zou ook een pak vlotter verlopen zonder kinderen. De veiligheid van kinderen is de enige reden waarom er een zone dertig bestaat. Zonder kinderen kan de hardwerkende burger terug aan 70 kilometer per uur door de bebouwde kom rijden, en op tijd komen op zijn werk.’

Hoe groot de maatschappelijke overlast door kinderen precies is, weet de regering niet, maar het zou gaan om miljarden euro’s. ‘Dat we jaarlijks zoveel geld aan irritante kinderen besteden, is eigenlijk hallucinant, want kinderen leveren ons in ruil niets op. Integendeel, eens ze voorbij 18 jaar zijn, pakken ze massaal onze jobs af. Het is een wonder dat we ze zo lang getolereerd hebben. Daar willen wij als regering nu een einde aan brengen door kinderen te verbieden.’

  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post51

sonsbeekpaviljoen

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, August 03, 2014 20:02:35

Sonsbeekpaviljoen. Ken u het? Een Aziatische toko midden in het park van Sonsbeek.

Nu ben ik aardig wat onbeschoftheid gewent van de mensen door de loop der jaren heen, maar daar hebben ze de eerste prijs weten te behalen. Met stip vandaag binnengekomen en meteen doorgestoten naar de top drie van Nederland.

Ik zal u de situatie even schetsen.

In het park was het vandaag wat drukker dan normaal door een klein popconcert dat gratis toegankelijk was. Verderop gelegen een leuke verzameling van kraampjes waar men terecht kon voor veel gezonde producten, boeken, foto`s, schapenwollen truien, en wat andere leuke verrassingen zoals een paar enthousiaste mannen die het publiek kennis lieten maken met de didgeridoo.

De band en de bezoekerssfeer was heel relaxed. Er werd veel aandacht geschonken aan het netjes houden van het park, aardig en beleefd tegen elkaar te zijn. Gratis zakken waar je op kon liggen en later eventueel als vuilniszak kon gebruiken werden samen met foldertjes uitgedeeld. Prima geregeld. Best grappig om zoveel uiteenlopende mensen te bekijken. Helaas viel de muziek wat tegen. Het applaus werd gaandeweg ook wat flauwtjes. Tijd om naar de kraampjes te gaan.

Nu hebben ze in park Sonsbeek diep nagedacht. Op diverse punten is er dan ook een soort waterpomp met drinkwater te vinden. Handig voor u als bezoeker en voor uw hond. Helaas hield het denken daar op. Een toilet was nergens te vinden. Voor een man geen probleem. Die pist een boom gewoon omver en kan daarna opgelucht zijn weg vervolgen. Voor een vrouw wat lastiger. Die wordt als het wat drukker is gedwongen om een toilet te gebruiken bij een horeca. Dus zoek je zo`n ding op. De eerste die we tegenkwamen was ‘Sonsbeek paviljoen’. “Ga jij maar vast zitten, ik kom zo.” zei ze.

-“Nee, ik wacht wel ff hier in de hal.” antwoordde ik “Tafels zat.” Mijn vriendin liep meteen door naar de wc. Ondertussen wachtte ik even in de hal bij een lullig vies watertje waar een paar overmaatse goudvissen hongerig naar boven hapten. Ruw werd ik door een onverstaanbaar gekrakeel uit mijn dwalende gedachten verstoord. “Bij wie hool jij?” krijste het gedrocht.

Jezus, wat krijgen we nou? Ik keek achter me en zag niemand. Ja werkelijk, het als serveerster verkleedde aardvarken had het tegen mij.
“Jij naal wc? Eelst betale!!” snerkte het weer.
Alle mensen nog aan toe, wat een onbeschoft varken. Nu was ik van plan om daar wat te gaan drinken, maar dat idee was ineens over.
Dat adrenaline ineens zo snel kan stijgen was ook nieuw voor me.

Een knaapje van een jaar of 14 met zijn jongere zusje liep naar binnen om naar het toilet te gaan. Moeders had al plaats genomen aan een tafeltje op het terras. Als een boze toverkol flipte het aardvarken tegen de knaap uit: ”En bij wie hool jij?! Jij niet so maal naal binne! Eelst bettale!!”
De kinderen hoefden al bijna geen gebruik meer van het toilet te maken. Ze pisten zowat van schrik in de hal. Heel zielig stamelde de jongen met zijn vinger wijzende naar buiten dat zijn moeder aan een tafeltje zat. Het meisje sloeg verdrietig en machteloos haar ogen neer naar het vieze tapijtje waar ze op stonden.

Een net gekleed ouder echtpaar dat een paar meter buiten de deur dit tafereel meemaakte stond aan de grond genageld. Haar gebit viel er nog net niet uit. Beiden maakten ze wijselijk zonder wat te zeggen rechtsomkeert.

Ondertussen liep een heel jong moedertje met haar kersverse vader trots naast zich naar binnen, om de melk voor haar baby even wat op te warmen. Iets wat minder dan 2 minuten zal duren. Het aardvarken beende snel het jonge moedertje achterna pardoes het toilet in. Haar gestoorde gedrag zette zich voort. “Nee, niet hiel! Alleen vool klante!!”

Hoe kan je in vredesnaam wat opgewarmde melk voor een zuigeling weigeren? Nou vraag het dat asociale personeel daar maar. Zij leren het je wel.

Haar kruistocht zette zich voort. Wederom begon ze slissend tegen mij: “Jij hool nouw bij wie?!” dramde ze door.
Toen begon ik inwendig te ploffen, nee zwaar te exploderen. Mij is wel eens verteld dat als ik boos word, mijn ogen beginnen te vlammen. Zo’n zelfde soort effect als bij de ‘easy rider’. Ik dacht: “Trek dat vuile onbeschofte smoel nog een keer open en ik ram je zo dit stinkvijvertje in.”

Kennelijk had het varken de gave om gedachten te lezen. Een mannelijke collega kwam ook even stoer aangelopen om zich ermee te bemoeien, maar na een blik van mij van ‘Jij gaat er zo aan’, deed hij alsof hij me niet had gezien en liep snel door met niks doen. Ruim honderd zeer boze kilo`s op zijn tere nekje zag ie kennelijk niet zo zitten.

U vraagt zich nu af of ik niet zwaar overdrijf. Helaas niet. Was dat maar zo.

Mijn vriendin kwam van het toilet af en had al gegeten en gedronken. Dat deze toko überhaupt nog klanten krijgt is een wonder op zich te noemen. We begrepen nu ook ineens veel beter waarom er zo weinig mensen op het terras zaten, terwijl het park overvol te noemen was. Samen liepen we naar buiten. Achter ons hoorden we nog een ijselijk gegil uit een wroetschijf komen: ”Heeeej joellie eelst betaluh.”

Uiteraard schonken we geen aandacht aan dit naar zweet stinkende wezen dat zich als mens wist te vermommen, en geen fatsoenlijk woord Nederlands uit haar strot wist te krijgen. Het viel ons wel op dat diverse mensen ook opstonden en schoon genoeg hadden van dit asociale circus dat zich ‘Sonsbeekpaviljoen’ noemt.

Wilt u zich ook een middag laten schofferen? Dan weet u nu waar u terecht kan; www.sonsbeekpaviljoen.nl





  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post49

Onverklaarbare krassen op het lichaam.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Wed, July 16, 2014 19:49:10

Nu zult u als lezer denken dat ik gestoord ben. Of nog meer dan u al dacht.

Lange tijd meende ik ook dat ik de enige was die het overkwam; Krassen die vanuit het niets ineens op je lichaam zitten. Ik heb ze zelf bijna al overal gehad. In diverse lengtes en dieptes. Ook op plaatsen waar ikzelf onmogelijk bij kan komen. Hoe lang ik ze al krijg? Voor zover ik me kan herinneren is dit al meer dan 20 jaar gaande. Misschien wel eerder, heb er nooit echt op gelet.

Wat voor soort krassen het zijn? Sommigen zijn een ‘gewone diepe snee’. Anderen zien eruit alsof er met lange nagels diep in de huid gekrast is. Terwijl ik ook een soort ‘brandwondenkrassen’ heb mogen ervaren. Deze zijn diep en geel in de kern.

Krassen variëren van heel ‘vers’ tot ‘oud’ uitziend. Sommigen nieuwe krassen hadden zelfs al een korstje (wat je normaal na een paar dagen krijgt), of hadden een rode kleur eromheen (wat je ziet als iets er lang zit en gaat ontsteken).

Doen ze pijn? Nee. Nooit. Dat is op zijn minste het meest eigenaardige ervan. Jaagt het angst aan? Nee absoluut niet. Waarom zou het? Immers over een paar dagen zijn ze weer weg.

Nu ben ik eens wat meer gaan lezen over dit vreemde fenomeen, en zie toch een (zwak) patroon.

1. Krassen zijn er ineens, zonder dat men het merkt. Zowel overdag, als nachts

2. Krassen verdwijnen ook weer zeer snel. Meestal is er binnen 2 a 3 dagen weinig van te zien. Zelfs een kras dat een litteken als herinnering zou moeten worden was in een week volledig weg.

3. Krassen hebben geen regelmaat van komen en gaan, noch is er een vaste volgorde van de plaats waar hij komt.

Sceptici hebben uiteraard weer de meest (domme) verklaringen gevonden, zoals het zelf toebrengen (hoe doe je dat in het midden op je rug?) , een scherp voorwerp waar je je aan hebt gestoten (briljant antwoord, ik slaap inderdaad met talloze messen in bed), en de nagels van je vriendin na een potje seks (Ja, daar zou een mogelijkheid in kunnen zitten, ware het niet dat ook vrouwen krassen op rug krijgen en je niet mag verwachten dat hun man met lange gelakte nagels rondloopt. )

Uiteraard kwamen er antwoorden van gelovigen die ‘wisten’ dat het kwade geesten/ duivels waren, of god boos op je was, en alleen de bijbel verlossing kan geven… Dus even snel laten bekeren, een keertje ‘Halleluja Jezus’ roepen, en uw probleem is opgelost...

Zucht….Als je iets niet weet, hoe dan je mond dicht denk ik dan. Feit is namelijk, dat het zowel gelovigen als niet gelovigen overkomt. En of je nu gaat bidden of maling aan de kerk hebt maakt geen verschil. Ze verdwijnen toch weer.

Nee, helaas. Nice try. Tevens las ik dat dit fenomeen begon op te treden nadat men was gaan glaasje draaien. Glaasje draaien is natuurlijk sowieso oerdom! Men weet niet waar men mee bezig is en welke kanalen worden geopend. Het is in Nederland ook niet voor niets verboden om een ouija-bord te verkopen.

Gelukkig zijn er mensen in gespecialiseerd om dit te kunnen oplossen; http://www.geneotsa.nl/page/glaasje-draaien-en-ouija-bord

Maar goed, even terug naar de oorzaak. Is het omdat ik toevallig ook veel van zwarte magie af weet? Nee, dat denk ik niet aangezien;

a) ik mij die materie pas veel later eigen ben geworden, en b) ik er voor gekozen heb om mij bezig te houden met witte positieve energie om natuur, mens en vooral dier een aangenamer leven te mogen schenken.

Ben ik schizofreen? Nee. Gebruik ik drugs of drink ik? Nee. Mijn eigen nagels? Nee, die zijn daar te kort voor en het verklaart ook niet de ‘brandwondenkrassen’.

Dus deze opties kunnen in de papierversnipperaar.

Wellicht komt het van negatieve energieën? Die niet graag hebben dat ik anderen help?
Of zijn het de negatieve gedachten van anderen? Hun jaloersheid? Hun ego?
Of zijn er nog energieën die men niet heeft ontdekt en op deze vreemde manier willen communiceren?
Of zijn dit tastbare resultaten na een uittreding? Is er onderweg iets mis gegaan?

Als u het weet, of denkt te weten mag u `t zeggen. Verras me eens. Ik heb er zo mijn eigen theorie over, maar die hou ik liever even voor me.



  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post39

Mens en dier.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, May 27, 2014 11:54:21

Mens en dier, samen op Aarde.

Voor de mens heeft een dier geen waarde.

Dieren, onbegrepen en zo puur.

De rationele mens wil niets met die natuur.

Men zal het hier na eeuwen nooit gaan leren.

Blijven kiezen voor geweld, haat en geweren.

Geloven die elkaar liefdevol beschieten.

Miljoenen soldaten die daarvoor het leven lieten.

Wereldse vrede die nog geen dag is geweest.

Er moet gevochten worden, de mens is het beest.

Profetieën die steeds maar niet blijken te kloppen.

Goddelijke ingrepen die alle ellende zouden stoppen.

De Aarde was er al voor de mens kwam, en zal blijven bestaan.

Zag talloze zielen reeds eerder komen en gaan.

Men zal het hier toch echt zelf moeten gaan doen.

Is het niet uit zelfbehoud, dan wel uit fatsoen.

Het in tact laten van de ketting der dieren en natuur.

Is de mens enige overlevingskans voor de lange duur….

  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post25

De mens als evolutionair ontwikkeld klagend schepsel

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Thu, May 22, 2014 16:37:15

De mens als evolutionair ontwikkeld klagend schepsel.

Nuilen en klagen. Wat is dat toch voor vreemde eigenschap van die menswezens?

Immers geen enkele andere diersoort houdt zich er mee bezig. Maar de mens maakt het tot een kunst door iedere dag wel ergens over te klagen.

Is het niet over het weer, dan wel over het gras dat niet snel genoeg groeit, de bus die amper een minuut te laat is, het plukje haar dat weerbarstig steeds een centimeter durft te verschuiven op het hoofd van een model.
Laten we ook niet de banaan vergeten die het vertikt om recht in een schap te gaan liggen, het vogeltje dat de gore moed heeft om in een boom bij u in de buurt te nestelen, of een wolk die u eventjes het overtollige felle kankerverwekkende zonlicht ontneemt.

Nee, er moet geklaagd worden, want daar is de mens een meester in!

Dieren zijn wat dat betreft veel meer ontwikkeld. Die klagen niet. Houden zich niet met dat soort idiote tijd en energieverspilling bezig.

Stelt u zich eens voor. Twee bijen die elkaar tegenkomen en dat de ene bij tegen de andere zit te klagen: “Bah, wat heb ik vandaag toch een last van hooikoorts. En die bloem daar bij meneer Hage heeft bijna geen nectar meer. Zo is er toch geen lol meer aan om een raat vol honing te krijgen? “

Of een vogelpaartje dat hun nest vol jongen aan het voeren is. “Pfff, vandaag weer bijna alleen maar ruspen gevangen.”
-“Nee manlief, het zijn RUPSEN. Jezus leer je het dan nooit goed uit te spreken? Wat moeten de kinderen wel niet van je denken? Echt je bent niet een van de slimste hoor.”

En wat te denken van de beer die in de bergen vol hartenlust met zijn machtige klauw de ene zalm na de andere uit het water slaat. Hoor je die klagen dat het ‘alweer een verrekte zalm is’, en graag eens een stukkie tonijn voorbij zag komen?

Het konijn dat ontevreden is omdat er geen sladressing over zijn blaadje zit?

De roddels die alle dieren onderling verspreiden over elkaar ? Neen, dat alles is hen vreemd, en op zich is hun wereld benijdenswaardig.

Het zou me niets verbazen als ze ons stilletjes diep van binnen allemaal zitten uit te lachen…






  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post24

Falende strafbeleid Nederland.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, April 29, 2014 16:13:29

Nederland is een lachertje op het gebied van straffen, en het beleid dat daaraan vast zit.

Ben je braaf geweest in je hotel met tv, internet en sportfaciliteiten? Nou mooi hoor. Dan krijg je vervroegde vrijlating.
Aai over je bol, en hup, met een lolly de poort uit. We zien je binnenkort wel weer. Tenslotte is ons hotel minimaal 3 sterren waard, en tevreden klanten komen altijd terug, nietwaar?
Godverdegodver!
Zijn, en blijven ze nu helemaal gestoord hier in Nederland? Wat heeft dit beleid tot nu toe werkelijk weten op te leveren? Behalve dat dit niet werkende systeem een bodemloze financiële put is, vervallen velen toch in herhaling.

Daarom heb ik een prachtig voorstel, om de samenleving geld te besparen, te voorzien van extra werkgelegenheid, en veiliger te maken.
Hoe? Wel eenvoudig. Je bouwt een dorp of kleine stad, dat als één grote gevangenis zal gaan dienen.
Daaromheen bouw je een prachtige muur, met wachttorens, en nog meer van dat mooie spul.
En werkelijk alle veroordeelden mogen dan in die stad gaan wonen. Zonder vervroegde vrijlatingen, met hogere straffen die nu gelden.
Dat betekent, dat men zelf verantwoordelijk zal zijn voor onderhoud van hun woningen, sportfaciliteiten, etc.
In een speciaal afgezet deel, zal een keuken komen, waar men maaltijden kan afhalen.
Als tegenprestatie zal men op het land eigen groenten moeten bewerken.
Boeken kan men lezen in een 'bieb', die ze zelf zullen moeten bijhouden.
Kleding? Verstrekt de overheid standaard. Allemaal hetzelfde kloffie.
Hulpverlenende instanties krijgen daar een eigen kantoor op een speciaal afgezet stuk.
Internet? Laat me niet lachen. Nee, je helpt gewoon mee met het onderhouden van je eigen omgeving.

En als extraatje, krijgen ze de keuze om vroegtijdig te stoppen met hun leven. Een mooie pil zal hen geschonken worden. Scheelt ons, de belastingbetaler weer geld.
Vervroegde vrijlating/ re-integratie is overbodig. Tenslotte wonen ze al in een maatschappij. Eentje die ze zelf gecreëerd hebben.

Natuurlijk lopen dan pedofielen, inbrekers, moordenaars, oplichters, corrupte politici en ander tuig vrij rond door elkaar heen daar.
Natuurlijk zullen sommige van hen dat geen prettig idee vinden. Maar is dat ons probleem? Hebben zij rekening gehouden met onze gevoelens destijds? Nee. Waarom zouden wij dat dan nu wel moeten doen? We zijn allemaal gelijk voor de wet toch? Dan ook op dit vlak.

Daarnaast zullen de straffen intern zeer streng zijn. Eenzame opsluitingen voor raddraaiers.
Mochten zij zelfs daar in herhaling vervallen, dan zal men geëlimineerd worden.
Zulke gevallen dienen nooit meer terug te keren in de maatschappij. Wat ziek is, laat je inslapen.

Zo zal Nederland weer een veiliger land worden. Een land waar je respectvol met anderen omgaat, en van de spullen van anderen afblijft.
Waar geen ouderen worden beroofd van hun met bloed, zweet en tranen bij elkaar gewerkte pensioentje.
Waar geen dieren mishandeld worden, en waar je een voordeur even kan laten openstaan zonder dat er een gluiperd naar binnen sluipt om een sierraad te jatten.

Tevens zal dit frisse systeem de werkgelegenheid ten goede komen.
-Meer politie op straat, met daarbij in iedere gemeente een bureau dat 24 uur per dag open is.
-Grensbewaking (ja, de douane moet weer terug komen om illegalen, en uitgeprocedeerde asielzoekers buiten de deur te houden).
-Betere basis op scholen. Hoe ga je met een ander om? Sociale projecten. → Vroegtijdig signaleren van afwijkende gedragsproblemen, en deze aanpakken.

Minder criminaliteit op straat, zal de staat miljarden besparen. Daardoor kunnen de verzekeringen ook allemaal een stuk lager komen te liggen.
Miljarden aan besparingen kan je in beter besteden in bovengenoemde punten en de slachtoffers, in plaats van steeds maar achter de feiten te moeten lopen, en criminelen in de watten te leggen.







  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post21

Pizza recept voor koks met twee linkerhanden.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Wed, March 26, 2014 20:55:35
U houdt van lekker eten, maar bent helaas 'gezegend' met twee linker handen als het op koken aankomt?
Geen probleem. volg de onderstaande stappen op, en u verrast iedereen met de lekkerste pizza, en vooral grootste pizza die ze ooit hebben gezien en gegeten.

Pizza,

Wat heb je nodig ?

- 1 pak witte broodmix
- 1 blik gepelde tomaten
- olijfolie
- 1 pak tarwebloem
- gemalen peper
- plus de standaard ingrediënten. (salami, kaas, gesneden champions, gesneden paprika`s -3 stuks- uien, ananas, oregano, ham , olijven) Maar uiteraard mag je iets weglaten en toevoegen naar eigen smaak.

Stap 1:

3 dl lauw water

pak witte broodmix

2 eetlepels olijfolie ALLES in 1 kom kneden tot een bol. (1ste kom)

Stap 2:

gepelde tomaten fijnmalen/prakken.

3 theelepels peper toevoegen

scheutje olijfolie erbij ALLES weer mixen in kommetje (2de kom)

Stap3:

In koekenpan uitjes aanbakken.

Wanneer de uien een beetje gaan kleuren de inhoud van kom 2 erbij toevoegen. Op lage stand paar minuten laten borrelen.

Stap 4:

Bloem over tafel gooien (mijn favoriete onderdeel), en de bakplaat goed en geheel insmeren met blueband.

Bol deeg in de bloem rollen, en vervolgens uitrollen tot het formaat van de bakplaat.

Daarna de inhoud van de koekenpan (kommetje 2 voor de vergeetachtigen onder ons smiley) er lichtjes over uitsmeren. Doe dit vrij dun, anders wordt het een waterballet later.

Klaar ? Dan de ingrediënten erop! Niet te zuinig! Alles zakt in tijdens het bakken. 3 of 4 lagen mag gerust. Als laatste extra oregano eroverheen.

Oven voorverwarmen op 180 graden. Pizza erin...30 minuten wachten....en yahoooo, smullen maar.

Met 5 kwartier heb je de beste en lekkerste pizza voor 3 a 4 man.

Eet smakelijk!!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------





  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post11

Verspreiding van positieve dankbaarheid.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Wed, March 19, 2014 20:11:40

In 2013 schreef ik op een forum eens een artikel over dankbaarheid in mijn leven.(tussen de stippellijntjes)
Het sprak veel lezers en schrijvende leden aan. Zo begonnen ook zij daarna hun dankbaarheid te openbaren wat resulteerde in een verzameling dankbaarheden.
Dat artikel heb ik altijd bewaard. Nu is de tijd gekomen het weer eens te plaatsen.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dankbaar.

Als Google zo vriendelijk zou willen zijn, een nieuwe term te accepteren, dan zou dat van mij 'de verspreiding van positieve dankbaarheid' mogen zijn.

Ik ben dankbaar voor deze vrouw in mijn leven.

Dankbaar voor haar geduld, inzichten en liefde.

Dankbaar voor de hangmat die ik uit liefde van haar heb gekregen, waar zij heerlijk in kan slapen. smiley
Dankbaar, dat ik kan genieten van;
- het voelen van de zon op mijn huid.
- het koele gras onder mijn blote voeten, in het kleine stukje achtertuin.
- de wind die door mijn haren waait, en mijn neus steeds een andere geur aanbiedt.
- de zoute lucht van de zee, die zo sterk te ruiken is aan het strand bij een harde wind.

Dankbaar dat ik in staat ben, deze gedachten en gevoelens te kunnen opschrijven.

Dankbaar, dat ik soms nog leuke mensen mag tegen komen.

Dankbaar als iemand deze zinnen werkelijk begrijpt, en dankbaar gaat verwoorden waar hij of zij dankbaar voor is.

@Marco Pothuizen 05-10-2013

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Verras een ander eens met uw versie van dankbaarheid in woorden. Hier in dit blog, of op welke andere wijze dan ook.

Dank u wel.






  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post1