Marco Pothuizen blog

Marco Pothuizen blog

Over het blog.

Stukjes vanuit het hart, uit liefde voor de dieren, tegen onrecht of onfatsoen. Soms diepzinnig, een andere keer weer mag het kant noch wal raken. Niets is bedoeld om te kwetsen, maar puur om te vermaken of om over na te denken.

Neem ook eens een kijkje op mijn site.

http://www.marco-pothuizen.nl


Met vriendelijke groet,

Marco

Vismarkt in Mook midden in de wijk.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, September 04, 2018 21:37:39

Laatst vertelde iemand tegen een bekende van mij dat ik totaal geen gevoel voor humor zou hebben. Wat vreselijk jammer om dat te horen. Niet dat ik geen gevoel voor humor zou hebben, maar dat zoiets simpels niet rechtstreeks aan mij gericht kan worden.

Iedereen heeft gevoel voor humor. Alleen is de variatie helaas oneindig groot te noemen. Zelfs dieren bezitten een gevoel van humor. Bij bomen heb ik het nog niet weten te ontdekken maar het zo mij niet verbazen als ze ons stilletjes uitlachen wanneer wij in hun rustgevende rijk wandelen.

Met humor worden zelfs oorlogen uitgevochten en gewonnen. Denk maar eens aan de vele cartoons die door alle partijen wereldwijd ingezet werden als wapen, om maar niet te zwijgen van de speeches die werden gehouden om het moraal hoog te houden.

Ik heb geen idee welk soort humor aan mijzelf zou moeten worden toegeschreven. Het ligt ook aan de situatie, de lading van het moment.Zo heb ik achter mij een paar buren wonen waarvan het heel makkelijk te raden is of de buurvrouw buiten is of niet. Als zij buiten is zwijgen de vogeltjes abrupt, houden blaffende honden stil, en hoor je de bomen diep zuchten. Begrijp me goed, het is niet zo dat ze schreeuwt of zo, maar haar stemvolume en gelach is hoog genoeg om twijfel te zaaien of je niet uit zelfbescherming tegen gehoorverlies oordopjes moet gaan indoen. Als zij praat mag je werkelijk het hele verhaal meekrijgen, al dan wel of niet gewenst.
Zelfs haar eigen kind zei eens: ”Mam , je schreeuwt.”
Ook ik heb haar eens verteld dat ik op ruim 40 meter afstand eigenlijk geen interesse heb al die informatie. Hoe duur de kapper was, waar ze met vakantie naartoe wil, welke roddel haar kennis had etc, etc.

Toch schijnt het niet door te dringen.
Daarom heb ik speciaal voor haar en haar blèrende gasten een 'uithangbordje' met afbeelding gemaakt wat ik achter mijn schuurtje heb bevestigt.

Wellicht gaat er een lampje branden…wellicht ook niet.
Maar ach, dat is dan ook humor denk ik.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post160

Nederlanders...klaagvolk.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Thu, April 12, 2018 21:00:56

Waar staan Nederlanders nu bekend om?
Om hun dijken en het jongetje met zijn vingertje erin?
Hun vermaarde drop waar menig buitenlander vermoed dat het om een opname van candid camera gaat als hij er eentje aangeboden krijgt?
Om hun tulpen die overal op elk promofilmpje te zien zijn, maar verder nergens te bespeuren vallen vanwege de toenemende grindtuintjes?
Of de molens waar zowat ieder Nederlander in woont, en op klompen kaas maakt?
Welnu deze top heeft een nieuwe winnaar gekregen. Met vlag en wimpel staat hij bovenaan; Het genuil en oeverloze domme geklaag van de Nederlanders!

De media kan er niet meer omheen. Tijdschriften, tv shows, en zelfs het laagdrempelige facebook, doet er stevig aan mee. Geheel onduidelijk is wie er mee is begonnen. Het volk, of de media? De kip of het ei?
Toch lijkt deze hype een hoogtepunt te gaan bereiken in de Nederlandse geschiedenis.
Met name de politiek en de volslagen wereldvreemde enge minister president Mark Rutte scoren hoog. Eigenlijk kan dat ook niet anders met zo'n misdadig alles verwoestend beleid.
Wat Hitler niet voor elkaar kreeg gaat Malle Mark wel lukken.
Wat zegt u? Mag ik die twee niet als broers met elkaar vergelijken? Maar dan bent u toch abuis hoor.
Hitler voerde een dictatoriaal beleid door, en Mark Rutte doet hetzelfde.
Mark Rutte is strafbaar. Iedere Nederlander weet dat, iedere rechter zal dat beamen mocht het tot een proces komen wegens het niet naleven van bijvoorbeeld de uitslag m.b.t. de Oekraïne.

Joseph Goebbels zei het al eens eerder; “Hoe groter de leugen en hoe vaker je hem herhaalt, des te geloofwaardiger wordt het.”
Rutte heeft goed opgelet wat dat betreft. Hij beloofd van alles, komt niets na, en gaat als een lachende cliniclown vrolijk verder met het sluiten destructieve afspraken met buitenlandse regeringen achter de rug van het volk om, zonder dat er ook maar één echte leider opstaat om daadkrachtig tegen dit schertsfiguur op te treden.

Maar ach, Nederlanders laten zich graag verneuken door politieke criminelen. Ze zijn er onderhand aan gewent.
Laten we het beroemde 'kwartje van Kok' eens nemen. Een kwartje dat 'tijdelijk boven op de benzineprijzen' zou komen zodat Nederland weer snel financieel uit de zorgen zou komen.
Natuurlijk wist die Cockmans dat dat nooit zou gaan gebeuren waardoor Nederlanders zich nu blauw mogen betalen aan benzine als je het met de rest van Europa vergelijkt.

Soms schaam ik me gewoon voor dit paspoort, en denk ik; “In Italië zou men massaal de straten op gaan. Gewapend met tomaten, rookbommetjes en wellicht een kleine molotov cocktail zou 'het Italiaanse torentje' onder vuur genomen worden, om duidelijk te maken dat een volksvertegenwoordiger uitslagen behoort te respecteren, en in dienst van het volk is. Niet andersom...”

Ojee, dit was ook geklaag? Uhm….zou het meer een nuchtere vaststelling willen noemen.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post155

Wanneer ben je een goed mens?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, August 22, 2017 14:15:29

Een heel eenvoudige vraag. Toch bleek ik geheel uiteenlopende antwoorden te krijgen. Veel daarvan leken op het onderstaande.
“Wanneer je je vijanden overwint!”
“Als je altijd de waarheid spreekt.”
“Als je god volgt.”...”Als je anderen kunt overtuigen dat je de Islam/ Christelijke / Katholieke geloof moet volgen.”
“Als je ervoor zorgt dat je kinderen succesvol worden.”
“Wanneer je een ander iets geeft.”
“Als je geen kwaad spreekt over anderen.”

Eigenlijk is het veel eenvoudiger.

Je bent een goed mens als je onbaatzuchtig kunt leven. Iets doen voor een ander levend wezen (en daarmee bedoel ik ook de dieren en de natuur) zonder daar iets van terug te verwachten.
Met deze eenvoudige leefregel zou de Aarde een waar paradijs kunnen worden.
Natuurlijk zijn we al redelijk op weg daarnaartoe, al wil de media je anders doen geloven.
Alle overheden wereldwijd bombarderen jullie geest voortdurend met berichten dat het zo slecht gaat; Oorlogen, ellende, roof moord, de zoveelste mislukte oogst, vluchtelingen, crisis, depressies, overstromingen, bosbranden enz.
Waarom doen die overheden dat? Nou heel simpel… zij weten dat het menselijke brein is getraind om eerst al het negatieve nieuws te absorberen.
Dat is nog een overblijfsel vanuit de oertijd. Door van fouten te leren, en gevaren vroegtijdig te ontdekken leerde de mens zich te ontwikkelen, te overleven.

Juist die ingeprogrammeerde overlevingsdrang is hetgeen waar de media zo dankbaar op in speelt.
Geloof me…je kunt de negatieve berichten van de media missen als kiespijn. Sterker nog; je kunt de media totaal missen. Ik zal u dat uitleggen.

Beseft u wel dat er altijd al bosbranden zijn geweest? Dat er altijd overstromingen, tsunami's en vulkaan uitbarstingen zijn geweest? Zelfs allang voordat er Überhaupt een menselijk wezen op Aarde rondliep? Het zijn gewoon natuurverschijnselen! Meer niet. Net zoals de bliksem.
De mens heeft er altijd mee geleefd, en zal er altijd mee verder leven.
Oorlogen...ook al zo'n 'machtig wapen' van de media. Oorlogen zijn er al sinds de mensen elkaar tegenkwamen. Bizar en schaamteloos, maar het zijn feiten.
Zolang mensen zich door oorlogszuchtige leiders laten lijden, zal hun leiden een lijden worden.
Mislukte oogsten….zijn er ook altijd geweest. Toch wist men als menselijke soort altijd te overleven. Natuurlijk stierven er velen. Maar is dat systeem ook niet zo zichtbaar in de gehele natuur?
Diersoorten liepen in aantallen achteruit door een onverwachte natuurramp en herstelden zich later weer. Echter het soort bleef bestaan. Sinds het menselijke ingrijpen is deze balans volledig verstoord…helaas staan weinigen daar bij stil.

Onderzoeken van professoren aan de universiteiten zijn tot de conclusie gekomen dat onze veiligheid de laatste jaren nog nooit zo hoog is geweest in vergelijking met vroeger. Dat we meer voedsel hebben per persoon, gezonder zijn en daardoor langer leven... Feiten die de media niet willen openbaren.
Waarom bombardeert de overheid ons met negativiteit? Ze zouden evenzogoed leuke nieuwtjes kunnen brengen toch?
Ze doet dat om winst te kunnen maken dankzij uw ingeprogrammeerde systeem dat zich als eerste focust op gevaar en negativiteit. Want u bent slechts een nummer bij hen.
Winst door uw ziekte (negatief nieuws brengen maak mensen uiteindelijk ziek. Letterlijk).
Winst door u bij de aankomende geplande oorlog weer als pion te kunnen inzetten. Winst door u te leiden naar hogere premies en meer onkosten...

Men heeft uitgerekend dat het oplossen van de crisis die uiteindelijk naar de tweede wereldoorlog leidde minder zou kosten dan de oorlog zelf! De crisis bestond vroeger niet, en nu ook niet! U wordt gewoon bezeken! Crisis is een verzinsel door corrupte leugenachtige politici.

Zelf ben ik een levend bewijs dat de nieuwtjes van de overheid gemist kunnen worden.
Al ruim 9 jaar volg ik geen journaal, lees geen krant meer, en luister niet naar de negatieve omroepers. Nee, ik kies heel bewust meerdere andere bronnen en trek daar een gezonde conclusie uit.
Wat leverde dat mij op? Ik ben gelukkiger geworden. Wijzer. Denk meer zelf na over zaken.
Daarbij is mijn gevoel/ intuïtie meer naar de voorgrond getreden, en doe aan zelfontwikkeling.

Probeer het eens….volg geen negatieve journaals meer, lees geen door de overheid gemanipuleerde kranten, ban negatieve berichten uit uw leven, wees selectiever wat wel en niet bij u hoort, en leef eens wat onbaatzuchtiger.

Wanneer je ermee mag beginnen? Och, gewoon vandaag nog.

Niet geschoten is altijd mis. Ik beloof u dat het de moeite waard is.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post153

Mensen moeten elkaar meer aanraken in plaats van aan te kijken.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, March 19, 2017 14:09:57

Aanraking. Informatie aan gevoelens stromen binnen die ene fractie van een seconde bij de ander binnen. Prettig, verward, misselijk, verliefd, kwetsbaar, trots, het kan vele vormen hebben. Hoe weinig doen we er mee? Hoe vaak laten we het visuele deel niet overheersen? Ik denk dat we daar best eens wat meer stil bij mogen staan. Stil bij dat ene moment waarbij het ego of vooroordeel even langs de zijlijn wordt geplaatst.

Een tijdje terug bevond ik in de rij voor de kassa bij de supermarkt. Voor mij stond een jonge vrouw wat onhandig en zeer traag haar boodschappen in te pakken en af te rekenen. Een paar andere wachtenden zag ik vanuit hun ooghoeken een ergerlijke blik werpen. Hun 'kostbare tijd' ging verloren. Ik kon het haar niet kwalijk nemen. Zij was beperkt in haar verstandelijke vermogens en helaas wilde de motoriek ook niet echt mee werken.

Geduldig wachtte ik tot ze had betaald. Toen ik mijn schamele boodschapjes in een tas wegwerkte raakten we elkaar per ongeluk even aan.

“Oh sorry.” stamelde zij, en haar hoofd leek wel tussen haar schouders te verdwijnen.

In die ene korte seconde kwam een stortvloed van haar karakter bij me binnen aan gevoel. Wat een enorm lief wezen! Ik voelde niets dan onschuld en alleen maar moois. Het overdonderde mij. Ik legde mijn hand op haar schouder en zei: “Nee, mijn fout, sorry.” en lachte haar vriendelijk toe. Dat deed haar zichtbaar goed. Daarna keek ik de zo 'haastige, ik heb het enorm druk' mensen eens aan en walgde vervolgens nog meer van hun zelfingenomenheid. Wat een koude zielloze profielen stonden daar.

Aanraking is ook informatie delen. Vaak puur en niet vervuild. Bij levende wezens en dode. Meer daarover heb ik al eens beschreven in: Ervaring met aanraking van een vos.

Mensen zouden misschien eens moeten oefenen in geblinddoekt rondlopen? Dan zou er wel eens een nieuwe wereld kunnen opengaan.
Met vriendelijke geblinddoekte groet, Marco



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post149

Handboek voor herkenning van soorten collega's.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, December 17, 2016 11:14:53

Ieder bedrijf kent ze wel; de sfeerverneukers en matennaaiers.
De wat oudere werknemer heeft ze in de loop der jaren wel leren kennen, maar de wat jongere werknemers hebben nog geen benul wat ze allemaal kunnen tegenkomen. Daarom speciaal voor hen deze beknopte handleiding voor het herkennen van dat soort ellendelingen.

Kontkruipers.
Zij staren altijd heel gebiologeerd naar de anus van hun chef, hopende dat ze er die dag een keer aan mogen ruiken om een wit voetje te kunnen halen. Lukt het niet binnen een week, dan zijn ze het weekend helemaal van slag.

Elleboogwerkers.
Herkenbaar aan de bruine onderarm, welke regelmatig diep in de reet van hun chef zit, met als doel zeer betrouwbaar over te komen. Helaas wat lastig te herkennen in de winter vanwege de lange mouwen, maar meestal is een bruin randje op de pols genoeg bewijs dat het er eentje is.

De kwijlende slemiel.
“Chef, chef, ik weet iets over die daar.”
Geniepig vertrouwt deze dan met lispelende spraak als een soort sméagol nieuwe niet ter zake doende informatie aan zijn chef toe, of liegt er stevig op los.
Als de chef bevestigend knikt, begint het kwijl zoals we dat van de 'pavlov methode' kennen langs de mondhoeken van de slemiel naar beneden te druipen.

De buttplug-collega.
Behoord tot de ergste soort. Gaat graag met de chef mee naar een stil plekje of zijn kantoor om daar 'te scoren'. Dit ras is zeer eenvoudig te herkennen aan hun vreemde loopje vanwege de buttplug die er waarschijnlijk nog in zit.
Vaak zijn deze mannen heimelijk verliefd op hun chef, kaal, en dragen eigenlijk het liefst een rokje, maar kunnen dat niet omdat ze een ellendig huwelijk hebben.

De Paus-collega.
Deze werknemer heeft slechts één overall per jaar nodig aangezien hij nooit smerig zal worden door werkzaamheden. Heeft het altijd razend druk met vele koffiepauzes tussen de gesprekken door, en is voorzien van een inwendige wekker die exact aangeeft wanneer hij zich richting kantine moet begeven om als eerste binnen te komen.
De Paus-collega straalt vroomheid uit, loopt meestal vrij stijfjes, en graag in een jurk zoals de Paus dat ook doet.

De 'kijk-mij-eens-collega'.
Het liefst heeft ie een tekst op zijn rug met; “Kijk mij eens hard werken”.
Veelal dragen dit soort types petjes (normaal of achterstevoren).
Hij denkt mateloos populair te zijn en vele aanbidders te hebben, maar iedereen lacht om zijn gestoorde gedrag en werkschuw zonder daar zelf benul van te hebben.
Onderzoek heeft uitgewezen dat dit soort types niet uit hun droomwereld te helpen zijn. Het advies luidt dan ook; stom aankijken en af en toe een 'ja hoor, je hebt gelijk' knikken.

Chef A(ch gossie) H(e nee, daar is ie weer) bedankt voor je werkwijze. Zonder die, was dit artikel nooit tot stand gekomen.

Herkent u één van deze collega`s?
Verras hem/ haar dan eens met deze link.



  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post148

Help, ik zie spoken.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, November 20, 2016 17:36:51

De telefoon gaat over. Een aardige overkomende vrouwenstem begint het gesprek.

Goedenmiddag, spreek ik met meneer Marco Pothuizen?”

– “Dat zou zomaar kunnen. Wie bent u?”

Ik ben Klaartje Zonnenstraal (even een fictieve naam genomen) van Eneco, en ik bel u omdat we u als loyale klant van Eneco een prachtig cadeau willen schenken ter waarde van €250,- “

– “Ach wat aardig. En hoe lang ben ik dan al klant bij jullie om als loyaal te worden bestempeld?”

Eh, dat weet ik niet meneer. Wij hebben geen inzage daarover.”

– “Maar hoe weet u dan dat ik een loyale klant ben?”

Er volgde even een korte stilte, maar Klaartje liet zich echter niet uit het veld slaan en ging verder.

Wij willen u Toon aanbieden. Een heel slimme thermostaat. Helemaal gratis! Op Toon kunt u perfect aflezen hoeveel u verbruikt, en wanneer u het verbruikt. Zo kunnen wij u helpen bij het voorkomen van onverwachte hoge bijbetalingen achteraf. Wij kunnen ook heel handig van hieruit alle nieuwe updates installeren!” klonk het enthousiast.

Het riep meteen wat vragen bij me op…

-”Dus uw slimme thermostaat is niet up to date? Da`s niet zo slim. En hoezo heeft u het over hoge bijbetalingen achteraf? Mijn verbruik is nog steeds nagenoeg hetzelfde. Dus verklaar mij eens waar die verhoging vandaan zou moeten komen dan? En is het ding helemaal gratis?”

Nee, uw thermostaat is helemaal up to date hoor. En als uw verbruik hetzelfde is als de eerdere perioden, dan zult u geen hoge nabetalingen krijgen.

Toon is inderdaad helemaal gratis op een kleine voorwaarde na.”

Aha, daar komt het kleine addertje onder uit het gras.

Er zit een maandelijks abonnement aan van slechts een paar euro. Hierdoor kunt u alle gegevens elke dag perfect aflezen.”

-”Dus als ik dat abonnement niet neem, dan kan ik niets aflezen, en is het eigenlijk hetzelfde als de thermostaat die ik nu heb. Maar jullie kunnen nog wel alle gegevens aflezen? ”

“…..eh ja, dat klopt….”

-”Wat is dan het nut ervan dat ik zo'n ding aanschaf?”

-”Meneer er zijn al 200.000 huishoudens die Toon hebben aangeschaft en er veel plezier aan beleven.”

-”200.000 sufferds dus.” reageerde ik lachend. “Heeft u trouwens alle klanten die destijds wèl voor Toon betaald hebben inmiddels hun geld al teruggeven? Het is toch vrij lullig te noemen dat zij er voor moesten betalen en u ze nu gratis weggeeft.”

Aan de andere kant van de lijn hoorde ik haar duidelijk slikken.

Eh nee meneer. Maar wij willen U wel dit gratis product geheel gratis laten installeren. Om u als loyale klant een plezier te doen.”

-”Weet u waar u mij een plezier mee kan doen? Geef Toon a.u.b. aan iemand die het graag wil hebben en het niet kan betalen. Immers u heeft het product al voor mij gereserveerd en ik wens het niet te gebruiken. We worden al genoeg gecontroleerd in het dagelijks leven. Daar heb ik geen controle van Eneco bij nodig. Wie zegt mij dat u deze gegevens niet doorverkoopt aan anderen, zodat zij precies weten wanneer ik wel en niet thuis ben en visite heb?”

Wij mogen geen gegevens aan derden verstrekken hoor.”

-”Ah ok. En is uw systeem dan beveiligd tegen hackers? Hoe lang en door wie is dat getest?”

Geen antwoord….

Het is jammer dat u er geen gebruik van wilt maken. Wellicht wilt u er nog even over nadenken, en kunnen we later nog eens terugbellen?”

Nice try beauty.

-”Nee, dank u. Ik wens u nog een fijne dag.”

Einde gesprek.

Welterusten Toon…



  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post144

Snibbig egodraakje!

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, September 03, 2016 22:47:43

Mijn matrashoes vroeg of ze vervangen kon worden na zoveel trouwe dienstjaren.

“Je hebt me vrij aardig weten te verslijten. Ik wil onderhand wel eens met de VUT.”

Nou ja...daar heeft ze wel een punt. Het was niet altijd makkelijk met m'n gedraai.
Dus ik ga naar mijn vaste adresje waar je als klant met een goed gevoel de deur uitloopt.
Een oud besje op leeftijd kwam naar beneden toen ik net op het punt stond om weer te vertrekken aangezien verder niemand was en begon te vermoeden dat de winkel verlaten was voor een luchtaanval.

-“Hallo, wat kan ik voor u doen?”

Ik wilde zeggen: “Eerder die trap aflopen.”, maar hield het netjes en antwoordde dat ik een matrashoes zocht.

-“En hoe oud is uw matras?”

Huh? Zijn haar batterijen van haar gehoorapparaatje leeg of zo? Dus ik zeg weer: “Nee, ik zoek geen matras maar een matrashoes.”

-”Ja maar dan moet ik wel weten hoe oud uw matras is, want misschien is die niet meer goed.”

Ik herhaalde mijn vraag, en kreeg wederom dezelfde tegenvraag.

'Wel alle gloeiende beddenlakens nog aan toe!' raasde het in mijn hoofd. 'Hoe weet jij nou of mijn matras niet meer deugt of niet? Hoe weet jij nou welk soort ik heb, en hoe vaak het gebruikt is? Waarom luister je niet?'
Lichtelijk geïrriteerd over zoveel ondeskundigheid maakte ik voor een derde keer duidelijk dat mijn matras PRIMA is, en dat ik alleen een HOES wil, en GEEN MATRAS!

Kennelijk viel het haar op dat ik die woorden iets harder uitsprak dan de rest van de zin.
“Wel rustig blijven he?” antwoordde het snibbige egodraakje op leeftijd.
Ah mooi. Dan zijn haar batterijen dus niet leeg.

In gedachten begon ik haar te wurgen. Haar stoffelijk overschot zou ik vervolgens netjes in een matrashoes te wikkelen en later op de avond verzwaard met een stapel matrassen dumpen in het kanaal.
Helaas het was te druk in het winkelcentrum...

Gelukkig kan je tegenwoordig veel online bestellen zonder dat draken met valse kunstgebitten je behandelen alsof je een idioot bent.
Nog mooier; het wordt gratis thuis bezorgt!

Dag de Vries in Malden. Het was me een waar ongenoegen.


Wat de toeschouwers aan de waterkant de reddingsduikers niet tegen elkaar hoorden zeggen;
"Jezus wat een akelig mens."
--"Kom we dompelen haar nog een keer onder. We nemen het zekere voor het onzekere."


  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post143

Berlijn, stad van kunst, cultuur, graffiti en afval.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, August 14, 2016 20:08:45

De laatste dagen mocht ik mijzelf gast van de oud historische stad Berlijn noemen.

Berlijn heeft enorm veel te bieden aan bezienswaardigheden.

Berlijnse haast.

Berlijners hebben altijd haast. De verkeerslichten springen in een rap tempo weer op de volgende kleur. Bij oversteekplaatsen met het logo van het 'ampelmannetje' in het verkeerslicht krijg je 'ampel' de tijd om de overkant te halen. Het zal de Berlijnse automobilisten een Duitse curryworst wezen; vol overgave trappen zij het gaspedaal in en scheuren met wat geluk met piepende banden de hoek om. De opgefokte Berlijnse claxon heb je in alle toonsoorten, en dat willen ze graag laten horen. Je moet er even aan wennen. Verder zijn Berlijners zeer aanspreekbaar en altijd hulpvaardig.

Opvallend is ook hun bewuste keuze voor hun uiterlijk. Alles kan en alles mag. Vrijwel alles wordt normaal gevonden. Loop je graag met glittertjes op je gezicht rond of stap je met een vol overgoten lichaam vol verf van een 'verffeestje' van de Hare Krishna zo de U-bahn in? Het mag. Niemand kijkt er vreemd van op. Zelfs niet als honden in een soort pyjamajasje door het park lopen met hun baasje. Overigens waren het niet alleen honden die in een pyjamabroek liepen...
Menige dame toont graag hoe strak haar jurkje om haar string zit, zodat het bijna een sport wordt om het motiefje van de string te 'lezen'. Nee, Berlijn is niet saai te noemen.

Berlijnse pluspunten.

Met een dagkaart van €7,- is alles middels openbaar (bus tram enz) verkeer goed en snel te bereiken. Hou er rekening mee dat de deuren na ongeveer 30sec weer sluiten. Ook het openbaarvervoer heeft haast. Controle is er niet of nauwelijks. Zwartrijders moeten daar zeer gelukkige mensen zijn.

Het eten in de supermarkten is belachelijk goedkoop vergeleken met Nederland.

Restaurantjes zijn over het algemeen redelijk betaalbaar.

Berlijners zijn vriendelijk en hulpvaardig te noemen al stralen ze dat niet altijd uit.

Berlijnse minpuntjes.

Berlijn is overigens net zo groot als de provincie Utrecht. Je ziet dan ook overal enorme projecten.

Hartje centrum ziet de stad en netjes uit, en is er zelfs wat politie ter been te bespeuren.

Echter 15 minuten buiten hartje centrum begin je je af te vragen waarom sommige stations nooit een sopje krijgen. Vieze muren, vieze trappen en een vieze urinelucht komen je tegemoet. Handig voor een blinde die het veel van zijn reukvermogen moet hebben, maar zeer onaantrekkelijk voor toeristen wiens reukorganen nog niet zijn aangetast.

Het zwerfvuil was voor mij een soort verbazing van een categorie 'der erste klasse'.
Overal, werkelijk overal ligt afval en zie je oerlelijke graffiti.
Dat Berlijners zeer vindingrijk zijn, bleek uit het onderhoud van hun plantsoenen. In plaats van cacaodoppen deponeert daar men naar hartenlust dorpjes van bierflessen. Want ja, alcohol drinkt men er gewoon al wandelende met de fles in de hand op straat.

Helaas liggen de parken en grasvelden dan ook vol met doppen, hele en kapotte flessen, en met wat geluk vind je er een naald. Fietsen parkeer je gewoon IN het plantsoen. Daar doet niemand moeilijk over. Mijn tip is dan ook deze; loop niet op slippers op het grasveld.

Ik begrijp dit on-Duitse beleid niet. Hun kinderen moeten er toch opgroeien?

Bedelaars zijn een strontvervelende dagelijkse aanwezigheid. Kom je de supermarkt uit, sta je voor een stoplicht, of wacht je op een perron? De kans is groot dat je door een bedelaar wordt aangesproken. Ons gemiddelde lag op 4 keer per dag. Voor €20 euro wensen ze je alle geluk namens Boeddah, Allah, Hermann Goerring of wie dan ook, of ze vragen je gewoon of je even hun avondeten wilt betalen. Helaas...in geen 20 jaar ga ik zulke gasten iets geven. Het gaat je ook flink irriteren op den duur. Mijn vriendelijke glimlach met een beleefd “Nee sorry.” veranderde na verloop van tijd dan ook in een bars “NEIN!”.

Ik kan me goed voorstellen dat vrouwen Berlijn in de avonduren niet meer de straat op gaan. Met name in de wat mindere buurten zie je dan veel buitenlanders samenscholen (met de bekende fles in de hand) die geen woord Duits spreken en je zowat uitkleden met hun ogen.

Ook op de perrons zie je vaak een beeld van voornamelijk donker getinte mannen die prullenbakken doorzoeken, of lopen ze in groepjes zogenaamd onopvallend bij je in de buurt te kijken wat je eventueel in je tas zou kunnen hebben.
Als je je tas duidelijk tussen je benen in zet, lopen ze meteen verder. Het zegt al genoeg.
Containers zijn absoluut vreemde voorwerpen voor een Berlijner. Ze denken waarschijnlijk dat het een soort vorm van stadskunst is terwijl deze echt bedoeld zijn om daar afval in te deponeren.
Vuilniszakken liggen sierlijk opengereten in onwillekeurige volgorde nààst de containers.
Het maakte me triest; Degradatie van een zo mooie stad met zoveel historische waarde.

Als Berlijn niet verder naar een veredeld soort modern ghetto wil afzakken, dan zal de gemeente haar burgers rap moeten gaan opvoedden. Desnoods met harde nationalistische hand.
Nederlandse bewoners die ik sprak, wisten ook al te melden dat zij 'hun' Berlijn de laatste 5 jaar zagen afglijden naar een smerige niet prettig aanvoelende stad. “Berlijn is haar mooie energie kwijtgeraakt.”

De wc's zijn overigens ronduit smerig. Voor die euro mag je toch een schoon toilet verwachten.
Waar zijn de wc-dames gebleven van vroeger? Zo'n moeke die achter een tafeltje met een breinaald aan de gang is terwijl jij even van haar naar citroen ruikende geurende toilet gebruik maakt?
Met pensioen? Uitgestorven? Geen wol meer? Hoe dan ook, ik mis haar, en haar schone toiletten.

Maar 'nun' even naar de heel prettige zijde van de stad die een beertje als mascotte heeft.
Berlijn heeft talloze bezienswaardigheden voor jong en oud.
Ik ga ze niet allemaal uitvoerig beschrijven. Het zou afbreuk doen aan de werkelijke ervaring.
Plekken als deze moet je ruiken, zien en voelen.

Unterwelten.

Absolute aanrader, en niet zo bekend voor veel toeristen.
Onze Nederlandse gidse wist veel mooie verhalen en feiten in je verbeelding tot leven te wekken tijdens de ruim 90 minuten durende reis onder de grond door diverse kamers en gangen. Deze schuilkelder/ bunker die Berlijn ooit zo rijk was in hoge aantallen rond 1944, is èèn van de laatst overgebleven intacte, wat hem zo interessant maakt.

Berlijnse Dom.

Een pompeus bouwwerk van de kerk waar een beetje water al teveel gevraagd is. Water is een eerste levensbehoefte van de mens waar je recht op hebt. Echter de Duitse kerk laat je gewoon verrekken. Een beleid dat ze al eeuwen niet wensen te veranderen, terwijl je € 7,- hebt betaald om al die ellendige trappen te bestijgen. Wat mij betreft kunnen ze naar de hel gaan, ook al was het uitzicht op zich wel aardig te noemen.

Brandenburger Tor.

De enige overgebleven stadspoort van Berlijn. Stamt uit 1734.
Vreemd om hier veel nationaliteiten te horen en door elkaar te zien lopen, terwijl dit jarenlang niet mogelijk was door de Berlijnse muur. Gewoon even bezoeken, onderdoor lopen, en 'ohhhhh' roepen.

Reichstag.

Helaas was de wachtrij aan de kassa 90 minuten, en daar kwam nog een wachttijd bij voordat je naar binnen kon. Vooraf reserveren is een must. Er was geen Nederlandse beschrijving voorhanden helaas. Aan “Tut mir leid.” had ik geen boodschap.

Joods herdenkingsmonument.

Midden in het centrum liggen 2711 betonblokken, (die in afmetingen variëren) wat het gehele monument voor alle Joodse slachtoffers moet vertegenwoordigen.
Deze zijn met een speciale laag behandeld tegen graffiti.
Opvallend detail is, dat de de producent van de 'anti graffiti laag' tijdens de holocaust mede eigenaar was van het bedrijf dat zyclon-B produceerde waarmee Joden vergast werden.
Daarbij is het een beetje jammer dat men het monument niet voor een bredere gedachte heeft geplaatst; voor alle slachtoffers van het nazi regime.

Potsdammerplatz.

Prachtig plein rond 1900. Helaas volledig verwoest door de 2de wereldoorlog. Na de scheiding door de muur, bleef de herbouw aan 'Oost Duitse' zijde volledig stil liggen. Inmiddels is het plein glorieus te noemen met haar moderne gebouwen.

Topographie des Terrors.

Een modern museum staat exact op de plek waar zich tijdens de 2de wereldoorlog de beruchte martelkamers van de Gestapo en de SS zich bevonden.

Het museum geeft uitvoerig inzicht in het systeem en handelswijze van de SS. Het beeldmateriaal is bijzonder te noemen, omdat het vanuit Duits oogpunt is genomen.

Vlak naast het museum is nog een stuk Berlijnse muur intact gebleven, waar men veel foto's en informatie heeft geplaatst.

Checkpoint Charlie.

De 3de controlepost (en meest bekende) die men moest passeren als men van Oost naar West wilde reizen.
Figuranten staan er in uniform bij. Je kan samen met hen op de foto, en velen maken daar gebruik van.

Mauerpark.

Openbaar park, waar alleen op zondag een soort markt is en bandjes komen spelen.
Het park ligt aan de rand waar de Berlijnse muur doorheen liep.
De kraampjes alleen al zijn minstens apart te noemen. Je kunt er items uit de jaren 50 en 60 vinden. Het is te vergelijken met een grote vlooienmarkt waar een zeer ontspannen sfeer heerst.
Alleen erg jammer dat het gras vol bierdoppen, glas en andere zooi ligt, en de zitplaatsen überhaupt geen uitnodiging zijn om te gaan zitten. Daar moet je echt een portie lef voor hebben.

Bernauer Strasse.

Aan deze weg ligt een stuk park met een deel van de oude Berlijnse muur. Je kan er goed zien hoe de muur was opgebouwd, en welke versperringen erachter lagen.
Op de hoek van de straat staat een uitzichttoren , die je een idee geven hoe de uitkijkposten over het terrein keken. De toren is vrij toegankelijk.
In het stukje park staat een modern stuk muur met daarin foto's en beschrijvingen over mensen die de vlucht naar het Westen niet overleefden als eerbetoon.

Tempelhofer Feld.

Nu een groot park, waar natuur, vrijheid en veel soorten recreatie mogelijk zijn. Er liggen twee betonnen banen in. Het waren de landing en startbanen van de 'luchtbrug' van de Geallieerden die na de oorlog de West Duitse bevolking (2 miljoen) voorzagen van voedsel nadat het Oosten de stad hermetisch middels de 'Berlijnse muur' afsloot. Iedere halve minuut landde er 320 dagen lang een vliegtuig. Voor en tijdens de oorlog werd het ingericht als werkkamp en later concentratiekamp voor politieke vijanden van de N.S.D.A.P.
Onder de oude luchthaven ligt een betonnen bunker waar de Wehrmacht veel filmmateriaal opsloeg. Helaas is dit door de Russen allemaal verloren gegaan.
Je kunt er fietsen huren om een rondje te maken over de oude start en landingsbanen van weleer, of gewoon te voet. Een plek om even stil bij te staan als je haar geschiedenis kent.

Even rekening mee houden bij een Berlijns bezoek;

– Je kunt niet overal pinnen.

– Niet alle automaten accepteren elk soort creditcard.

– Neem zelf wat water mee voor onderweg.

– Openbare wc's zijn een gruwel. Laat deze links liggen.

– Automobilisten zijn geen heer in het verkeer.

Uiteraard heeft Berlijn nog veel meer te bieden. Talloze musea zijn in dit korte verslag niet meegenomen, alsmede ook de beroemde Berlijnse Zoo.

Om alles te bezoeken heb je aan een korte week niet genoeg. Ik moet dus nog een keer terug.



  • Comments(3)//blog.marco-pothuizen.nl/#post142

In het zonnetje gezet; Rik Bakker.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Tue, June 21, 2016 20:32:16

In het zonnetje gezet; Rik Bakker.

Mensen schrijven over van alles en nog wat. Schrijven kan tenslotte iedereen. De meeste onderwerpen gaan vaak over een gebeurtenis die hen raakte, over een stukje oud zeer, hun grote liefde, hobby, of hun ongenoegen.
Slechts weinigen schrijven over anderen om hen een hart onder de riem te steken, terwijl dat minstens zo belangrijk is in de verharde wereld waar de woorden 'dank je', 'dat doe ik graag voor je', en 'zal ik je even helpen?' bijna zijn uitgestorven.

Ik ga middels dit artikel proberen een trend te zetten om anderen eens positief gevraagd dan wel ongevraagd wat meer te belichtten. Het is een klein druppeltje van positiviteit op een plaat van egoïsme dat het hart van de mensen zo verkilt de laatste decennia. U kunt zelf diverse redenen aanvoeren waarom u een bepaald persoon daarvoor uit kiest.

Mijn reden om Rik Bakker te belichtten, is omdat hij al zovele jaren geheel belangeloos in touw is voor diverse bedreigde diersoorten.
Ook heeft hij zich eerder ingezet voor stichtingen die met mensen te maken hebben, maar de klik hield op een bepaald moment op toen hij doorkreeg dat deze stichtingen niet geheel zuiver handelden.
Het ego tierde daar rond als een getroffen stier in de arena, en daar houdt Rik niet van. Bij hem moet alles zuiver van gevoel en geweten zijn. Daarom mag ik hem ook zo graag.
Rik zet zich met hart en ziel in. Dat doet hij middels zijn gave van het bespelen van de Native American Indian Flutes.

Hij heeft een eigen site (klik hier) waar u meer informatie daarover kunt vinden, alsmede een kanaal op you tube waar diverse video's zijn geplaatst om een indruk te krijgen, of om de updates te zien voor welk goed doel hij zich inzette.

Zijn bekendheid beperkt zich niet alleen tot zijn eigen regio. Hij heeft zelfs uitnodigingen en reizen naar Zweden gemaakt. Belangenverenigingen voor de bescherming van de wolven aldaar namen contact met hem op, en Rik mocht in de wildernis voor de wolven komen spelen. Het was een geheel unieke ervaring vertelde hij later.

Toch ben ik van mening dat hij wel meer erkenning mag krijgen voor zijn manier van in de wereld staan. Daar waar de overheid en gemeenten het vaak laten afweten is Rik bereid om op te komen voor de bedreigde en zwakke diersoorten.

Helaas hebben we een ernstig tekort aan dit soort helden en mogen er wat mij betreft meer Rik Bakkers geboren worden om de mensen bewust te maken van verborgen dierenleed, en de noodzaak om meer te doen voor onze dierlijke mede Aardbewoners wiens voortbestaan steeds meer wordt bedreigt.


Met vriendelijke groet, Marco Pothuizen



  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post138

De mensen lopen met boter op hun hoofd rond.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, March 12, 2016 18:41:11

Voor degenen die nog nooit van deze uitdrukking gehoord hebben, is hier de uitleg ervan; Wie boter op zijn hoofd heeft, kan dan misschien wel aanmerkingen hebben op anderen, maar is zelf ook bepaald niet onschuldig: er valt hem- of haarzelf ook wel het een en ander te verwijten.

Waarom ik hier over schrijf? Onlangs plaatste ik een artikel op mijn blog (klik hier), dat zeer confronterend genoemd mag worden. De reacties waren dan ook zeer divers te noemen. De ruggengraatloze Tim van Plazilla wist er geen raad mee, en verwijderde het binnen drie welgetelde uren zonder tegenbericht. Kennelijk mag je op jankzilla alleen maar braaf meedoen met de huichelachtige 'elite' maar mag je vooral geen confronterende waarheden plaatsen. Uiteraard heb ik het account daarop meteen vaarwel gezegd, aangezien ik liever niet in verband gebracht wil worden met 'denkers' die veel van een dodo weg hebben.

De reacties op het artikel via facebook, messenger en mail, liepen enorm uiteen; van 'geweldig dat je dit op deze manier onder de ogen brengt' , tot 'ik vind dit erg hard', en onder andere 'is dit wel geschikt voor de ogen van kinderen?'

Het laatste kan ik tot op zekere hoogte begrijpen. Echter, kinderen hebben tegenwoordig internet tot hun beschikking. Zij weten feilloos de sites te vinden waarop live executies worden geplaatst, waar mensen levend verbranden, geëlektrocuteerd worden, waar lichaamsdelen afgehakt worden, waar dieren mishandeld worden, en de meest vreselijke ongelukken en andere rampscenario's haarscherp in beeld worden gebracht. Ik begrijp dat ze dat opzoeken. Een kind is nu eenmaal nieuwsgierig.

Maar dan mogen ze van mij ook een stukje menselijke geschiedenis zien, en weten waar hun stukje vlees vandaan komt, zodat ze zelf erover kunnen gaan nadenken of ze nog wel medeschuldig willen zijn aan de 'boter op hun hoofd maatschappij van de volwassen'

Kijk, ik ben een eerlijk mens. Daarom beken ik u nu ook dat ik de barbecue vroeger ongeveer zowat de mooiste uitvinding vond die er ooit gedaan was. Hele kuddes moet ik hebben verslonden...maar ik wist niet beter toen, omdat de informatie over vlees eten er toen niet was, zoals die er nu is. Omdat de informatie over je eigen gezondheid, er toen niet was zoals ie er nu wel is. Daarom voel ik me min of meer verplicht deze informatie te delen. Ongeacht wat u er verder mee doet.

Bedenk wel, dat u later na het lezen van het artikel niet kunt zeggen; “Ich habe es nicht gewusst.", ......want uw ziel weet het wel degelijk.

Met vriendelijke groet, Marco



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post133

Bedelen in Nederland. Een modern tijdsbeeld. Maar is het strafbaar?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, March 05, 2016 18:57:47

Vroeger in mijn jeugdjaren zag je wel eens een bedelaar. Meestal was dat een man op leeftijd met een baard waar wat grijze haren woest krullend zijn gelaten gezicht verborg. Echter het was geen alledaags beeld.
De laatste jaren, maar vooral de laatste maanden, word ik regelmatig aangeklampt door een man die mij om geld vraagt.
Van nature uit ben ik iemand die alles en iedereen geluk, gezondheid en liefde gunt zolang het niet ten koste gaat van een ander.

In Nijmegen werden Irma en ik op een zonnige dag aangesproken door een jonge man. We schatten hem tussen de 25-30 jaar. “Excuseer mij. Maar heeft u misschien een kleinigheid over voor een dakloze?” We keken ietwat verbaast, omdat hij niet aan het prototype beeld van een zwerver deed.
Hij zag er redelijk netjes uit, was geschoren, stonk niet, en kon op een zeer fatsoenlijke wijze communiceren. “Ja, weet u, ik mag niet zomaar gaan bedelen. Dat is in Nederland verboden. Daarom spreek ik mensen op deze manier aan. Ik moet iedere nacht ongeveer € 4,- betalen voor een overnachting.”
We raakten wat in gesprek met hem. Hij vertelde graag over zijn leven, en het bleek een zoveelste pechvogel van de regels der overheid te zijn. U denkt nu als lezer; 'Dat zal mij nooit overkomen, maar vergis u niet daarin. Soms zijn vele factoren van onmacht een onafwendbaar lot, waar de overheid graag haar bezegeling geeft.
Ik keek in mijn portemonnee, haalde al mijn muntgeld eruit, en gaf het aan hem. “Helaas geen € 4,-, maar in ieder geval meer dan de helft voor wat je nodig hebt.”
Hij was er zeer blij mij. We wensten elkaar een mooie dag toe, en gingen verder.
We leven nu eenmaal in een tijd van 'pinnen'. Dat heeft zijn voordelen, maar helaas ook zijn nadelen. En zwervers hebben nu eenmaal geen pinautomaat op zak.

Ik besloot eens wat informatie op te snorren over bedelen.
In Nederland was bedelen tot 2000 nog strafbaar! Daarna is deze wet uit het wetboek geschrapt.
Echter…indien een gemeente een APV heeft (Algemene Plaatselijke Verordening) dan is het wèl strafbaar. Dit verschilt van gemeente per gemeente.
In zowel Canada als de V.S. is er onderzoek gedaan bij zwervers. Uit dit onderzoek kwam naar voren dat helaas ruim 30% van het bijeen gebedelde geld werd gespendeerd aan alcohol/ drugs/ en tabakswaren.
Dit blijkt ook in veel gevallen in de samenleving als excuus gebruikt te worden om juist niets te geven. Maar wie denkt de samenleving te zijn om daar over te (kunnen) oordelen?

Dan komt bij mij het volgende dilemma om de hoek kijken;
Ga ik nog geld geven in de toekomst? Of haal ik wat aan voedsel, als ik toch wat boodschappen moet doen en geef dat aan de dakloze?
Maar, is dat wel correct? Behoor je dat niet te vragen aan je medemens? Immers wij zijn allen gelijk , en op deze manier bepaal jij wat voor de ander goed is.
Laatst liep ik bijvoorbeeld de supermarkt in, en daar stond een dakloze met de welbekende krantjes in de 'aanbieding' voor € 1,50. Ik lees die dingen niet. Ik kies graag zelf uit wat ik wil lezen.
In de supermarkt besloot ik voor hem een blikje drinken mee te nemen, want ja, hij staat daar ook maar dorst te lijden toch?
Buiten bood ik het aan. Hij schudde nee, maar wilde wel geld hebben.

Later op de dag (ja deze oliebol was wat vergeten mee te nemen) liep ik weer naar binnen.
Wat verbaasde mij? Meneer telde zijn opgehaalde centjes bij elkaar, liep naar binnen, en haalde er zware shag met een blik bier van.
Ok, natuurlijk is dit maar een enkel geval op zich, en mag je nooit zo over het grote geheel gaan denken, maar toch gaf het mij een vreemd gevoel. Begrijpt u wat ik bedoel? Wie ben ik om te oordelen? Niemand.
Toch begint het bijna een bekend straatbeeld te worden in Nijmegen. Bij vrijwel iedere grote supermarkt of ingang van een winkelpassage staat er wel iemand te bedelen.
Soms irriteert me dat. Op de manier waarop ze het doen. Als mensen mij agressief benaderen, dan kan ik niet altijd vriendelijk terug doen.
Het plastic bakje met werd me haast tegen de neus geduwd door een man die Arabisch sprak.
Ik schudde 'nee' met mijn hoofd, omdat ik ook echt geen kleingeld meer bezat. Dat had ik namelijk net aan zijn 'collega' een straat verderop gegeven. Zijn blik was op z'n minst nors te noemen, en wat hij daarop zei klonk niet vrolijk. Het voelde agressief aan, zijn woorden drongen mijn aura binnen met een negativiteit waar de honden geen brood van lusten.
“Rot op klootzak.” zei ik op luidde toon. Mijn adrenaline peil schoot ver voorbij het maximale. Nog één woord van die lul, en ik was in staat om hem tegen de lantaarnpaal te pletten.
Kennelijk begreep ie het maar al te goed en draaide zich om.
Flap, weg was mijn naastenliefde voor de medemens. Binnen een seconde. Nu ja, dat wil zeggen voor dit medemens.
En toch...nu ik er zo over schrijf...denk ik...ik faalde. Ik had er boven moeten staan, en door moeten lopen.
Beiden hebben we er hopelijk van geleerd.

Tot slot kan ik begrijpen dat ik als man, heel anders tegen dit soort situaties aan kijk, dan een vrouw.
Vrouwen, kinderen en jeugdigen moeten zich wel degelijk bedreigt voelen door de agressievere bedelaars.

Wellicht had de overheid er beter aan gedaan deze wet niet te schrappen?



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post131

Rechts of realistisch?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, September 06, 2015 19:29:36

Stel u heeft een bedrijf. Op een dag komt daar een man binnenwandelen.
Hij spreekt uw taal niet, noch kan hij het schrijven. Tevens bezit hij geen diploma's, of geldende diploma's. Kortom u heeft geen klap aan deze 'werknemer'. Hij wil echter wel betaald worden, en op uw kosten een woning krijgen.
Voorts dient u voor gezinshereniging te zorgen, en moet u zich aan de regels van zijn geloof gaan houden. Immers, anders dan dat, zal dat als discriminatie of een soort van godslastering worden opgevat.

Nu is in principe ieder land een groot bedrijf. Zij het, dat het bestaat uit vele kleine onderafdelingen.
Echter het is een bedrijf.

Dan vraag ik me af waarom men mij rechts noemt, als ik zeg dat we geen klap aan asielzoekers hebben, en onze economie dusdanig onder haar reet trappen waar heel de bevolking jaar in jaar uit voor mag opdraaien.
Daarnaast vraag ik mij af waar de huidige vluchtelingen bedragen tussen €8000,- en €15,000,- weten neer te leggen om alleen al een overtocht te kunnen maken, envervolgens via landen als Italië, Griekenland en Roemenië door te stromen naar Duitsland en Nederland.
Laten we even een gemiddelde nemen van vijf personen per gezin. Dat grapje kost dus minimaal 40.000 Euries. Daarboven komen nog op, de treinreizen enz. Menig hard werkende Nederlander heeft dit niet...
Een dierbare vriendin vroeg mij: ”Maar wie betaald dit dan?” Kijk, dit zijn pas intelligente vragen.
Ikzelf vermoed dat IS (lees de rijke Arabieren) deze overtochten financiert. Zo zadelen ze Europa op met een enorme financiële strop, en zoals u weet worden oorlogen gewonnen door degene met de grootste financiële buffer. Tevens kan IS op deze wijze per ongeluk een paar terroristen op eenvoudige wijze Europa binnensmokkelen, om vervolgens aanslagen te plegen. Hoera, Europa heeft dan eindelijk de oorlog in huis gehaald.

Weet u wie er nu de grootste winnaar is in dit verhaaltje? De Arabische buurlanden die hun mede Arabieren de moord laten stikken. Arabieren die hetzelfde geloof aanhangen, en met dezelfde wetten leven.
Jazeker, de rijkste omringende landen laten Europa lekker financieel doodbloedden op den duur.
Woestijnen zijn groot. Tentenkampen zijn makkelijk op te zetten.
Voedsel en water kan eenvoudig vanaf zee worden aangevoerd.

Het is dus duidelijk dat de VN met als opperhoofd de V.S. absoluut niet van plan is om serieus in te grijpen.
Neen, Amerika heeft er alle belang bij dat Europa flinke deuken gaat oplopen. Zo kunnen zij straks weer tegen een 'fatsoenlijk vriendenprijsje' een tweede soort 'Marshallplan' voorleggen.
Obama lacht, Europa huilt, en de Arabieren zijn de uiteindelijke winnaar.

Maar ach ik ben in de ogen van linkse geiten-wollen-sokken-breiers een soort fascist, als ik zeg dat we de grenzen moeten sluiten en het eigen volk eerst moeten helpen.
Mag ik dan bij deze een voorstel doen?
Dat iedere Nederlander die meent dat we ze wel moeten binnenlaten daar extra belasting voor laten betalen? Dat ze er eentje per gezin in huis nemen?
Degenen die aangeven tegen de asielaanvragen te zijn zullen die extra belastingaanslag dan niet hoeven te betalen.
Want laten we eerlijk zijn; blèren dat we moeten helpen en anderen voor de kosten laten opdraaien vind ik tamelijk asociaal. Wees dan een vent en draai er zelf voor op!
Ben benieuwd hoeveel linkse grootmuilen er ineens een stuk gematigder gaan worden.

Tot slot even een korte opmerking over het feit dat men mij hard en koud noemt, omdat ik eerst aan mijn eigen volk denk, en op deze manier aan het algemene belang van de mensheid denk.
Als we terugkijken naar de laatste 5000 jaar geschiedenis van het Midden-Oosten, dan zien we 5000 jaar alleen maar oorlog!
Europa en Azië hebben in die tijd redelijk daar iets van opgestoken. Echter het wil bij dat domme in het Midden-oosten wonende volk maar niet doordringen dat vrede meer opbrengt!
En moet ik mij dan verantwoordelijk voelen voor hun zelf gecreëerde ellende?
Dacht van niet.

Ach ja....de kreet 'immigratie is een mensenrecht' ....klopt dat werkelijk?
Waar staat dat beschreven? Nergens!
Immigranten die hun cultuur willen opdringen, hun wetten, en hun geloof.Als dat allemaal mag en niet verkeerd is....waarom betalen we dan oude koloniale landen???
Daar waar wij binnendrongen als migranten, en onze cultuur, ons geloof, en onze wetten oplegden?
Degenen die zich ertegen verzette werd gestraft. Nu eeuwen later menen sommigen dat we dat nog steeds moeten afbetalen.
Kortom....immigratie is GEEN recht maar een GUNST, en dan dien je je naar de wetten van een land te gedragen en ongewenste culturen achter je te laten.
Heb je daar geen zin in? Keer dan om....blijf lekker daar.



  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post108

Autobiografie in 5 stukken.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Mon, April 13, 2015 18:48:56

Autobiografie in vijf stukken.

1

Ik loop door een straat.

Er is een diep gat in het trottoir.

Ik val erin.

Ik ben verloren, ik ben radeloos.

Het is mijn schuld niet.

Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.

2

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in het trottoir.

Ik doe alsof ik het niet zie.

Ik val er weer in.

Ik kan het niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.

Maar het is mijn schuld niet.

Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

3

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in het trottoir.

Ik zie dat het er is.

Ik val er weer in, het is een gewoonte.

Mijn ogen zijn open.

Ik weet waar ik ben.

Het is mijn schuld.

Ik kom er direct uit.

4

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in het trottoir.

Ik loop eromheen.

5

Ik loop door een andere straat.



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post84

Wat zijn recensies vandaag de dag nog waard?

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Fri, February 06, 2015 13:02:21

Helemaal niets!

Eerder heb ik al eens een artikel geschreven over reviews. http://schrijf.land/242/de-wereld-van-list-en-bedrog-achter-review-en-recensie Reviews die een consument zand in de ogen strooien om de meest waardeloze producten aan te schaffen.

Bij filmrecensies is dat al niet veel anders. Ik heb diverse malen bij verschillende video-promo`s, of korte documentaires over geschiedenis, een geheel andere visie gegeven, dan de boodschap die een regisseur van zijn film wilde laten zien.

Binnen 24 werden de commentaren verwijderd! Nee, men wil geen visies waarvan mensen wakker geschud kunnen worden. Over de slag op Grebbenberg bijvoorbeeld zijn tal van documentaires gemaakt. Uiteraard zijn allen die voor onze vrijheid streden en stierven helden. Dat zij totaal geen enkele kans hadden en gewoon opgeofferd werden als het ware, mag niet gezegd worden. Wat al helemaal als een soort heiligschennis wordt gezien, is een opmerking richting het koningshuis. Ja, zij hadden hun vertrek goed geregeld. In no time zaten de landverraders in Engeland, om vanuit een veilige bunker daar heldhaftig de ‘strijd voort te zetten’. De rest van de familie werd in Canada ondergebracht. Ver weg van alle ellende en gevaar. Nu blijkt uit bronnen dat ons koningshuis en meer rijke families twee dagen voordat de Duitse troepen Nederland binnenvielen hun centjes van de bank haalden en het hazenpad kozen. Toeval? In dit geval geloof ik daar niet zo in. Zeer zeker niet als je de bloedlijn van de ‘Oranjes’ even kritisch onder de loep neemt. In feite zijn het gewoon Duitsers die ooit ‘de Nederlandse staat kwamen helpen tegen de Spaanse overheersers’ . Punt is…ze zijn zelf gebleven, en bombardeerden zichzelf tot staatshoofd. Ongevraagd nog wel.

Hoe dan ook, de censuur van nu is niet veel anders als die van de nazi`s destijds.’ Je mag zeggen wat je denkt, maar we verwijderen het daarna even snel’. Zeer democratisch, zeer effectief.

Bij ‘Fury’ http://blog.marco-pothuizen.nl/#post67 heb ik het nodige commentaar onder een promotievideo gegeven. Gelukkig was ik niet de enige die goed kon onderbouwen dat de film qua feiten een zooi was. Maar u raadt het al; alles wat niet pro V.S. is wordt verwijderd. Met een granaat die door Fury zelf lijkt te zijn afgeschoten.

Nu begin ik langzamerhand toch redelijk de kots van dat arrogante land te krijgen. Om meerdere redenen. Er zal nog een artikel verschijnen, waarin aantoonbaar wordt gesteld dat de VS een wolf in schaapskleren is, die u als een slaaf laat handelen en denken.

Kortom, geloof op voorhand niets. Onderzoek zelf. Voel zelf. Oordeel zelf.



  • Comments(1)//blog.marco-pothuizen.nl/#post73

De zieke wereld van aliassen op het internet.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sat, January 31, 2015 21:06:49

U kent ze wel. Zielige figuurtjes zonder eigenwaarde, die onder een valse naam, alias, of een absurde sprookjesnaam een account aanmaken op bijvoorbeeld facebook, een schrijversforum of andere club waar iedereen lid kan worden.

Vervolgens kom je overal hun meestal hersenloze commentaren tegen. Bij dat soort accounts denk ik dan; ‘Goh wat sneu, dat je met een minderwaardigheidscomplex rondloopt, omdat je moeder geen verschil zag tussen jou en een bloemkool die op tafel lag. Dat zij per ongeluk de bloemkool in de wieg legde en jij de vuilnisbak van binnen mocht bekijken.’

Je enige redding was natuurlijk dat een bloemkool geen herrie maakt. Maar jij, ja verdomd, was toen al enorm bedreven in het zinloos blaten, waardoor je er weer uitgehaald werd. Zo`n jankende vuilnisbak wil niemand naast zijn deur. Ieder mens wil van zijn nachtrust genieten.

Laatst vernam ik zelfs dat er ‘mensen’ zijn die bewust de naam van een ander gebruiken, en commentaren geven bij hùn kennissen en vrienden! Mijn god…hoe ziek ben je dan eigenlijk? Laffaards! Vieze achterbakse, laag bij de grond wonende wormen zijn het, die nog geen toegang tot het Trollenrijk krijgen vanwege hun misdadige gedrag.

Ook bedienen zij zich graag van meerdere accounts, zodat ze zichzelf op die manier altijd kunnen ondersteunen in hun ziekelijke gedrag en visie, bij een eventueel weerwoord van iemand met verstand of het bezitten van een moraal.

Wat ik nog minder kan begrijpen…waarom staan dit soort ‘sociale media’ het toe dat men onder valse namen een account mag aanmaken?

Het is maar wat makkelijk om onder de naam ‘Allesweter’, Heilig verklaarde’ of wat dan ook even lekker je gal te spuien, en ergens tegen aan te schoppen.

Vroeger op school had je ook van die kleine ettertjes. Zij stonden dan achter anderen verscholen met de grootste bek. Bij een directe confrontatie, bleken het gewoon zakken stront te zijn, die het liefst ter plekke bij hun moeder terug in de baarmoeder kropen, om van daaruit verder te stoken. Zulke moeders herkende je dan aan hun ongemakkelijke loopje.

Natuurlijk zijn er mensen die gewoon een alias gebruiken om hun beroemdheid even te willen ontvluchten. Ik vergeef het jullie…over jullie gaat dit stukje dan ook niet.



  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post72

Rabobank Beek zeikt je af.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Thu, January 15, 2015 15:32:43

Mocht u zich destijds hebben weten te verbazen over de idioterie van de NS om hun klanten geen toilet te bieden in sommige treinstellen? De Rabobank in Beek volgt slaafs dit nazi beleid.

U kunt het zich nog wel herinneren; treinreizigers die massaal met xxl milkshake en koffie bekers de wagon in stapten. Het bleef toch een vreemd gezicht al die mensen met een overmaatse beker in de hand te zien zitten. Pure noodzaak natuurlijk, want bij het ontbreken van een schoon en deugdelijk toilet zal je als noodoplossing uiteindelijk gedwongen worden om stilletjes in je meegebrachte beker je behoefte te doen.
De Rabobank uit Beek vond dit nazi systeem vermoedelijk wel aardig.

Nadat een trouwe klant daar wat geld deponeerde en vroeg om eventjes van het toilet gebruik te mogen maken kreeg zij een indirect ”Nein!” te horen.
Kennelijk had Elsa haar pornografische lectuur op de wc vergeten weg te halen. Iets wat een bezoeker niet mocht weten.
De snibbige kampbewaakster gaf geen enkel stukje terrein prijs. Haar plee bleef dicht. In gedachten werd haar voor deze heldendaad een ijzeren kruis der tweede klasse op de borst gespeld.

Helaas is in zo`n situatie een vrouw benadeeld. Als man zijnde zeik je gewoon alsnog even tegen de gevel of in het portiek om Elsa daar middels een geurspoor te laten herinneren dat je bent geweest.

Zelfs de Joden die in vee wagons op transport naar de vernietigingskampen werden gezet, genoten meer klantvriendelijkheid. Voor hen stond in een hoekje een emmer, waarbij een voortdurende frisse ventilatie aanwezig was door de gehele wagon.
Kijk, dat was pas service!

De bezoekster verliet het pand met een ongeleegde blaas. Net voordat ze de hoek om was, zag ze Elsa haar boek ‘Mein Kampf’ weer doorbladeren.

Misschien is het een idee, om bij alle Rabo vestigingen hun partijleden een passend uniform aan te meten?
Alhoewel de ouderen onder de Nederlandse bevolking natuurlijk dan wel even zullen schrikken indien zij een man, in het zwart met een ‘doodskop embleem’ op hun pet zien staan achter de balie...


´Onze kampbewaaksters met een bijpassende leren zweep in hun laarzen staan u graag te woord’.





  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post65

De Limburger discrimineert

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Mon, January 12, 2015 20:31:36


Met bovenstaande titel denkt menig lezer aan een inwoner van de provincie Limburg.
Echter gaat het nu om het dagblad. Buiten Limburg zal niemand dit blad kennen. Vreemd? Nou nee.
De Limburger gaf een cadeautje weg; Indien iemand er op geabonneerd was dan mocht een proefabonnement geheel gratis aan een kennis, vriend, of familielid voor drie geschonken worden. Leuk toch?
Een vrouw uit Geleen wilde dat haar dochter, een geboren en getogen Limburgse nota bene, cadeau doen.

"Ah wat fijn" reageerde de telefoniste. "En wat is haar adres?"

-"Rotterdam." was het antwoord. "Ze komt nog regelmatig in Limburg en zo kan ze op de hoogte gehouden worden van alle Limburgse nieuwtjes."

"Rotterdam? Ja, nee, dat kan niet hoor, dat is geen Limburg."

Tja, daar valt wat van te zeggen...Rotterdam ligt tenslotte niet in Limboland. Dus gaf ze een ander adres op; Mook.

"Mook?" reageerde de telefoniste met verbazing. "Maar mevrouw, dat ligt niet in Limburg."

Ja dan begin ik zelfs serieus achter mijn flaporen te krabbelen. Mook ligt dus niet in Limburg? Hoe durft ze! De slag op de Mookerheide, wereldberoemd! Nu ja, in ieder geval bij ontwikkelde Limburgers en misschien een geletterde Spanjaard. Zucht...waar moet dit heen?
Gelukkig wist de aanvraagster de telefoniste die ondertussen haar lange blonde haren aan het kammen was, te overtuigen dat Mook wel degelijk in Limboland lag.

"Eh ja, maar dat is te ver hoor." was het verweer met een zachte G.

Het moge duidelijk zijn dat De Limburger discrimineert. Limburg is in hun ogen zuid en midden Limburg, en verder hoort daar niets bij. Hoogste tijd dat we nieuwe kaarten gaan maken...

Met vriendelijke groet, een provincieloze inwoner van Nederland.

www.marco-pothuizen.nl



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post62

Nespresso. Valse beloftes en leugens i.p.v. koffie.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Wed, December 24, 2014 21:08:16

Nespresso –

Iedereen kent `m ondertussen wel. De reclame waarin good old George Clooney zijn kop en charme gebruikt om Nespresso aan te prijzen. We moeten het hem nageven. Dat doet ie geweldig. Ruim een maand terug hebben wij per toeval kennis mogen maken met een afdeling van BCC te Zwanenveld waar ook wat Nespresso producten te verkrijgen waren.

En ja, zelfs als een suffige thee leut zoals ik vond de koffie lekker ruiken. Mijn vriendin als rasechte koffie-terriër begon al om Clooney te roepen. Voor mij het sein om zo`n ding aan te schaffen.
We hadden geluk. Bij deze verkoop zat een korting van € 70,- aan koffie bij. Die zou dan later (na het invullen van de bon) naar je thuis worden opgestuurd. Extra aantrekkelijke belofte is de 24uurs service die je als klant genieten mag. Bestel je koffie, dan heb je die de volgende dag in huis.

Niets van dit alles dus!! Godgloeiende nog aan toe! Wat een vieze valse beloftes van Nespresso.

Als klant mail je alles netjes door. Vervolgens krijg je een week lang niets te horen. Dus namen we zelf even kontact op. Goh, wat krijg je dan voor een antwoord?

-“Eh nee, we hebben niets kunnen openen in de bijlagen. Daarom heeft u nog geen koffie ontvangen.”

Briljante stomme koe! Komt het dan niet in je op om meteen even terug te reageren dat je de bijlage niet kan openen? Nee, zo slim zijn ze bij Nespresso niet.
Dus ga je als voorbeeldig klant overal kopieën van maken en stuur je het per post op naar het door hen opgegeven hoofdkantoor adres te Amsterdam.
Er wordt je gewoon zand in de ogen gestrooid. Wat blijkt nu? Het hoofdkantoor te Amsterdam is helemaal geen hoofdkantoor. De post die je daar naartoe stuurt gaat van Amsterdam ongeopend naar Brussel.
Opgelost denkt u? Welnee. Die sufferds daar besteden het uit aan een bedrijf dat in Leuven zit. Uw post legt een heerlijke wereldreis af voordat met het openen van uw enveloppe begonnen wordt.
Ondertussen ben je dan wel drie volle weken verder, en heb je je voor een cursus ‘thee-drinken’ aangemeld.

Koffie is er nog steeds niet. Wel de meest slimme opmerkingen waarop zeer zeker een nobelprijs gaat vallen. Namelijk deze: “ U kunt ook even naar Arnhem rijden om daar wat koffie te kopen.”
Welja, waarom niet even naar Leeuwarden of zo? Het moge duidelijk zijn dat er hoop is voor veel ongeschoolden met een iq dat net genoeg is om niet naast de plee te pissen. Bij Nespresso hebben ze werk voor je.

Update; Nu val je werkelijk van je stoel af. Jawel, de koffie is bezorgt na amper 5 volle weken. Door een distributiekantoor uit ............Veghel!!!!! Nespresso.....u verdiend werkelijk een boom vol gouden eikels, aangezien u niet op het idee bent gekomen om een eenvoudig mailtje meteen naar Veghel door te sturen.

Als klap op de vuurpijl blijkt de gratis koffie niet gratis thuis bezorgt te worden zoals beloofd werd in de winkel. Nee, een acceptgiro van 4,60 euro mag worden voldaan.

Onbegrijpelijk dat jullie product nog op de markt is.

Nespresso…u kunt mijn koffie rug op!




  • Comments(2)//blog.marco-pothuizen.nl/#post60

De blazende buurvrouw.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Fri, November 07, 2014 21:18:31

Mijn buurvrouw blaast. Nee, niet zomaar een beetje, en zelfs met enige regelmaat.

Begrijp mij goed, ik bedoel met een heuse bladblazer. Overspannen buurtbewoners zijn officieel nog net niet geregistreerd. Zij morrelen liever nog wat achter haar rug om.

Het is moeilijk. Zie je mijn buurvrouw, dan is een welgemeende vriendelijke lach je begroeting. Een paar minuten later blaast ze je doof.

Maar ja, hoe maak je iemand wijs dat er op het trottoir nu eenmaal af en toe een blaadje ligt? Dat zoiets heel natuurlijk is aangezien er vier prachtige metershoge bomen naast het trottoir staan?

Ze doet me denken aan Truus de Mier uit de fabeltjeskrant. “Tuut, tuuut, tuuterdetuut, ik moet er vandoor. Heb nog veel te poetsen.”

De Gemeente is ermee in haar nopjes. Dit stukje stoep gaat alle records breken. Het is niet aan slijtage onderhevig. Met wat geluk gaat ze er ooit eens een vloerverwarming onder leggen zodat die nare sneeuw ook geen schijn van kans krijgt.

Wanneer ik buiten in mijn hangmatje lig en luister naar het gezoem van de bijen in de kersenboom, de vogeltjes die elkaar verhalen vertellen, is daar ineens weer dat oorverdovende gegil van de blazer. Vogels kiezen verschrikt het hazenpad. Dag rust…

Wat ik zo vreemd vind is dat die rotdingen meer dan 80 decibel produceren en dat dat zo maar mag. Zoals u misschien weet is elke decibel boven de 80 schadelijk voor het gehoor; factor 3 per decibel.

En daar ligt nu mijn vraag. Mag je anderen door middel van elektrische apparaten in een woonwijk gehoorschade toebrengen? Het lijkt mij van niet. Toch gaat de blad-blaas-terreur gewoon door.

Oke, het is haar hobby om het netjes te houden. Dat siert haar zeer. Maar hoe zou men het vinden als ik in de tuin ga zitten hobbyen?

LH65Vaox7ExtqmIKAocC4CmuqyISAaQq.jpg

Ik bedoel maar…



  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post57

Vlamingen...heerlijke humor.

Algemeen.Posted by Marco Pothuizen Sun, August 10, 2014 11:12:54

De Vlaamse regering is het stijgende aantal klachten over lawaaierige kinderen grondig beu, en gaat daarom het krijgen van kinderen verbieden.

In een Aalsterse wijk mag voortaan niet meer op straat gevoetbald worden. Dat komt omdat een bejaard koppel door het lawaai van de kinderen hun televisie niet meer kan horen. Het Meldpunt Irritante Kinderen van de Vlaamse Overheid krijgt dagelijks tientallen vergelijkbare oproepen binnen van geïrriteerde burgers. Daar wil de nieuwe regering nu iets aan doen door kinderen te verbieden. Geen kinderen, geen frustraties, meent de regering.

‘Kinderen kosten de maatschappij bakken geld, tijd en ergernis’, aldus minister-president Geert Bourgeois (NVA). ‘En niet alleen omdat ze zo druk zijn en zoveel lawaai maken. De overlast die veroorzaakt wordt door kinderen is eindeloos: de kosten van het kindergeld wegen heel hard op ons overheidsbudget, kinderen bezorgen de automobilisten die hen doodrijden levenslange trauma’s, ze zijn de oorzaak van overbevolking en ze zijn een makkelijk slachtoffer van misbruik, wat de maatschappij nogmaals veel geld kost voor het veroordelen, behandelen en opsluiten van pedofielen. Ook het verkeer zou ook een pak vlotter verlopen zonder kinderen. De veiligheid van kinderen is de enige reden waarom er een zone dertig bestaat. Zonder kinderen kan de hardwerkende burger terug aan 70 kilometer per uur door de bebouwde kom rijden, en op tijd komen op zijn werk.’

Hoe groot de maatschappelijke overlast door kinderen precies is, weet de regering niet, maar het zou gaan om miljarden euro’s. ‘Dat we jaarlijks zoveel geld aan irritante kinderen besteden, is eigenlijk hallucinant, want kinderen leveren ons in ruil niets op. Integendeel, eens ze voorbij 18 jaar zijn, pakken ze massaal onze jobs af. Het is een wonder dat we ze zo lang getolereerd hebben. Daar willen wij als regering nu een einde aan brengen door kinderen te verbieden.’

  • Comments(0)//blog.marco-pothuizen.nl/#post51
Next »